ชีวิตที่ปราศจากคุณ

10 เมษายน, 2008

วันนี้ไปคุยกับคุณเรื่องเก่า เพียงแต่แตกต่างจากเดิมตรงที่ว่าคราวก่อนเราเจอกันเพียงเสียง ผ่านทางสายโทรศัพท์ คราวนี้ได้เจอตัวกันจังๆ ผมคิดไปเองว่ามันอาจจะดีก็ได้

คุณบอกว่าคุณไม่ได้รังเกียจอะไรผม เพียงแต่คุณรู้ว่าผมไม่ใช่ ถ้าวันนึงคุณไปเจอคนที่ใช่กว่าสำหรับคุณ คุณก็จะหายไปจากผมโดยที่ไม่เหลืออะไรเอาไว้เลย

คุณรู้มั้ย ตราบใดที่คุณยังไม่เจอคนๆนั้น ผมอยากร้องขอให้คุณช่วยเก็บผมไว้ตรงนี้ ตรงที่ผมจะมีความสุขอยู่ได้ ให้ชีวิตผมหลังจากนี้ความสุขทั้งหมดจะถูกเวนคืนเมื่อคุณเจอใครคนนั้นก็ได้ แต่ก่อนหน้านั้น ผมอยากขอเก็บความสุขไว้ตรงนี้ ตรงที่ๆผมยังมีชีวิตอยู่ ที่ๆผมจะมีความสุขอยู่ในใจเสมอมาดังเช่นหนึ่งปีที่ผ่านมา

ขอบคุณนะ สำหรับคำมหัศจรรย์คำนั้น
ที่คุณมอบให้ผม และให้ผมนอนหลับฝันดีจนก่อนหน้านี้
แต่ยังไงเสีย ฝันก็ยังคงเป็นฝัน มันไม่สามารถเป็นจริงได้

ขอบคุณนะสำหรับตั๋วดูละครชีวิตที่แสนอบอุ่นหัวใจ
แต่น่าเสียดาย ละครยังไงก็ยังเป็นแค่การแสดง
ไม่มีวันที่จะเป็นจริง

ขอบคุณนะนายหญิง ที่เลี้ยงดูหมาหงอยด้วยอาหารที่ชื่อความห่วงใย และความอาดูร
แต่หมาหงอยคงโตเร็วเกินไป คุณเลยหาอาหารมาให้หมาหงอยไม่ทัน
คุณก็เลยเอาหมาหงอยไปปล่อยทิ้ง ในตอนที่มันรู้ตัวที่สุดว่าต้องการแค่อยู่เคียงข้างคุณ

สุดท้ายนี้ ผมไม่รู้จะลาคุณยังไงดีระหว่าง

ลาก่อน

กับ

ลาก่อนตลอดกาล

แต่…ผมขาดคุณไม่ได้ การจะให้ผมพูดคำนี้กับคุณนั้น ไม่มีทางเป็นได้จริง (ถึงพูดไปก็ทำไม่ได้อยู่ดี) หนึ่งปีที่ผ่านมาคุณได้ทำให้ชีวิตผมมีความสุข เหมือนกับได้ไปอยู่ท่ามกลางสีสันอันสดใสสวยงาม แต่ตอนนี้ คุณได้เตะผมออกมาอยู่ท่ามกลางความเป็นจริงของโลก ที่ๆผมจะต้องพบว่า ผมไม่มีคุณอยู่ข้างกาย และคำพูดมหัศจรรย์ที่คุณพูดในตอนนั้น เมื่อปีที่แล้ว ก็เป็นแค่คำลวงหลอกให้ผมอยู่ในแสงสว่างจอมปลอม