หลังจากที่เจ้าชายจุมพิตเจ้าหญิง… หลังจากที่ทั้งสองแต่งงานกัน
หลังจากที่เบล์ลยอมสละเพราะรู้ซึ้งถึงความรู้สึกที่แท้จริงของอสูร… และอสูรกลายเป็นชายหนุ่มรูปงาม
หลังจากเฮอร์คิวเลสได้เป็นเทพองค์หนึ่งแห่งโอลิมปัส ยอดเขาของเหล่าเทพแห่งแดนกรีซ
หลังจากที่สโนวไวท์ตื่นขึ้นมาหลังจากกินแอปเปิลต้องสาป
หลังจากที่ซินเดอเรลาได้แต่งงานกับเจ้าชาย
พวกเขาต้องอยู่ในดินแดนที่เรียกว่า ever after (หลังจากนั้นนิรันด์กาล)
แดนที่ไม่มีใครรู้ว่าความรักที่มีนั้นคงค้างอยู่ในใจเจ้าชายขี่ม้าขาวและเจ้าหญิงจะยังคงตราตรึงตลอดไปแม้ยามแก่เฒ่าหรือไม่
แดนที่ไม่มีใครรู้ว่าความสุขจะยั่งยืนแค่ไหน ยาวนานแค่ไหน ตลอดกาลนี่คือถึงหลังจากความตายมาพรากหรือไร?
บัดนี้ ผมกำลังเดินอยู่ในหนทางที่เรียกว่า everafter
แต่เป็นแดนนิรันดร์กาลของความทุกข์…
ทนทุกข์เพราะทุกข์ทน
ความทรงจำอันหลอกหลอน
ตรงนี้ไง ที่ผมใส่เสื้อชอปเหมือนกับคุณในตอนนั้น
ผมยาวอย่างนี้ไง ตอนที่คุณบอกว่าชอบผม
ผมไว้ผมยาวทำไม? ผมไม่รู้ อาจจะเป็นเพราะว่าบางทีปีที่แล้วช่วงนั้นผมไว้ผมยาวมาก ผมเลยอยากไว้ให้มันเหมือนเดิมก็ได้
บางที ผมแค่อยากให้ทุกอย่างกลับไปเป็นเหมือนเมื่อตอนนั้น
เด็กเข้าใหม่… ผมก็คิดถึงตอนนั้น
เจอห้องที่เดินผ่านทุกเมื่อเชื่อวัน ก็คิดถึงเมื่อตอนนั้น
ทำอะไร ก็ทับซ้อนกับความทรงจำที่ผ่านมาตลอดเวลา
ไปทีเคปาร์ค ยืนบนรถไฟฟ้า นั่งเรือ ร้านปรินท์โปสเตอร์ข้างพันทิพย์ ชั้น17 ล็อกเกอร์ ห้องตัดหิน โรงร้อน โรงเย็น ริเวอร์ไซด์ รถไฟฟ้าใต้ดิน รถไฟฟ้าบนดิน ศูนย์ประชุมแห่งชาติสิริกิตต์ ร้านในย่านมเหศักดิ์ ท่าเรือ ประตูน้ำ โรงหนังมาบุญครอง โรงหนังในเซ็นทรัลเวิล์ด (ทั้งสองโรงเลย) เซ็นสาขาเซ็นทรัลเวิล์ด มาบุญครอง ชิดลม รถไฟฟ้าชิดลม ทางเดินจากรถไฟฟ้าเข้าทีเคปาร์ค
ความทรงจำ…ยังคงหลอกหลอนอยู่ทุกวัน
เหตุเพราะ เลือกที่จะไม่เปลี่ยนแปลงไป….
