คุณคิดว่าทุกอย่างเรียบร้อย เป็นไปอย่างแผน แต่ทว่าธุรกิจของคุณกลับล่มสลายลงต่อหน้าต่อตา คุณล้มและลุกขึ้นมาไม่ได้เพราะว่าทุกๆ มือที่ยื่นออกมาเป็นเพียงภาพลวงตา เมื่อยื่นออกไปไขว่คว้าก็เป็นแค่ลมจอมปลอม คนอื่นเขาคิดว่าแค่สร้างภาพให้คุณเห็นว่าเขาสงสารคุณก็พอแล้ว เพราะคุณคงจะหยิ่งเกินกว่าจะขอความช่วยเหลือใคร ทั้งที่ความจริงแล้วทุกๆ มือที่ยื่นออกมาคุณอยากจะจับเอาไว้ให้แน่นๆ แล้วขอบคุณเขาที่อยู่เคียงข้างคุณ

กาลเวลาผ่านไปปัญหาคุณยังไม่สิ้นสุด แต่คุณเริ่มจะชินที่จะอยู่กับมัน หนี้ก้อนโตที่เป็นภาระคุณไม่เคยคิดจะไปขอความช่วยเหลือจากใคร คุณพร้อมที่จะอยู่กับมันโดยหวังว่าวันหนึ่งคุณจะชดใช้หนี้กรรมที่คุณไม่ได้ตั้งใจจะให้มันมาเป็นบ่วงคล้องคอ จะตายก็ไม่ได้เพราะมันจะไปเป็นภาระคนอื่นอีกยาวนาน

มือที่หยิบยื่นความช่วยเหลือเริ่มหายไป… จริงๆ มันก็เป็นแค่ภาพลวงหลอกตาที่ไม่ได้มีตัวตนจริงๆ อยู่แล้ว วันแล้ววันเล่าทุกคนเก็บมือที่ยื่นออกมาด้วยความคิดว่าผ่านมานานขนาดนี้ก็ควรจะลุกขึ้นด้วยตัวเองได้แล้ว แม้ว่าในใจลึกๆ คุณอยากจะจับมือใครสักคนแน่นๆ แล้วบอกให้เขากระชากคุณขึ้นไปจากบ่อไร้ก้นที่ลึกจนกลืนกินคุณได้สักสี่ห้ารอบ

วันนี้คุณมองไปรอบตัว คุณไม่เห็นมือของใครแล้ว จริงๆ มันก็ไม่ได้แตกต่างอะไรจากวันแรกเพราะว่ามือเหล่านั้นที่คุณมองเห็นมันไม่เคยปรากฏตัวพร้อมกับเจตนาที่จะหยิบยื่นอะไรให้กับคุณ คุณทำได้เพียงถอนหายใจหนึ่งทีที่ถึงจะไม่มีมือเหล่านั้นแต่กลับไม่มีความแตกต่าง

วันพรุ่งนี้ทุกคนคิดว่าคุณปีนขึ้นมาจากหลุมลึกไร้ก้นแล้ว เพราะเวลาก็ผ่านมายาวนานเพียงพอถึงขนาดว่าถ้าคุณยังไม่มีปัญญาแก้ไขปัญหาทั้งหมดก็คงน่าสมเพชมากกว่าน่าสงสาร… ทุกคนไม่รู้หรอกว่าแท้จริงแล้วคุณยังจมอยู่ในหลุมลึกไร้ก้นอีกหลุม แต่คุณบอกใครไม่ได้เลย เพราะทุกคนจะสมเพชและกล่าวโทษคุณว่าทำไมถึงยังติดอยู่ในหลุมของวังวนปัญหาไร้สิ้นสุด

พวกเขาไม่เคยหยิบยื่นความช่วยเหลือสักครั้ง และเมื่อเราอยู่ในสภาพที่ล้มเหลวอย่างยาวนาน แทนที่เขาจะอยู่ดูเงียบๆ เพราะไม่คิดช่วยอะไรเขากลับนินทาทั้งต่อหน้าและลับหลังเหมือนกับมีส่วนเสียจากการที่เราล้มเหลว

มันผิดด้วยหรือที่พยายามขึ้นจากบ่อน้ำไร้ก้นบึ้ง แต่สุดท้ายยังจมอยู่ในหุบเหวแห่งความมืดมิด แถมยังบอกใครไม่ได้อีกต่างหากว่ายังไม่รอดจากปัญหา

ทุกคนพร้อมจะลงโทษคุณที่ไม่สามารถสลัดปัญหาที่เป็นเหมือนยมทูตรอคอยวันเก็บเกี่ยววิญญาณของคุณ ทั้งที่คุณไม่สามารถไล่ยมทูตนั้นออกไปได้สักครั้งตั้งแต่ธุรกิจของคุณล่มสลายด้วยซ้ำ

คุณเหลือตัวเลือกแค่ให้ยมทูตพาคุณไปตอนนั้นเลย กับอยู่กับปัญหาอันไร้จุดสิ้นสุดจนถึงวันที่ยมทูตจะพาคุณไปพร้อมกับปัญหาที่แก้ไขไม่ได้นี้

คุณอยากจะเลือกสักอย่างหนึ่ง แต่สุดท้ายคุณก็ไม่มีสิทธิ์เลือกอะไร

แม้แต่สิทธิ์ที่จะเลือกยังเป็นคำขอที่มากเกินไป

คุณทำได้เพียงหลับตาไปพร้อมกับความขื่นขม และหวังว่าวันพรุ่งนี้คุณจะไม่ต้องตื่นขึ้นมาเผชิญกับโลกนี้

พอแล้ว ไม่อยากตื่นมาเจอกับมันอีกแล้ว

โพสต์นี้คงเป็นโพสต์อวดของพร้อมกับบ่นในเวลาเดียวกัน ใครที่คาดว่ามันจะเป็นบล็อกทางสว่าง ว่าจะแก้ไขได้ยังไง หรือจะทำยังไงกับผู้ผลิตเพื่อให้ได้จอใหม่ ขอแสดงความเสียใจด้วยครับ เพราะถ้าผมเจอทางสว่างที่ว่าผมคงลบข้อความที่คุณอ่านอยู่นี้ออกไปแล้ว แต่ถ้าใครมีทางสว่างรบกวนชี้เป้าให้ทีนะครับ

[Update] คุยกับทางร้านแล้วเปลี่ยนได้
Read the rest of this entry »

นี่คุณเชื่อจริงๆ เหรอว่าสิ่งที่ชีวัดไม่ได้อย่างไสยศาสตร์ ที่ผันตัวมาอยู่บนวิทยาศาสตร์อย่างอินเทอร์เน็ทและอิเล็กทรอนิกส์ในมือคุณ (ถ้าเป็นมือถือ หรือแทบเล็ต) หรือบนโต๊ะ (ถ้าเป็นคอมพิวเตอร์หรือโน้ตบุค) จะเป็นจริง จนถึงขั้นหลายๆ คนต้องยอมรับว่าแม่น แหม คุณคิดจริงๆ เหรอว่าคำทำนายฉบับแม่นมากจะเขียนขึ้นมาไม่ได้ ถ้าเช่นนั้นแล้วเซียนเทพอัฌณีย์ขออนุญาตทำนายอนาคตของท่านในปี 2017 เพื่อพิสูจน์ว่าคำทำนายฉบับแม่นจริงนั้นใครๆ ก็เขียนได้ Read the rest of this entry »

acer-chromebook-14

ปีที่แล้ว Google เริ่มทำตลาด Chromebook ด้วยราคาไม่ถึง $200 ทำให้เกิดความรู้สึกอย่างถวายตัวเข้ารีตเพิ่มอีกสักอย่าง ด้วยเหตุผลสองประการ ประการแรกคือคอมพิวเตอร์เริ่มใช้งานไม่ได้แล้ว (Dell Latitude E6400 ใช้มาตั้งแต่ 2009 เริ่มงอแงหนักข้อขึ้นเรื่อยๆ) ประการที่สองคือราคามันไม่แพง เอื้อมถึง และอยากได้คอมใหม่ที่ปัญหาน้อยๆ ไม่ต้องปวดหัวอะไรทั้งสิ้น
Read the rest of this entry »

ป้ายกำกับ: ,

ตอนแรกบล็อกนี้ตั้งใจจะเขียนขึ้นราวๆ ช่วงวันที่ 10 ตุลาคม แต่ว่าได้รับแจ้งว่าลุงนัทได้จากเราไปแล้ว ทำเอาหมดความรู้สึกอยากเขียนไปพักใหญ่ๆ (ประกอบกับหลังจากนั้นก็มีข่าวใหญ่อีกเป็นชุด)

โอเค แต่ถ้าลุงนัทอยู่ แกก็คงบอกว่าเขียนๆ ไปเถอะ ผมก็แค่เสียชีวิตเอง ไม่ได้บีบคอลุงซักหน่อย

แต่ก็นั่นแหละ เขียนตุลาคมก็ว่าลืมเกือบหมดแล้ว บวกไปอีกสองเดือนนี่ไม่ต้องทายเลย

20 พค 2016 วันสุดท้ายในประเทศญี่ปุ่น

วันนี้วันที่แปดแล้ว วันสุดท้ายที่จะได้อยู่ญี่ปุ่นก่อนจะกลับ จริงๆ เราวางแผนจะให้เป็นวันชิวๆ เดินทางไม่รีบเร่ง ไปสนามบินเอื่อยๆ แล้วขึ้นเครื่องกลับ แต่ก็เพราะว่าวันนั้นที่ทำงานดึก ตื่นสาย และหลงทางรถไฟ ทำให้ไม่ได้ไปเล่น Universal Studios Japan ทำให้ตัดสินใจมาเล่นวันนี้แทน แผนการณ์ไม่ค่อยดีนัก เนื่องจากว่าจะต้องไปให้เช้ามากๆ แต่จะไม่ซื้อบัตรเบ่ง เนื่องจากว่าเราอยู่ได้แค่ไม่กี่ชั่วโมงเท่านั้นก็ต้องกลับแล้ว จะใช้ไม่คุ้มเท่าไหร่

เมื่อคืนเจอแมลงสาบไซส์เดียวกับประเทศไทย เลยทำให้นั่งแพคกระเป๋าตรวจว่ามันจะไม่ติดกลับมาประเทศไทยด้วย เพราะหันไปแว้บเดียวมันหายไปในความมืด พอยกถังขยะที่มันไปหลบออกมามันก็หายไปแล้ว… มันหายตัวได้แน่ๆ เลย

เมื่อวันก่อนตังในโทรศํพท์หมดแล้ว และเนื่องจากจะต้องแยกกลุ่มให้พ่อ แม่ น้องตู่เดินทางไปสนามบิน ส่วนพวกเราแยกตัวออกไป ทำให้ต้องจำใจเติมเงินค่าซิมอีกรอบ แพงเอาการใช้เล่นเลยแฮะ

img_3604

ยังดีวันนี้พอจะเทิร์นโปรแล้ว นั่งรถไฟไป Universal City Station ไม่หลง (เอ หรือหลงแต่เสียเวลาไม่มากหว่า จำไม่ได้) ใช้เวลาราวๆ 35 นาที (อ้างอิงจาก Google Maps) ก็ไปถึงสถานี Universal ก่อน 08:30

พอไปถึงก็ยัดทุกอย่างเข้าในล็อกเกอร์แล้วไปรอที่ประตูทางเข้า

img_20160520_083421-01

นั่นคนหรือมด

พอไปถึงก็พบว่าวันนี้น่าจะเปิดเร็วกว่าที่คิด คือราวๆ เก้าโมง (ไปถึงแปดโมงนิดๆ) แม้จะไปเร็วกว่าเวลาเปิดหนึ่งชั่วโมง คนก็มีอยู่น่าจะหลักพันแล้ว รายล้อมรอบทางเข้าเต็มไปหมด จากภาพนี่เป็นแค่ส่วนหนึ่งเท่านั้น ถ้าถ่าย 360 องศามาก็คงจะพบว่าคนเยอะจนเข้าขั้นช็อค! โอ้ แม่เจ้า มันจะเยอะไปไหน (วะ) เนี่ย

จากการทำการบ้านมา (ซึ่งผิดพลาด! เดี๋ยวจะอธิบายต่อทีหลัง) เราได้ยินมาว่าเราจะต้องแย่งกันเข้าไปเล่นเครื่องเล่นโซนแฮร์รี่พอตเตอร์ โดยต้องไปกดบัตรคิวก่อน ก็นัดกับแฟนซะดิบดี นี่นะ เราจะวิ่งไป เลี้ยวนั่น โค้งนี่ ประหนึ่งเป็นผู้เชี่ยวชาญจาก Google Streetview … ป่าว มโนเองทั้งนั้น เพราะไม่มีภาพให้ ดูจากแผนที่รูปวาดแล้วคะเนเอา

สักพักก็เห็นคนเข้าก่อน ตอนนั้นน่าจะเป็นรอบ 08:45 มาทำการบ้านหาข้อมูลไม่พบว่าทำไมได้เข้าก่อน แต่เจอว่าของ Disney ถ้านอนโรงแรมในเครือจะได้เข้าก่อน 15 นาที คาดว่าน่าจะเป็นแบบเดียวกัน

พอเอาเข้าจริงทุกอย่างเป็นเหมือนที่ในพันทิปพูด ทุกคนวิ่งประหนึ่งวิ่งระยะสั้นสปรินต์ตัว 500 เมตรสุดท้ายก่อนถึงเส้นชัย (คือเวลาพูดถึงสปรินต์ เราจะเห็นคนวิ่งออกตัวระยะสั้นด้วยแรงเยอะๆ แล้วสุดท้ายแผ่วลงใช่มะ แต่อันนี้กลับกัน คือทุกคนสปรินต์เหมือนว่าจะถึงเส้นชัยแล้ว เอาวะ เอาให้ถึง!!) ผลคือเงิบสิครับ ต้องวิ่งไปกับเค้าด้วย รองเท้าก็ไม่เหมาะจะวิ่งเท่าไหร่นัก แฟนทำท่าโบกไม้โบกมี เข้าใจ (เอาเอง) ว่าให้วิ่งไปเลย ก็เลยวิ่งตามเกาะกลุ่มเค้าไป

img_20160520_091135

ทำไมมาถึงแล้ว

ด้วยความที่ช่วงนั้นฝึกวิ่งไปงาน Batman VS Superman เมื่อต้นเดือนเมษา ร่างกายยังพอฟิตอยู่แม้จะไม่ได้วิ่งมาเดือนกว่าๆ แล้ว ทำให้วิ่งสู้ชาวบ้านได้ (มีคนจีนคนพี่แกวิ่งแซงทุกคน พอไปแซงแกปั๊บแกแซงสวนเลย นี่มัน troll นี่หว่า) มาถึงที่หมาย เอ้า กดบัตรตรงไหนวะ ทำไมไม่เห็นมีเลย

แฟนหายตัวครับ… โทรศัพท์ก็ไม่มีติดต่อกันไม่ได้ เอาไงดีล่ะ? สรุปรออยู่นานมาก (จริงๆ ก็ไม่นาน แค่ 5 – 10 นาทีเอง) สรุปแฟนวิ่งไปกดตู้บัตร และพบว่าเค้ายกเลิกระบบกดบัตรไปแล้ว ทุกคนไปได้เลยไม่ต้องกด ถุยยยยย เงิบอีกแล้ว ทำการบ้านมาแต่ไม่อัพเดท

img_20160520_092053

ทางเข้าของโลกแฮร์รี่พอตเตอร์จะเป็นหมู่บ้านฮ้อกมีดส์ (ตอนนั้นวิ่งกันอยู่ รูปเลยเรียงอยู๋ข้างหลังเนอะ) แล้วก็ต่อคิวยาวๆ เข้าปราสาท ในอาคารมืดมาก บรรยากาศเป็นฮอกวอร์ด และพบว่าสวนสนุกของญี่ปุ่นนั้นดีงามมาก แม้จะต่อคิวนานแต่ก็ไม่เบื่อ ทุกอย่างเป็น Interactive เล่นด้วยได้ตลอดเวลา พอเป็นปราสาทแฮร์รี่พอตเตอร์ มันเลยไม่น่าเบื่อเพราะมันมืด (แทบไม่มีรูปเพราะมันมืดมาก ถ่ายมาไม่ติด)

อย่างรูปอาจารย์ก็น่าจะเป็นจอ LCD แล้วทำผิวให้เหมือนรูปสีน้ำมัน เพราะมันอยู่ไกลและมืด มันก็เลยดูเหมือนรูปอดีตอาจารย์ๆ ทั้งหลายมีชีวิตเหมือนในหนังจริงๆ หรือหมวกคัดสรรพูดมากเป็นภาษาญี่ปุ่นที่เราฟังไม่ออก… เออ น่าเสียดายที่ถ่ายรูปไม่ได้เพราะมืดเกินไป แต่ก็ดีแล้วแหละ สนุกมากจริงๆ

รวมๆ แล้วเป็นการรอคิว 40 นาทีที่ไม่น่าเบื่อเลยแม้แต่น้อย ระบบการออกคิวออกแบบมาดีงามมาก

ถ้าใครอยากเห็นว่าเครื่องเล่นเป็นไง มันก็มีสปอยล์อยู๋บน YouTube นะ (เช่นที่นี่) คือหาวิดิโอที่เคยดูไม่เจอ แม่งมีภาษาอังกฤษด้วยอะ!! แต่รอบที่เข้าไปเป็นภาษาญี่ปุ่นเลยอินไม่มากเท่าไหร่ฟังไม่ออก มันคือ 360 Surround ดีๆ นี่เอง คือเก้าอี้ก็หมุนไปเรื่อยๆ วิดิโอก็ฉายเข้ากำแพงไปเรื่อยๆ อยากรู้เหมือนกันว่าควบคุมไทม์มิ่งยังไง แต่เค้าน่าจะเก็บเรื่องพวกนี้เป็นความลับในวงการ

ออกมาจะเจอร้านขายของสารพัด อ้าว ไม่มีรูปเลย มัวแต่เลือกๆ แล้วไม่ซื้อ 555 เวรกรรม ขอผ่านไปนะ

img_20160520_095628

เดินออกมาเป็นเครื่องเล่นฮิปโปกริฟ และบ้านแฮกริด และอยู่ดีๆ เน็ท 1GB ก็หมดเสียดื้อๆ โดยไม่มีสาเหตุ…. เปิดดูมันบอกว่า Tethering ให้ iOS  ไปเกือบหมด (จริงๆ คือต่อไว้เฉยๆ ไม่ได้ทำไรเลย ไม่ได้มีแอพที่รันใช้เน็ทด้วย ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น) ทำให้เกิดอาการชะงักงัน สุดท้ายรวมความกล้าทักสาวข้างหน้า… คุณๆ ผมขอแชร์เน็ทหน่อยดิ แม่งโคตร awkward moment สุดๆ

เครื่องเล่นฮิปโปกริฟ (ไม่มีรูปอีกละ) มันก็แค่เครื่องเล่นขึ้นๆ ลงๆ อารมณ์โรลเลอร์โคสเตอร์ที่ย่อส่วนลงมาเหลือ 1/10 ขึ้นอย่างมากก็ห้าหกเมตร แต่อัฌณีย์เล่นม่ายหวาย ขึ้นไปก็โวยวายไป โอย ถึงจะแค่ห้าเมตรพี่ก็ไม่ไหวแล้ววววเหวยยยย

ดีนะมันจบในเวลาราวๆ 30 วินาที โรคกลัวความสูงเลยฆ่าเราไม่ได้…. ถ้ามันเล่นสักห้านาทีอาจจะช็อคตายคาเครื่องเล่นเป็นคนแรกของโลก ลงข่าวพาดหัว คนไทยช็อคตายคาเครื่องเล่นที่เด็กๆ ที่สุดใน USJ ไรงี้

img_20160520_101246

ห้องน้ำก็บรรยากาศดีนะ ที่ดีงามคือแสงสว่างพอจะถ่ายรูปมาได้แบบนกฮูกที่เห็น แล้วก็มีเมอร์เทิลจอมคร่ำครวญอยู่ในห้องน้ำด้วย โผล่มาเป็นระยะๆ

img_20160520_101625

มักเกิลบุกฮอกมี้ดส์ ดูนั่นสิ คน คน คนเต็มไปหมดเลย!

img_20160520_104728

img_20160520_102543

แล้วก็ห้ามพลาดบัตเตอร์เบียร์… ป้าเรียกโซดาอะ สปอยล์หมดเลยว่ามันคือน้ำอัดลมที่มีครีม ชวนนึกถึงโค้กวนิลาเหมือนกันนะ

คุณป้าที่บูทขายบัตเตอร์เบียร์เห็นว่าเรามีคู่มือการเล่นสวนสนุกเป็นภาษาญี่ปุ่น ป้าบอกให้เรารอแปปนึงแล้วควักฉบับภาษาอังกฤษมาให้ บอกเลยว่าถึงกับอึ้ง เพราะว่าไม่ใช่หน้าที่ของป้าเลย และป้าจะไม่เสียเวลากับเราก็ได้ ช่างเป็นประเทศที่ใส่ใจกับทุกๆ อย่างจริงๆ

บัตเตอร์เบียร์มีตัวเลือกด้วยกันสามแบบ แก้วพลาสติกกระจอก (หรือกระดาษนี่ล่ะ) แก้วพลาสติกตามที่เห็นด้านบน แล้วก็แก้วเหล็ก ซึ่งไม่กล้าซื้อกลัวจะไม่แข็งแรง เลยไม่ได้สั่งมา เนื่องจากจะกินแก้วเดียวก็เลยเลือกแก้วพลาสติกมาแทน

บังเอิญไปนั่งอยู่ที่ลาน แล้วพนักงานก็มาไล่ให้ออก (จริงๆ คือมาขอให้ออกแหละ แต่พูดญี่ปุ่น ฟังไม่ออก) ก็ขยับหลบไปชิดมุม สักพักก็โดนอีก เราทำอะไรผิดวะ อ๋อ เค้าจะจัดการแสดง ได้ดูโชว์เฉยเลย ทั้งที่ไม่ได้วางแพลนไว้

img_20160520_104029

ของหลอกเด็ก ไม้คทาพ่อมด ใครใจไม่แข็งพอก็เสียตังกันไป ทำไรไม่ได้หรอกโว่ย ตังหมดแล้ว! 555

img_20160520_104550

ร้านนี้ก็รู้สึกจะของปลอม เข้าร้านไม่ได้ ดูได้แต่ข้างนอกอย่างเดียว

img_20160520_104719

หนึ่งในไอคอนของที่นี่ รถไฟสายพิเศษ เข้าใจว่าต้องไปเข้าที่ลอนดอน จะมาโผล่ที่นี่ (นั่นมันก็อินเกินไปแล้ว!)

img_20160520_104931

อย่างสุดท้ายตรงทางเข้า รถของรอน (ในภาค 2) อันนี้มันอยู่ตรงทางเข้าแหละ แต่ตอนนั้นวิ่งหน้าตั้งไง 555 เลยถ่ายมาไม่ได้

img_20160520_105257

นี่ก็ไอคอนเค้า จากเรื่อง Jaws ถึงจุดนี้แดดร้อนมาก มือถือแบตเสื่อมก็ใกล้จะดับแม้จะเสียบแบตสำรองชาร์จไว้

img_3407

พอเจอเครื่องเล่นจูราสสิคปาร์ค ขอยอมแพ้ แกล้งตายดีกว่า เครื่องแม่งวิ่งทั่วทั้งสวนสนุกเลย แต่เอาจริงๆ คงไม่ได้กินลมชมวิวอะ แม่งวิ่งไวมาก เสียวมาก ขนาดฮิปโปกริฟยังจะไม่รอด ขืนเล่นไอ้นี่อาจจะช็อคตาย ขอแฟนว่าไม่ไหวจริงๆ ขอผ่านเถอะนะ

เลยไปซื้อขาไก่งวงกิน คืออันใหญ่มาก เท่าฝ่ามือ กินไม่หมด 555 พอเดินหาถังขยะไม่มีก็เลยต้องไปถามพนักงาน เพราะว่าที่นี่ประเทศญี่ปุ่น จะไปทิ้งขยะมั่วมันไม่ดี สุดท้ายหาไม่ได้ยอมแพ้ไปถามพนักงาน (ก็ไม่ใช่หน้าที่พนักงานด้วยนะ) แกตอบอังกฤษไม่ได้ พอเราเดินออกมานางก็พาไปทิ้งขยะ (ถังทั่วไปนั่นแหละ สงสัยในนี้ไม่แยกขยะเหมือนข้างนอก) แน่นอนว่าไม่ใช่หน้าที่พนักงานเลย แถมให้ทิชชูเปียกมาเช็ดมือด้วย โอ้ยยยยยยย

ซาบซึ้งงงงงงงงงงงงงงงงง

img_20160520_113542

img_20160520_113628

img_20160520_113807 img_20160520_113844 img_20160520_114020

กลยุทธการหาเงินของที่นี่คือ 1 + 1 + 1 (อันนี้เรียกเอง ไม่มีใครเรียกงี้หรอก) คือจะมีเครื่องเล่นอย่างน้อยหนึ่งอย่าง ร้านอาหารธีมเดียวกับของเล่น และของฝากตุ๊กตาบลาๆ ในธีมของเครื่องเล่น คือกะว่าคุณต้องเสียตังกับสักอย่างแหละ ไม่ของเล่นก็ของกิน จะซื้อฝาก หรือซื้อเอง หรือหิวคุณต้องเสียตังกับมันสักอย่างหนึ่งแน่ๆ

img_20160520_114739

แบบเนี้ย

img_20160520_115308

ด้วยเวลาที่มีจำกัดมาก ทำให้อัฌณีย์เลือกเล่นไรไม่ได้แล้ว จำใจเข้าไปเล่นสไปเดอร์แมนเป็นอย่างสุดท้าย (Spiderman 4K3D) คือไม่ใช่ไม่อยากเล่นนะ แต่ก็อยากเล่นด้วยอื่นด้วยงะ

img_20160520_120507img_3432

คิวยาวมาก รอเล่นราวๆ 45 นาทีได้ ข้างในก็มีของจัดโชว์ไปเรื่อยแก้เบื่อ พอถูไถไปได้

img_20160520_121443

ที่น่าเบื่อคือราวๆ 30 นาทีสุดท้าย ได้ไปรอห้องขนาดใหญ่ที่ลากแถวยาวเป็นงูกินหาง มีโปรเจคเตอร์เล่นอนิเม Spider Man ราวๆ นาทีนึงวนไปวนมา เออ มานึกดูดีๆ ไม่ค่อยรู้จัก Spider Man จักรวาลอนิเมซักเท่าไหร่ ตัวละครไม่คุ้นเลยสักอย่าง

img_20160520_121859

รูปสุดท้ายก่อนได้เล่น ข้างในก็มืดเหมือนกัน สปอยล์อยู๋บน YouTube เช่นเคย (ลิ้งค์นี้) ฉากระเบิดทำเอาตกใจเหมือนกันเพราะเป็นไฟจริง ร้อนหน้าเลย ความแตกต่างกับแฮร์รี่พอตเตอร์คือทุกอย่างเป็นของจริง ฉากจริง (แฮร์รี่พอตเตอร์เป็นดิจิตอลหมด) แล้วก็ตอนจบมี easter egg เป็นลุงสแตน ลี 555 อีสัส นอกจากโผล่ตัวในหนัง Marvel ทุกเรื่องแล้วยังโผล่มาในนี้ด้วย

img_3439

เล่นจบออกมาบังคับผ่านร้านขายของอีกละ ทำไรไม่ได้หรอกตังไม่มีแล้ว 555 ฮือ

img_3443 img_3442

คุณป้าคิตตี้หยิ่งมาก มองทางอื่นตลอด (ไม่ได้หยิ่งเฟ้ย แค่ไม่ได้หันมาเฉยๆ)

img_3449

อันนี้ไม่ได้ตั้งใจพลาด การแสดงตรงกลางเพิ่งจบพอดี คือมาสวนสนุกไม่ได้ทำการบ้านเรื่องพาเหรดและการแสดงเลย อีกอย่างคือเวลาไม่มีด้วย ถ้ามาเร็วกว่านี้สักห้านาทีน่าจะได้ดู

img_3455

img_3457

อ…อีวาทำอะไร ร… เราไม่ได้ ห…หรอกนะ ชิ

img_3458 img_3459

มีภูมิคุ้มกันของหลอกเด็กแบบของกินว่อย ซื้อไปก็เท่านั้น แดกหมดก็จบเห่แล้ว

img_3460 img_3462

ตุ๊กตาซาคิเอล ฮูดดี้ ที่รองแก้ว ท..ทำไรไม่ได้หรอกน่าา หึ ไม่ได้ทำงานในออฟฟิศอันหนาวเหน็บโว่ย ไม่หนาวไม่ต้องใช้ ส่วนที่รองแก้วเอาทิชชูมารองก็ได้โว่ยยยยยยยย (บอกตัวเอง)

img_3463

บัตรประจำตัว NERV? ไม่อะขอบคุณ จี้มิซาโตะ โหย สองหมื่นเยนพร่องขายบาย นาฬิกาดูโลว์คลาสมาก จะทำของหลอกสาวกทำของดีๆ ได้ปะ เพราะพี่ขายแพงนะ (อันนี้ไม่ได้ดัดจริต ทั้งสามอย่างนี้ไม่โดนจริงๆ เดินผ่านง่ายกว่าข้างบนเยอะเลย)

img_3464

กรุงเทพมันร้อนโว้ย ไม่ซื้อ หลอกขายจัง

img_3468

มีการรับทำโมเดลแล้วปรินท์เป็นหน้าเราด้วย … ไม่อะ หน้าตาเราไม่ดีพอขนาดนั้น บรัย

img_3472

แก้ว…. ไม่ๆ มีแก้วเยอะแล้ว ไม่ๆ นี่ในมือยังถือแก้ว Butterbeer กลับมาอยู๋เลย ไม่ๆๆๆๆ ไม่เอา ผ้าเช็ดตัว… คิดภาพตัวเองแก้ผ้าแล้วคาดผ้าอีวา… ไม่ล่ะ ไม่เอาดีกว่า

img_3466 img_3470 img_3469

Attack on Titan ทำไรไม่ได้หรอก ไม่ได้อ่านตั้งแต่ตอน 50 แล้วโว้ย เนื้อเรื่องวนในอ่าง รออีกสักสิบปีมันจบค่อนอ่านต่อ

img_3471

มอนฮันไม่ได้เล่น รอดไป

img_3474

Atrraction ปี 2016 มีแต่อันโหดๆ อย่างคามิวปามิว (ไม่รู้จริงๆ ว่านั่งแล้วจะเจออะไร) คิวยาวขนาดว่าต่อคิวสองชั่วโมงก็ไม่น่าจะได้เล่น หรือแม้แต่ Evangelion The Real 4D 2.0 แต่คิวรอบถัดไปคือบ่ายสามโมง ซึ่งเป็เวลาที่ต้องไปถึงสนามบินแล้ว อด อดดูแม้จะอยากดูที่สุดก็ตาม… ฮือออออ (ปีนี้มี Attack on Titan The Real 4D กับ Evangelion teh Real 4D)

img_3477

คือคิดว่ารอดไง จะกลับบ้านแล้วไม่เสียตังอะไรสักอย่างโว่ย อีวาก็รอดมาแล้ว แฮรรี่พอตเตอร์ก็แพงเกินสู้ไม่ไหว.. ไม่เป็นไรครับ ยูนิเวอร์ซัลแจแปนยังมีแผนทำให้คุณเสียตังทุกระดับราคา อีสัส อีวานเกเลี่ยนนี่ต่อให้แพงก็ซื้อ เสียท่ามันจนได้ (ลืมราคาไปแล้ว แต่ในกูเกิลน่าจะมีอยู่นะ)

img_3485

หัวอีวาแบบที่เคยเห็นใครสักคนแชร์ลิ้งบน YouTube มา ไม่เคยรู้ว่ามันอยู่ที่นี่ เสียตังโดยไม่ได้ตั้งใจอีกแล้ว ข้างในกดสวิตไฟเปิดไฟที่ตาได้ (เออ ช่างมันเหอะ) แล้วก็เป็นปอปคอร์น ตอนกลับมาล้างนี่เหนื่อยมาก ต้องแกะออกมาก่อนแล้วล้างนานมากกว่าจะหมด มีสายคล้องคอด้วยนะ ไม่ต้องถือ (แต่มันเกะกะกว่าเดิมอีกนะ เดินไปชนไป)

img_20160520_174116

อีกอย่างก็น้ำ เข้าใจว่าเป็นน้ำส้มอัดลม เพิ่มมูลค่าด้วยการบอกว่ามันคือ LCL นั่น หลอกแดกตังกูอีก คือไม่ได้อยากได้กระติกน้ำ ไม่ได้อยากแดก แต่ก็ซื้อไง คำว่าสาวกมันค้ำคอหนักมาก กูเข้าใจอารมณ์ติ่งเกาหลีละ

img_3494

จริงๆ ตรงเนี้ยมันคือทางเข้านี่แหละ แต่ทุกคนวิ่งผ่านไปแฮร์รี่กันหมดในตอนเช้า

img_3556 img_3518 img_3517

ไอ้ตรงทางไปกดตั๋วแฮรรี่พอตเตอร์ (ที่ไม่ได้ใช้แล้ว) มีสวนกุหลาบด้วย แฟนชอบจนนั่งอยู่ตรงนั้นนานมาก แน่นอนว่ารูปที่ถ่ายมาก็เยอะมากเช่นกัน

img_3498

เนี่ย (ปี 2016) มันบอกว่าไม่ต้องกดตั๋วแล้ว เข้าได้เลย ใครวิ่งมานี่มีเงิบนะ

img_3579

มี Back to the Future ด้วย (แต่ไม่ได้ดู เลยไม่อิน)

เอ้า สายแล้ว กลับด่วน ได้ข่าวว่าสายการบินบอกให้เช็คอินเร็วขึ้นกว่าเดิม!! งานนี้ก็วิ่งดิครับ ดูเหมือนว่าจะมีคนมาถามวิธีเดินทางไปสนามบินบ่อย เจ้าหน้าที่มีกระดาษใบเล็กๆ ปรินท์เอาไว้ให้เลยว่าจะต้องนั่งยังไงกลับ (ซึ่งง่ายกว่าที่ Google แนะนำมาก) แต่รูปหายไปแล้ว เลยจำไม่ได้ละว่านั่งกลับมายังไง

img_20160520_163757 img_20160520_163830

ในสนามบิน Kansai Airport มี Pokemon Center ขนาดเล็กอยู่ด้วย ไม่มีอะไรใหม่ ถ้าไปสาขาในโอซาก้ามาแล้วผ่านได้เลย เหมือนกันหมดทุกอย่าง

แล้วก็กลับขึ้นไปผ่านจุดตรวจ หลังจากตรวจสแกนเสร็จก็…  บัตรบอร์ดดิ้งพาสหาย ไอ้ชิบหาย นอกจากหายแล้วยังไม่ได้ดูด้วยว่าไปเกตไหน ที่นั่งอะไร ลืมดู เวรรรรร ก็หานานมาก นึกว่าลืมไว้ข้างนอก พนักงานกับยามก็มาช่วยรื้อถุงของฝากที่รกๆ จนเจอ (ขอบคุณพนักงานมากครับ ไม่งั้นอดกลับไทยแน่ _/|\_)

วิ่งจากจุดตรวจคนออกจากประเทศไปเกต 39 ในเวลาไม่กี่นาที แต่ถึงจะไปเร็ว… ปรากฏว่าเช็คอินเร็วทำไมวะ Scoot ให้รอจนถึงหกโมงกว่าจะบินกลับ

ยังดีที่แม้จะผ่านจุดตรวจคนออก ผ่านโน่นนี่นั่นแล้ว ญี่ปุ่นยังเป็นประเทศที่อุดมไปด้วยเครื่องขายของอัตโนมัติ เศษเหรียญที่ไม่น่าจะใช้ประโยชน์ได้แล้วก็ยังใช้ได้อยู่ ซื้อเครื่องดื่มกลับมาเป็นของฝากได้นะ เพราะไหนๆ เหรียญก็เอามาแล้วกับพวก Super Rich ไม่ได้อยู่แล้ว

img_20160520_211745

ขากลับ… อะไรวะ ออกช้าแต่กัปตันบอกว่ามาถึงไทยก่อนเวลา 50 นาที ซึ่งก็ไม่ค่อยจริงเท่าไหร่ เพราะว่ากว่าจะได้แลนด์ก็ล่อไป 09:30 แล้ว รอไปราวๆ 20 นาที แล้วต้องวิ่งจากแลนดิ้งมาปลายทางเข้าสนามบินอีกเกือบสิบนาที เป็นการลงจอดที่น่าเบื่อมาก กว่าจะได้ลุกออกจากที่นั่ง

อย่างสุดท้ายที่จะเขียนถึงคือ เพิ่งรู้ตัวตอนขากลับมาว่าบัตรสมาชิก King Power หมดอายุแล้ว บัตรมีอายุแค่สองปี โถ นึกว่ามีตลอดชีวิต เพราะตอนนั้นสมัครฟรีก็จริง แต่ปกติสมัครสมาชิกนี่เสียตังนะ

ฉันต้องสารภาพก่อนว่าที่ดองบล็อกมานานนี่ก็เพราะว่าเกียวโตเป็นวันที่ฉันไม่อยากเขียนถึงมากที่สุด มันเป็นวันที่ค่อนข้างจะเฟลมากกว่าจะน่าจดจำ เนื่องจากเกียวโตเป็นเมืองที่เต็มไปด้วยผู้คน และนักท่องเที่ยมากมาย และนักท่องเที่ยวนั้นแตกต่างจากการพบปะนักเดินทางต่างๆ ในเมืองโอซาก้ามากเหลือเกิน…

เราพยายามตื่นกันให้เช้ากว่าเดิม เนื่องจากในแผนที่การเดินทางนั้น เกียวโตเป็นเมืองที่ไม่มีรถไฟให้บริการ มีเพียงรถเมล์ หรือที่เรียกให้โก้หรูหน่อยสมกับการเดินทางไปต่างประเทศว่ารถบัส (หรือรถชัตเติลบัสก็แล้วแต่) Read the rest of this entry »

หลังจากนอนพักอย่างหรูในเรียวกังหนึ่งคืน วันนี้เราจะเดินทางกลับโอซาก้า แต่ถ้ามาถึงที่นี่แล้วอาบน้ำออนเซ็นอย่างเดียวก็ดูจะเป็นการผลาญเงิน และเวลาอย่างแรง

วันนี้ฉันตื่นสายหลังจากปั่นงานรอบดึก (ทำไมทุกวันฉันต้องปั่นงานจนดึกดื่น หมดแรงในเช้าวันถัดไปด้วยนะ) ขณะที่ทุกคนไปลงออนเซ็นรอบที่สอง ฉันหมดแรงและนอนตายอยู่บนห้อง สุดท้ายไม่ได้อาบน้ำ

P_20160518_063802

P_20160518_063934

คุณป้าพนักงานใจดีมาปลุกไปกินข้าว อาหารในเรียวกังให้ความรู้สึกราวกับว่านั่งอยู่ในฟูจิ (ร้านอาหารญี่ปุ่นในประเทศไทย ไม่ใช่ภูเขาไฟ!) แล้วสั่งเมนูแพงสุดมานั่งกิน คือมันก็ไม่ใช่อาหารที่หรู เห็นแล้วต้องร้องว้าวเพราะความแพง แต่มันดูเป็นเมนูอาหารที่ใส่ใจในการทำ (อธิบายไม่ถูกเหมือนกัน แต่รู้สึกได้ว่าอาหารโรงแรมดูดีกว่าอาหารหรูเสียอีก) Read the rest of this entry »

มกราคม 2017
อา พฤ
« ธ.ค.    
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031  

คลังเก็บ

Tweet from twitter

  • รู้แล้วครับว่าป้าอายุ 74 บ้านอยู๋เจริญกรุง 103 แหม อีห่า- 1 hour ago
  • ไม่รู้จักกันเลย ตะโกนคุยกันสนุกเลยครับ อยากเอาทิชชูยัดปากมาก- 1 hour ago
  • ย้ายมานั่ง mcdonald หนีเสียงน่ารำคาญ ยังเจอป้าคนไทยเชื้อสายจีนตะโกนคุยกันข้ามฝั่งสามเมตร ควย- 1 hour ago
  • unnamed title bankkung.wordpress.com/2017/01/20/unn…- 8 hours ago
  • Alammakievoluoy- 15 hours ago
  • Itnodwonkwohynamemititnawoteid- 15 hours ago
  • Dessimrehdnatnactegrofynaforeh- 15 hours ago
  • อีกสี่ปีข้างหน้าอเมริกาจะเลือกตั้งละนะรู้ยัง ประเทศไทยตอนนั้นจะได้เลือกตั้งยังอะ- 1 day ago
  • @thanr 55555- 1 day ago
  • @thanr ไม่อยากคิดภาพอเมริกาสี่ปีหลังจากนี้ คนถูกเลือกคนต่อไปนี่มันต้องสนุกในหลายๆ แง่แน่ๆ ทั้งเก็บกวาด ทั้งเข้ามาหาเสียงท่ามกลางสถานการณ์- 1 day ago
  • @thanr อ้าวจบละ- 1 day ago
  • @Kuramaza หากินของเก่าที่ขายได้เรื่อยๆ เลย- 1 day ago
  • @Kuramaza Manga เหรอ- 1 day ago
  • จาอ่านๆๆๆ- 1 day ago
  • RT @pixivcomic: 【pixivノベル】伝説のコミック版『ロックマンX』を新たな切り口(新解釈)で小説化――! 1月26日発売!!「ロックマンX ザ・ノベル」本日新登場! novel.pixiv.net/works/639 https://t.co/eS71bEPnbn- 1 day ago
  • RT @JapaneseBaobao: มีข่าวไทยเรื่องที่จับจระเข้หนีน้ำท่วมกินด้วยวุ้ย https://t.co/W9H7dZnABt- 1 day ago
  • ชอบจังนะมึงอะ โทรศัพท์คนอื่นดังแล้วจะรับให้ ควย- 2 days ago
  • @noreyore คงคิดงั้นแหละ ส่วนเราๆ ก็คิดซะว่าเช่าเค้าอยู่- 2 days ago
  • @noreyore 112 ของจริง- 2 days ago
  • I'm needlese.- 2 days ago