ความซวยของกุ ชิบหายละ

Posted on: 22 พฤษภาคม, 2005

อยากระบายออกว่ะ ไม่มีอะไรหรอก

    ตื่นเช้ามา ตายห่า 6.30 กูเรียน7โมง แย่แล้วววววว จัดแจงทำทุกอย่าง มีทีท่าว่าจะทัน พอออกจากบ้าน ก้อวิ่ง สอบ รด.(800เมตร กี่นาทีม่ารุ) อ้าาา เหนื่อยว่ะ เดินละกัน อ้าวเหี้ย ตัวอะไรบินมาชนแว่นกูละเนี่ย อ่าวไม่ใช่นี่หว่า น็อตแว่นกูหลุด เอาไงดีวะ เอาเล็บไขน็อตหรือว่า กลับบ้านดีวะ แต่จะสายแล้วนี่ห่วา เอาเป็นว่าวัดดวงละกัน ถ้าไปถึง อ.อุ๊ แล้ว กูซ่อมไม่ได้ลองถามเค้าว่ามีไขควงเล็กรึเปล่าดีกว่า

    พอกูขึ้นรถไฟฟ้า อ้าวยังดีว่ะ ไม่ซวยตลอดศก เดินไปปุ๊บรถไฟฟ้ามา เป็นอะไรที่กูไม่เคยเจอมาก่อน ปกติขึ้นไป ขนขับแม่งก้อทำมือ บ๊ายบายให้ แนวๆว่า กูไปละบ๊ายบาย แล้วก้อไม่ได้ขึ้นรถ อ่าแล้วกูก้อซ่อมแว่นในรถไฟฟ้านั่นแหละ เอาแบบลวกๆ พอใส่ได้ อ่านะ พอมาถึง กูหยิบ หนังสือ ยางลบ อ่าชิบหายอีกละ ต้องออกไป 7-11ซื้อดินสออีกเฮ้อ พอซื้อแล้วเดินขึ้นมา เหลาให้เรียบร้อย กำ คนเปิดทีอยากดูช่อง3เหรอวะ เปิดสลับ อ.อุ๊อยู่ได้แหละ พ่อมึงตายเรอะ <== กูโกรธจริงๆแล้วนะ ซวยทั้งวันเลยสาด

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

พฤษภาคม 2005
อา พฤ
    มิ.ย. »
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031  

คลังเก็บ

Tweet from twitter

%d bloggers like this: