30มค51 –คำรณ–

Posted on: 31 มกราคม, 2008

ตื่นแปดโมงเรียนแปดครึ่ง เจริญสุด แต่รู้อะไรมั้ย? วันนี้เดินทางได้เพอร์เฟกต์มาก (พลาดตรงมอไซค์) ก็ออกปุ๊บสองแถวปั๊บ รถไฟฟ้าปั๊บมาทันที ต่อที่สยาม ว้าววว ต่อเนื่องไหลลื่น กูนึกว่าไปถึงสยามก็คงราวๆ 8.45 ไปถึงอโศกก็ 9.00 ซะละ ที่ไหนได้ ไปถึงอโศกตั้งแต่ 8.45

แต่รอมอไซค์ชาติเศษเพราะฝนตกก่อนกูจะออกจากรถไฟฟ้าใต้ดินสองวิ -*- ก่อนหน้านั้นมันก็ตกแหละ แล้วก็เบาลง อยู่ๆก็หนักอีกรอบ ชิททททท

ฝนตกเหมือนล้อรถ เบาสลับหนัก แต่พอกูออกมาเนี่ย หนัก แสรดดดดดดดดดดดดดดด เหี้ยได้อีกนะ งานนี้ไม่เป็นอะไรนอกจากปวดกบาลเลยกรูววววว

รอรถ นานมากกกกกกกกก แถมไอ้คนก่อนหน้ากูก็ไม่หลบฝนเล้ย ยืนตรงที่น้ำหยด ไม่รู้สึกแหมะๆบนหัวหรือไงฟระ เหียก พอแม่งเดิน กูไม่เดิน รอแม่งเดินไปสองคิวค่อยเดินตามเพราะว่าน้ำมันหยด ไอ้ข้างหลังกูก็มองแบบว่า เหียกนี่ไม่ยอมเดิน (เรื่องไรไปยืนตรงที่น้ำหยดล่ะสลัดผัก)

อยากบอกเหลือเกินว่าสุดท้ายมาถึงมหาลัยก็ล่อไป 9.05 ซะแล้ว T__T

มาถึงตึกคณะ เสียงเหมือนที่ปั่นไฟจะระเบิด เหวอวววว เกิดอะไรขึ้นวะ อ๊ะ ไฟแม่งปิดเกือบหมด เปิดเป็นบางดวงใต้ตึก ทำไมไม่เปิดให้หมดๆวะ มืดจะตายชัก

ขึ้นไปข้างบนไม่มีไฟซักกะดวง

เรียนกันแม่งมืดๆงั้นแหละ ไฟดับ มิน่าล่ะลิฟท์ทำงานได้ เปิดเครื่องปั่นไฟไว้นี่เอง เหียกเอ้ย นั่งๆเรียน ก็ไฟติดๆดับๆ

“กูบอกมึงแล้ว” เป็น Quote สุดฮิตของไอ้บอยในคาบนี้ กูเล่นบ้างเดะ แต่กูบอกแล้วจริงๆนะ ว่าเฮไลด์มันไม่เรืองแสง เหียก ทำเป็นพูดว่ากูกวนตีน ก็กูบอกแล้วจริงๆว่าอย่าเชื่อไอ้เหียกบอย ไอ้นั่นมันขามั่ว

ลงไปแดร๊กข้าว แล้วก็กลับขึ้นมาร่วมวงกับไอ้แบงค์ทำแล็บ (แต่อาจารย์มาช้าจังวะ วันนี้อาจารย์วรณิชก็ไม่เรียน ว่างตั้งแต่10.30-13.30)  ก็อาจารย์เส ทำแล็บเสร็จราวๆเกือบๆเที่ยง โดนใช้งานเก็บหนังสืออีก แล้วก็ลงไปกินข้าว ทุกอย่างเสร็จซักเที่ยงสิบมั้ง ขึ้นมาเจอไอ้แตง เอากรรไกรไปตัดงาน ส่งๆๆๆ แล้วก็ลงมานอนๆกล้องๆอยู่หน้าห้องแล็บ

แล็บ… สุดท้ายกูทำทุกชิ้น ทุกกลุ่ม…กลายเป็นแล็ปบอยไปซะงั้น กลุ่มไหนๆก็ให้กูทำ เยี่ยม!!

กลับบ้าน? อยากกลับอยู่หรอก ต้องขึ้นไปทำความสะอาด

อิเหียกจูนไม่อยู่ กลายเป็นคนถือกุญแจซะงั้น ทำความสะอาดไปก็บ่นไปเรื่อยๆทั้งห้องทุกคน จะบ่นทำไม? แค่ทำความสะอาด ไม่ได้ให้ไปฆ่าปลามาปรุงอาหารซักกะหน่อย เหียกเอ๊ยยยย (หรือกูทำความสะอาดบ่อยจนชินวะ?)

ทำเสร็จก็เหนื่อยเหียกๆ ใครบอกว่ากูแค่กวาดพื้นไม่เหนื่อย จะให้แม่งทำแทน เหงื่อได้ไหลแบบที่ไม่ได้ไหลมาเป็นปีๆเลยแฮะ ยังดีหลังๆหญิงมันเห็นกูกวาดรวมได้เยอะมาก มันก็มากวาดรวบให้ต่อ ไม่งั้นกูตายแน่~~~~~~~~~

ทำเสร็จก็ชิ่งไปเรียนแกะแวกซ์ต่อ ออกจากที่นั่นห้าโมงนิดๆ ไปถึงหกโมงห้านาที เลทนิดหน่อย

แต่แกะวันนี้เหมือนทุกวันเลย น่าเบื่อ แต่ตอนจะเลิกไม่อยากกลับ กำลังมันส์ส์ส์
แบบว่า แกะเน่าจนต้องแกะใหม่แล้ว แตกไปสิบกว่าหน

แถมเลิกซะดึก กลับบ้านอย่างลำบาก ต้องออกประตูหลัง ที่เป็นทางรถออก แถมเจออาจารย์ในคราบเสื้อกันลม … ถ้าอาจารย์ใส่เสื้อวินด้วย จะจำไม่ได้จริงๆ

ก็ตอนออกเห็นมอไซค์จอดคุย ก็นึกว่าวินมอไซค์ (ไอ้แบบนี้เจอบ่อย) แต่เรียกกูว่าแบงค์ ก็เลยเอะใจว่าจะเป็นอาจารย์รึเปล่าหว่า -*-

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

มกราคม 2008
อา พฤ
« ธ.ค.   เม.ย. »
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031  

คลังเก็บ

Tweet from twitter

%d bloggers like this: