Archive for พฤษภาคม 2008

ผมกลัวเหลือเกิน ว่าสิ่งที่ผมคิดมากมาย สิ่งที่ผมอยากจะถามคุณในตอนนี้
เมื่อเราเจอหน้ากัน มันจะหายไปหมดเพราะความสติแตก
แล้วหลังจากนี้เราก็ไม่ได้คุยกันอีกเลย กลายเป็นคนไม่รู้จักกัน
ไม่ได้คุยในเรื่องใหม่ๆ ไม่ได้บอกสิ่งที่ค้างอยู่ในใจ

เมื่อคืนผมพยายามโทรไป คุณปิดเครื่อง
ผมรู้ คุณไม่อยากคุย
ผมรู้ คุณรำคาญ
แต่รู้อะไรไหม ผมอยากคุยกับคุณมากเหลือเกิน

เพราะอะไร?
เพราะว่าหากว่าหลังจากวันอาทิตย์นี้… เราไม่ได้คุยกันอีกต่อไปแล้ว
มันคงจะเป็นการเก็บประสพการณ์ที่จะติดอยู่ในหัวใจผมไปตลอดชีวิต
คุณให้ผมไม่ได้หรือ

ช่างโหดร้ายนัก
ผมไม่ได้ประชด
แต่พูดจากหัวใจจริงๆ

ไม่ว่าในฐานะพี่สาว หรือเพื่อน หรือคนพิเศษ
คุณคงจะตอบว่าได้
แต่ถ้าคุณตอบว่าไม่ได้
…เราเป็นอะไรกัน
คนไม่รู้จักกันยังไม่โหดร้ายขนาดนี้เลย

ผมเสียใจ ที่ทุกอย่างมันบานปลายขนาดนี้ เพราะพฤติกรรมอันไร้ค่าของผม
บางที ผมอาจจะไร้ค่าจริงๆก็ได้
ก็อาจจะดี ที่คุณรีบโยนผมทิ้งออกจากชีวิตคุณ
เพราะผมมันไร้ค่าจริงๆซะด้วย

ผมมีหลายคำถามเหลือเกินที่ต้องการได้รับคำตอบ
แต่มันคงมาพร้อมกับสิ่งที่ผมไม่อยากรู้ ไม่อยากฟัง

ผมกลัวเหลือเกิน

สองปีที่ผ่านมา ผมแค่ถูกหลอกใช้หรือว่าความรู้สึกที่เกิดขึ้นนั้นเป็นจริง
ผมก็รู้ว่าเป็นยังไง ว่าถูกหลอกใช้หรือเปล่า
แต่ผมก็ยังกลัวกับสิ่งที่จะเกิดขึ้น

ผมคิดว่าผมรู้คำตอบ และครั้งนี้คำตอบคงเป็นอย่างที่ผมคิด….
มันคงไม่เป็นได้อย่างปีที่แล้ว ที่คำตอบมันพลิกผันจากสิ่งที่ผมคิด
ครั้งนี้คำตอบคงมาอย่างที่ผมคาดเดาแน่ๆ

ผมเสียดายเหลือเกิน
สองปีที่ผ่านมา
มันไม่มีค่าพอที่จะเก็บเอาไว้ และสร้างเพิ่มขึ้นหรือ

คุณบอกให้ผมเป็นเพื่อนคนพิเศษ
คุณบอกว่าจะเลิกเดินกับผมในฐานะคนพิเศษและเดินด้วยกันในฐานะเพื่อน
แล้วก็ลดผมเหลือแค่เพื่อน
แล้วก็ลดผมเหลือแค่คนรู้จัก
แล้วก็…เหลือแค่คนเคยรู้จัก

ผมจะโดนลดไปเหลือแค่คนไม่รู้จักหรือเปล่า

ผมมันน่ารังเกียจขนาดนั้นเลยเหรอ

ทั้งๆที่ผมเขียนไปว่าสมใจคุณแล้วล่ะสิที่ต้องการเป็นแค่คนเคยรู้จักกัน

ตอนนี้ผมมีกล่องหนึ่งใบใส่ความรู้สึกไว้

ด้วยความช่วยเหลือของเพื่อนๆ ความรู้สึกที่มีต่อคุณมันถูกยัดลงไปในกล่องใบนี้ได้
ที่ผ่านมา บางครั้งผมเปิดมันออกมา…
แล้วผมก็ต้องเจ็บปวดกับความทรงจำ ที่ไม่มีวันกลับมาแล้ว

ตอนนี้ ผมกลัวที่จะเปิดมัน

ถ้าตอนนั้นคุณไม่ได้บอกว่าชอบผม
ตอนนี้เราจะมีความสัมพันธ์ที่ดีกว่านี้หรือเปล่านะ
หรือว่าเราก็จะคงกลายเป็นแค่คนเคยรู้จักกันอยู่ดี

ผมอยากให้ถึงวันนั้น วันที่ผมจะได้เจอคุณ
ผมไม่อยากให้ถึงวันนั้น ด้วยความที่ผมกลัวคำตอบ

ผมเกลียดคุณ
แต่ไม่ได้เกลียดคุณ
ผมเกลียดความเอาแต่ใจของคุณ ที่พยายามจะลดขั้นความสัมพันธ์กับผมลงเหลือเกิน
จะลดไปอีกทำไม แค่นี้ก็แย่พอแล้วนะ
หรือว่าผมมันไม่มีค่าพอที่จะรู้จัก

ผมไม่รู้ว่าคุณคิดยังไงกับผมในตอนนี้
แล้วก็ไม่รู้ด้วยว่าคุณคิดว่าผมมีค่าหรือเปล่า
ถ้าถามคุณ คุณก็คงตอบว่ามีค่า
แต่ในใจคุณคิดอย่างไรผมไม่รู้เลยจริงๆ
ทั้งที่ผมน่าจะตอบว่าคุณมองว่าผมมีค่า แม้จะไม่รู้ว่ามีค่าเท่าใหร่ หรือมีค่ายังไง
ผมกลับไม่สามารถหาคำตอบได้เลยจริงๆ

ตอนนี้ตื่นเช้ามาไม่ได้คิดถึงคุณเป็นอย่างแรก เพราะอย่างแรกคือนาฬิกา
ไม่ได้ทรมานกับการคิดถึงคุณทุกๆห้าวินาที เพราะต้องรีบเร่งเตรียมสอบปลายภาค
สามารถลืมคุณชั่วคราวได้ในยามที่ต้องการ เพราะว่าถ้าต้องแบ่งสมาธิมันจะสับสนกับความรู้สึก

สมใจอยากคุณแล้วสินะ ที่ต้องการเป็นแค่คนรู้จัก

ไม่หรอก คุณคงไม่รู้ เพราะคุณไม่ได้เช็คอีเมล์ซักเท่าใหร่ สังเกตได้ว่าไม่ออนไลน์

หรือถ้าคิดอีกที คุณอาจจะเช็คเมล์โดยไม่ออนเอ็ม หรือไม่ก็บล็อกผมไปแล้ว

ผมมีอะไรจะบอกคุณเยอะแยะ แต่นั่นเป็นสิ่งที่คิดไว้ก่อนหน้านี้
ตอนนี้ไม่มีอะไรที่อยากจะบอกคุณเพิ่มเลย อยากจะบอกของเก่าให้หมดๆไปก็แค่นั้น

คุณคงลืมไปแล้วว่าผมเก่งคอมพิวเตอร์ขนาดไหน นั่นล่ะหนึ่งในสิ่งที่ผมอยากจะบอก และอยากจะถามคุณ
แต่คงถามทางโทรศัพท์ไม่ได้ ถามโดยไม่เห็นหน้าเห็นตาไม่ได้ คงต้องขอให้เจอกัน แล้วผมจะถามคำถามนี้ คำถามทีอาจจะทำให้คุณต้องลำบากใจในการตอบ

ทั้งๆที่ความรู้สึกนึกคิดและจิตใจบอกว่าคุณเป็นแค่คนรู้จัก
ส่วนหลักการและเหตุผลบอกว่า คุณเป็นคนๆเดียวที่ผมตามหา และมีค่าเกินกว่าที่สูญเสีย

น่าตลกสิ้นดีที่สมองและความรู้สึกตรงข้ามกันแบบนี้

ทุเรศตัวเองสิ้นดี

หลังจากที่เจ้าชายจุมพิตเจ้าหญิง… หลังจากที่ทั้งสองแต่งงานกัน
หลังจากที่เบล์ลยอมสละเพราะรู้ซึ้งถึงความรู้สึกที่แท้จริงของอสูร… และอสูรกลายเป็นชายหนุ่มรูปงาม
หลังจากเฮอร์คิวเลสได้เป็นเทพองค์หนึ่งแห่งโอลิมปัส ยอดเขาของเหล่าเทพแห่งแดนกรีซ
หลังจากที่สโนวไวท์ตื่นขึ้นมาหลังจากกินแอปเปิลต้องสาป
หลังจากที่ซินเดอเรลาได้แต่งงานกับเจ้าชาย

พวกเขาต้องอยู่ในดินแดนที่เรียกว่า ever after (หลังจากนั้นนิรันด์กาล)

แดนที่ไม่มีใครรู้ว่าความรักที่มีนั้นคงค้างอยู่ในใจเจ้าชายขี่ม้าขาวและเจ้าหญิงจะยังคงตราตรึงตลอดไปแม้ยามแก่เฒ่าหรือไม่
แดนที่ไม่มีใครรู้ว่าความสุขจะยั่งยืนแค่ไหน ยาวนานแค่ไหน ตลอดกาลนี่คือถึงหลังจากความตายมาพรากหรือไร?

บัดนี้ ผมกำลังเดินอยู่ในหนทางที่เรียกว่า everafter

แต่เป็นแดนนิรันดร์กาลของความทุกข์…

ทนทุกข์เพราะทุกข์ทน

ความทรงจำอันหลอกหลอน

ตรงนี้ไง ที่ผมใส่เสื้อชอปเหมือนกับคุณในตอนนั้น

ผมยาวอย่างนี้ไง ตอนที่คุณบอกว่าชอบผม

ผมไว้ผมยาวทำไม? ผมไม่รู้ อาจจะเป็นเพราะว่าบางทีปีที่แล้วช่วงนั้นผมไว้ผมยาวมาก ผมเลยอยากไว้ให้มันเหมือนเดิมก็ได้

บางที ผมแค่อยากให้ทุกอย่างกลับไปเป็นเหมือนเมื่อตอนนั้น

เด็กเข้าใหม่… ผมก็คิดถึงตอนนั้น
เจอห้องที่เดินผ่านทุกเมื่อเชื่อวัน ก็คิดถึงเมื่อตอนนั้น
ทำอะไร ก็ทับซ้อนกับความทรงจำที่ผ่านมาตลอดเวลา

ไปทีเคปาร์ค ยืนบนรถไฟฟ้า นั่งเรือ ร้านปรินท์โปสเตอร์ข้างพันทิพย์ ชั้น17 ล็อกเกอร์ ห้องตัดหิน โรงร้อน โรงเย็น ริเวอร์ไซด์ รถไฟฟ้าใต้ดิน รถไฟฟ้าบนดิน ศูนย์ประชุมแห่งชาติสิริกิตต์ ร้านในย่านมเหศักดิ์ ท่าเรือ ประตูน้ำ โรงหนังมาบุญครอง โรงหนังในเซ็นทรัลเวิล์ด (ทั้งสองโรงเลย) เซ็นสาขาเซ็นทรัลเวิล์ด มาบุญครอง ชิดลม รถไฟฟ้าชิดลม ทางเดินจากรถไฟฟ้าเข้าทีเคปาร์ค

ความทรงจำ…ยังคงหลอกหลอนอยู่ทุกวัน

เหตุเพราะ เลือกที่จะไม่เปลี่ยนแปลงไป….

สิ่งที่คุณต้องทำคือการตัดสินใจด้วยตัวเอง ไม่ว่าจะอย่างไร ผลลัพธ์จะทำให้คุณเสียใจสักแค่ไหน คุณก็จะไม่เสียใจในสิ่งที่คุณเลือก เพราะเป็นทางเลือกที่คุณเลือกเอง – พี่ก้อย

สิ่งที่คุณทำมันอาจจะเป็นสิ่งที่สูญเสีย ในโลกนี้มีสองอย่าง คือสูญหายกับสูญเสีย โดยสูญหายก็คือว่าคุณไม่มีความผูกพันกับมัน เช่นคุณทำงานหนึ่งบาทตกหล่นไป คุณก็ทำเงินสูญหายไป แต่ถ้าคุณทำแหวนหรืออะไรหายไป มันก็คือสูญหาย เพราะคุณมีความผูกพัน – พี่ก้อย

แกแค่ผูกพันหรือว่ารัก(ชอบ) – แตง

กาลเวลาจะพิสูจน์ทุกสิ่ง – แบงค์

คนเราแสวงหาความสุข ถ้าชอบเค้าแล้วมีความสุขก็ทำไปเถอะ ความสุขเป็นของเรา – แพร

มีแต่รักแท้ รักมั่นเท่านั้นล่ะ ที่จะไม่เปลี่ยนไป – ส้ม

รักของแกมันเหมือนกับว่าเป็นรักแรกของชีวิต และในขณะเดียวกันมันก็เป็นรักสุดท้ายในชีวิตแกด้วยนะ – แพร

คนเราทุกคนล้วนแต่มีปัญหา เราจะยอมเสียสิ่งดีๆ เพียงเพราะปัญหาเล็กน้อยแค่นั้นเหรอ – Annonymous in Enchanted

ผมจะพิสูจน์ให้คุณเห็น ว่าคุณสามารถรักผมได้ – ไอคอล์ ประโยคย้อนกลับในแง่ของความหมาย

  • In: Uncategorized
  • ใส่รหัสผ่านของคุณเพื่อดูความเห็น

บทความนี้มีรหัสผ่านป้องกันอยู่ การจะดูบทความโปรดใส่รหัสผ่านของคุณด้านล่าง

  • In: Uncategorized
  • ใส่รหัสผ่านของคุณเพื่อดูความเห็น

บทความนี้มีรหัสผ่านป้องกันอยู่ การจะดูบทความโปรดใส่รหัสผ่านของคุณด้านล่าง


พฤษภาคม 2008
อา พฤ
« เม.ย.   มิ.ย. »
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

คลังเก็บ

Tweet from twitter

Error: Twitter did not respond. Please wait a few minutes and refresh this page.