สมใจคุณแล้วล่ะสิ

Posted on: 18 พฤษภาคม, 2008

ตอนนี้ตื่นเช้ามาไม่ได้คิดถึงคุณเป็นอย่างแรก เพราะอย่างแรกคือนาฬิกา
ไม่ได้ทรมานกับการคิดถึงคุณทุกๆห้าวินาที เพราะต้องรีบเร่งเตรียมสอบปลายภาค
สามารถลืมคุณชั่วคราวได้ในยามที่ต้องการ เพราะว่าถ้าต้องแบ่งสมาธิมันจะสับสนกับความรู้สึก

สมใจอยากคุณแล้วสินะ ที่ต้องการเป็นแค่คนรู้จัก

ไม่หรอก คุณคงไม่รู้ เพราะคุณไม่ได้เช็คอีเมล์ซักเท่าใหร่ สังเกตได้ว่าไม่ออนไลน์

หรือถ้าคิดอีกที คุณอาจจะเช็คเมล์โดยไม่ออนเอ็ม หรือไม่ก็บล็อกผมไปแล้ว

ผมมีอะไรจะบอกคุณเยอะแยะ แต่นั่นเป็นสิ่งที่คิดไว้ก่อนหน้านี้
ตอนนี้ไม่มีอะไรที่อยากจะบอกคุณเพิ่มเลย อยากจะบอกของเก่าให้หมดๆไปก็แค่นั้น

คุณคงลืมไปแล้วว่าผมเก่งคอมพิวเตอร์ขนาดไหน นั่นล่ะหนึ่งในสิ่งที่ผมอยากจะบอก และอยากจะถามคุณ
แต่คงถามทางโทรศัพท์ไม่ได้ ถามโดยไม่เห็นหน้าเห็นตาไม่ได้ คงต้องขอให้เจอกัน แล้วผมจะถามคำถามนี้ คำถามทีอาจจะทำให้คุณต้องลำบากใจในการตอบ

ทั้งๆที่ความรู้สึกนึกคิดและจิตใจบอกว่าคุณเป็นแค่คนรู้จัก
ส่วนหลักการและเหตุผลบอกว่า คุณเป็นคนๆเดียวที่ผมตามหา และมีค่าเกินกว่าที่สูญเสีย

น่าตลกสิ้นดีที่สมองและความรู้สึกตรงข้ามกันแบบนี้

ทุเรศตัวเองสิ้นดี

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

พฤษภาคม 2008
อา พฤ
« เม.ย.   มิ.ย. »
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

คลังเก็บ

Tweet from twitter

%d bloggers like this: