ผมกับจ๋า

Posted on: 15 มีนาคม, 2010

บล็อกนี้เป็นเรื่องที่ผมเขียนด้วยความลำบากใจมาก เพราะหลายคนที่อ่านต้องรุมด่าว่าผมแน่ๆ ผมหวังว่าบล็อกนี้จะไม่ต้องถูก Publish (แต่ถ้าคุณเห็น แสดงว่า…)

จะเอาเท้าความไหม? หรือจะเอาคำพูดตรงประเด็นแล้วที่มาที่ไปทีหลัง

โอเค ตรงประเด็น
“ผมกับจ๋า ไม่ได้เป็นอะไรกันในแง่ความสัมพันธ์พิเศษใดๆ ความสัมพันธ์ของเรานั้นเป็นเพื่อน เป็นพี่น้อง เป็นพาร์ทเนอร์ เป็นผู้ที่ตกอยู่ในสถานการณ์เดียวกัน”

เคยคิดมั้ยว่าทำไมชายอกหักกับหญิงอกหักถึงไม่ไปเป็นแฟนกันแบบในหนังฝรั่ง? ง่ายมากๆ เพราะว่า “บนโลกนี้ไม่มีใครแทนใครได้”

ผมเคยบอกจ๋าแล้วตั้งแต่วันที่เราไปกิน Secret Recipe ครั้งแรกว่า ‘จนถึงทุกวันนี้ผมยังหวัง แม้ไม่มีความเป็นไปได้เลยว่าเค้าจะกลับมา บอกผมว่าทุกอย่างเป็นการทดสอบ และผมผ่านการทดสอบนั้น บอกว่าผมคู่ควรกับเธอ’

ผมรู้ว่านั่นไม่มีวันจะเป็นจริงได้ ผมทราบดีอยู่แก่ใจ เพียงแต่ผมต้องการที่ยึดเกาะความฝันลมๆแล้งๆของผม

จ๋านั้นแตกต่างจากผม ผมคงไม่อธิบายว่าจ๋ารู้สึกอย่างไร เพราะเป็นสิทธิ์ส่วนตัวของจ๋า

เราเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันมาก แต่จ๋าโทรมาบ่อยไปหน่อย แค่วันละ 4-5 รอบ มากพอที่จะทำให้ผมเสียศูนย์ได้ และบ่นกับคนใกล้ตัวในทวิตเตอร์ว่าออกจะเป็นแนวรำคาญหน่อยๆ แถมคุณเธออาการเหมือนจะ ‘จีบ’ ผมซะงั้น (แน่นอน หลงตัวเองมะ) ผมไม่รู้ว่าจะอธิบายยังไงดี ผมพูดได้ว่าจ๋าไม่ใช่สำหรับผม และผมเองก็ไม่ใช่คนนั้นของจ๋า ผมควรจะทำยังไงดี แรกๆก็หัวเราะกันนะ แต่พอผ่านไปสองวันก็ได้ใบแดงแจ้งมาว่า ‘ถ้าไม่ได้จีบเค้าก็ถอยมาซะ อย่าทำให้เค้าเจ็บ เข้าใจมั้ย’ ผมก็ลองพยายามดู แล้วก็เกิดอะไรหลายอย่างมากมาย มีคนช่วยส่งกระจายต่ออย่างลับๆว่าผมกับจ๋าไม่ได้เป็นอะไรกันการกระจายไปได้ไม่กี่วงสนทนาก็ต้องหยุด ใช่…ผมชอบจ๋าเข้าให้แล้ว

ผมชอบจ๋า และการโทรมานั้นก็ไม่ได้น่ารำคาญอีกต่อไป ผมลืมติ๊กได้ชั่วขณะหนึ่ง ผมไม่ได้เห็นโลกเป็นสีชมพู ไม่ได้พบว่าโลกนั้นสดใส ผมแค่รู้สึกว่าโลกนี้ไม่ได้หมองหม่นอีกต่อไป

ผมมีแรงที่จะเดินไปข้างหน้า… ผมมีเพื่อนที่จะเดินไปด้วยกัน

แต่อย่างที่ผมบอก ว่าจ๋าไม่ใช่คนนั้นสำหรับผม

ผมลุกขึ้นยืนได้แล้ว
ผมต้องช่วยให้จ๋าลุกขึ้นมาให้ได้
นั่นคือสิ่งที่ผมสัญญากับตัวเองไว้

วันนี้จ๋ายังลุกไม่ได้ ผมก็แค่อยู่ข้างๆจ๋า แล้วให้กำลังใจว่าวันที่จ๋าลุกขึ้นได้จะต้องมาถึง

ผมเป็นผู้ชายห่วยๆ ครับ แต่ไม่ใช่ผู้ชายเลวๆ

อย่าพูดว่า ‘แบงค์ลุกขึ้นได้แล้ว จ๋าก็คงไม่สำคัญอีกต่อไปแล้วสินะ’

ทำไมผมลุกขึ้นได้ แล้วผมต้องไป แล้วถ้าจะไล่ผมไป จะให้ผมไปไหน ไล่ผมทำไม

ผมยังอยู่ที่เดิม ให้ความช่วยเหลือกับคนอื่นที่ต้องการความช่วยเหลือสิ

ผมได้รับความช่วยเหลือจากคนมากมาย ทำไมผมจะนิ่งเฉยล่ะ? ไม่ใช่ว่าความช่วยเหลือมีไว้แบ่งปันและส่งต่อเหรอ?

และคนแรกที่ผมจะช่วยก็อยู่ตรงหน้าแล้ว ทำไมผมจะไม่ยื่นมือล่ะ

ทำไมถึงพูดย้ำเรื่องให้ความช่วยเหลือนักนะ?

ก็เพราะว่าหลายๆคนคิดว่าการที่ติ๊ก กลับเข้ามาในชีวิตผม เป็นการที่ผมจะปล่อยให้จ๋าอยู่ในสถานการณ์ที่ไม่มีใคร

ประการแรก ติ๊กกับผมคงไม่มีวันเป็นดังเดิมได้ และเธอไม่มีวันกลับมา
ประการที่สอง ผมไม่กล้าแม้จะพูดกับเธอ ติ๊กเป็นคนที่พร้อมจะปลิวหายไปอย่างดอกแดนดีไลอ้อนหากพูดอะไรไม่เข้าหูเธอ… ผมเคยเจอมาแล้ว และผมกลัวว่ามันจะเกิดขึ้นอีก
ผมสู้รักษาระยะห่าง ระวังคำพูด และ’รู้จักเธอ’ แค่นี้ผมก็มีความสุขแล้ว

ติ๊กกับจ๋าอยู่กันคนละมิติ ที่จะไม่มีวันทับซ้อนกัน
มีผู้สร้างไม่จำเป็นต้องมีผู้ทำลาย
ขอแค่มิตรภาพและคำว่เป็นห่วงเป็นใยก็เพียงพอแล้ว
แค่ผมได้ยินว่าคุณมีความสุข ผมก็สุขใจ
ขอแค่นี้ได้ไหมไม่ขออะไรมากกว่านี้

Advertisements

4 Responses to "ผมกับจ๋า"

ขอบใจมากที่เขียนถึง

แต่เคยจะบอกจะกล่าวกันไหม?

ไม่ได้ทำให้รู้สึกดีขึ้นเลยนะ

แต่เอาเถอะ ขอบคุณที่เป็นห่วงเป็นใย

ขอบคุณที่บอกว่าจะอยู่ข้างๆ

จ๋าอยู่ได้นะแบงค์ ไม่ต้องห่วง และไม่ต้องเป็นกังวล

ไม่อยากจะบอกหรอกนะ

แค่ฉันผ่านเข้ามา

ฉันอยากจะบอกว่า

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับคุณ

เหมือนกับฉันทุกประการ

เราก็ชื่อจ๋า และเราก็เป็นแบบนั้น

เป็นทั้ง เพื่อน พาสเนอร์ เพื่อนกรุ๊ป

มันตรงกับฉันมากๆ

หากถามึความรู้สึก ตอนนี้

คุณไม่ควรที่จะรั้งใคร และคุณก็ไม่ควรที่จะรักใคร

ไม่ได้รั้งใคร และไม่เคยรักใคร

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

มีนาคม 2010
อา พฤ
« ก.พ.   เม.ย. »
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031  

คลังเก็บ

Tweet from twitter

  • แต่ถ้าเป็นคนที่อยู่ในสวนสนุก อ่านไปก็เข้าใจแหละว่าคืออะไร- 1 hour ago
  • จริงๆ คนที่อยู่ในนี้ก็ไม่ได้เข้าใจกันเองหรอก บางคนแค่นั่งม้าหมุน บางคนนั่งรถไฟฟ้าเหาะ บางคนนั่งรถไปๆ มาๆ แค่รถกระตุกนิดๆ หน่อย- 1 hour ago
  • พวกคุณข้างนอกไม่เข้าใจหรอกว่าขึ้นรถไฟเหอะมันเป็นยังไง จะขึ้นจะลงไม่ใช่สิ่งที่เรากำหนดเลย ถึงจะอยากให้ขึ้นมันก็อาจจะดำดิ่งลงสู่ข้างล่าง- 1 hour ago
  • @Kuramaza เรียกเก็บเงินด้วยกฏหมอยย้อนหลังอีกแระ- 1 hour ago
  • RT @englishbykruann: วิวัฒนาการของคุณเงาะป่า https://t.co/WgzxkAakV1- 1 hour ago
  • Minutes ago I laughed so hard and just a blink of eye I'm now under depressed. This seem harder than I thought.- 1 hour ago
  • อยากบอกมนุษย์ทินเดอร์ทั้งทวีปว่ามึงเลิกใส่ว่า I'm Thailand เถอะ กูอายเค้า- 21 hours ago
  • RT @chocofah: ทำไมกูทั้งขำทั้งสงสาร555555555555555555555555555555555555555 https://t.co/7OV2pFOXem- 22 hours ago
  • อาณานิคมศตวรรษหน้าที่เกิดขึ้นแล้ว bankkung.wordpress.com/2017/07/26/%e0…- 22 hours ago
  • ไม่ได้ทำงานสายคณิตศาสตร์ ไปสมัครเรียนโปรแกรมมิ่งเค้าก็ไม่รับ...- 1 day ago
  • @kahonoii ผมนี่คิดหลายรอบละ ซื้อหรือไม่ซื้อดี แม่งตอนนี้ไม่มีเพื่อนเล่น switch สักคน- 1 day ago
  • @kahonoii เอามาริโอ้มายืมเล่นหน่อย 555 ผมคิดอยู่ว่าถ้าไม่มีเพื่อนมาริโอ้จะซื้อดีไหมนะ- 1 day ago
  • @kahonoii ฮายโซว ผมเก็บ physical ยังไม่มีตังซื้อแผ่น ปู่ออกเกมส์ใหญ่รายเดือนแบบนี้คนเลือกไม่ถูกจะเมนเกมส์ไหนดี- 1 day ago
  • @kahonoii ซื้อแล้วเหรอ ฮือ รวยส์- 1 day ago
  • ปรับฟอนต์ให้ใหญ่ขึ้นอีกละ... Google อัพเดทคีย์บอร์ดแต่ละที เละขึ้นเรื่อยๆ https://t.co/m3EfBqaAsU- 1 day ago
  • ขายหัวเราะยุคหลังปรับตัวเยอะอยู่นะ- 2 days ago
  • RT @KaiMahaOfficial: เราจะคิดถึงนาย... #GoodbyePaint https://t.co/2VLzQ3L2Yr- 2 days ago
  • Japan PM's wife 'pretended not to know English' with Trump flip.it/IYIdvR- 2 days ago
  • true incube ไม่โทรมาแฮะ สงสัยเค้าไม่เอาคนแก่- 2 days ago
  • RT @apocalynds: Adult friendship = 2 people saying "I haven't seen you in forever! We should really hang out more" over and over again unti…- 2 days ago
%d bloggers like this: