MeAndMyExperience [Day5]

Posted on: 20 มีนาคม, 2010

หลังจากนอนตีสาม(ขอแทรก เหมือนพี่สิบอกว่าวลาดิเมียร์ชอบนิตา แต่พวกเราคาดว่าน่าจะเกิดจากเอ็นดูมากกว่า แต่เอ็นดูใครนี่ก็สุดปัญญาจริงๆ) ก็ตื่นมาในตอนเช้า เพราะมีใครไม่รู้โทรมา (ไอ้คนโทรมานี่ไม่ได้ยินหรอก ตื่นเพราะกุ้งกระโจนออกจากเตียงไปรับสาย) แถมเป็นแม่ใครซักคนโทรมาผิด เพราะเจ้าตัวย้ายออกจากบ้านผมไปแล้ว

มีช่างซ่อมประปามาซ่อมตอนแปดโมง เช้า แบงค์กำลังอาบน้ำอยู่ เลยไล่มันออกไปแล้วให้ช่างเข้าไปก่อน ก็ซ่อมแบบชั่วคราวไปก่อน ช่างไม่ได้เอาอุปกรณ์มา แล้ววลาดิเมียร์ก็มารับตอนเก้าโมงเช้า แน่นอน ขับไปวนรับชาวบ้านอีกเช่นเคย

ก็ พาไปสมัครงานที่เดิม อ้าว ชิบหาย มี AT&T free wifi แต่เสือกลืมเอามือถือมาใช้งาน แถมต้องรอเมเนเจอร์สาขาใหญ่อีกยี่สิบนาที (แน่นอนว่านานกว่านั้นจนได้)

ก็ไปกรอกโปรไฟล์ แล้วก็รับเสื้อ รับแบบฟอร์ม

มีสามกะ
กะแรกทำ 0700-1500 (ไอ้ที)
กะที่สองทำ 1500-2300 (กุ้ง นิตา)
กะสุดท้ายทำ 2300-0600 (ผมกับแบงค์)

คนที่ทำงานเจ็ดโมงต้องไปทำก่อนสองบ่ายสอง (ซึ่งก็ใกล้ละ)

วลาดิเมียร์ ให้พี่อินเทิร์นไปส่ง ซึ่งพี่แกก็บอกว่าขอไปรับคนที่ไปทำ Social Security Card ก่อน แต่ดันหลง สุดท้ายก็เลยไม่ได้รับกลับมา ไปส่งพวกที่บ่ายสองก่อน

แล้ว ก็กลับมาบ้าน กินๆๆๆแล้วก็ไปส่งกุ้งกับนิตา

โหยสุดยอด จากบ้านเดินด้วยความเร็วผู้หญิงเดิน ไปทำงานไม่เกินห้านาที

บางคนเดิน กลับสองชั่วโมงอะ (เพราะเลิกดึกไม่มีรถเมล์แล้ว)

ก็กลับมาทำงานส่ง QC ที่ห้องสมุด
ซึ่งสุดท้ายก็หมดไปกับ Facebook / twitter

เสร็จกลับไปก็ปั่นต่อ นอน

น้อง ยีมาที่บ้าน รอเวลางาน สุดท้ายก็หลับกันหมด

ห้าทุ่มตื่น ไปทำงาน

ไปกันสามคน น้องยีพูดได้แต่ไม่พูด ซวยไป ไอ้แบงค์พูดไม่ได้ โชคดีไป (คือโดนกดขี่มาก แต่พูดไม่ได้ ไม่ตอบสนอง เค้านึกว่าอดทน เลยเหมือนว่าจะเริ่มรักละ)

เมเนเจอร์กะดึกใจดี เห็นอยู่สองคน Andi กับ Scott

สก๊อตอะใจดี ส่วนแอนดี้ทำงานตรงไดร์ฟทรูว์

ก็คือหลังร้านจะมีกล่องใหญ่ๆอยู่ตู้นึก มีไมค์ มีเมนูแปะ

คนก็ขับรถมาสั่งๆตู้นี้ ก็จะส่งเข้าอินเตอร์คอมข้างใน

แล้วอินเตอร์คอมก็จะกดเมนู ก็คือแอนดี้นี่แหละ

แอนดี้ทำทั้งกดรับเมนูกับคิดตัง (ทำได้ไงวะสองอย่างพร้อมกัน)

ก็สุดท้ายฟังไม่ออก กดไม่ค่อยถูก แถมเมนูเป็นตัวย่อ (เช่น MCC จะไปรู้เรอะว่าย่อมาจาก Mac Chicken แถมไม่เคยกินแมคด้วย จะไปรู้เรอะว่ามีอไรบ้าง และข้อสุดท้าย แมคไทยมันมีเมนูไม่ถึงสิบเปอร์เซนต์ของที่นี่เลย เยอะโคตรพ่อโคตรแม่) แถมเป็นอย่างที่ทุกคนบอก ฝรั่งแม่งเรื่องมากชิบหาย สั่งโน่นเพิ่มนี่ไม่เอานั่น แงะนี่ออก customize เยอะไปไหนวะ

สรุปว่ากดไม่ได้ ไม่รู้ว่าอะไรย่อมาจากอะไร หรือว่ามันอยู่ตรงไหน

สุดท้ายก็ทำหน้าที่กดตัง

เหรียญ 10เซนต์ เล็กกว่า 5เซนต์ ซึ่งสร้างความลำบากให้ชีวิตเด็กไทยมาก ปกติอาศัยขนาดบอกว่าเป็นเหรียญอะไร ซึ่งทำที่นี่ไม่ได้ ต้องดูก่อน และนับผิดประจำ

มั่นใจว่าคืนนี้นับตังไม่ผิด มีครั้งเดียวที่ผิด และครั้งนั้นเป็นครั้งที่คนจ่ายด้วยเงิน $50 ดอลเข้าให้ แอนดี้สอนว่าต้องดูก่อนว่าแบงค์จริงหรือปลอม แล้วก็ต้องนับเงินทอนให้ลูกค้าดู (เสือกทอนเกินไปดอลนึง ไม่รู้แอนดี้ประเมินความฉลาดลดลงไปเท่าใหร่เลย)

ก็หลังจากนั้นก็มีลูกค้าตลอด ที่นี่เป็นย่านท่องเที่ยว คนค่อนข้างเยอะ ทำให้หลังเที่ยงคืนคนไม่ขาดสาย รวมๆแล้วน่าจะรับไปไม่ต่ำกว่า 200 คัน (ส่วนคันละกี่คนไม่รู้)

สิ่งที่สังเกตได้คือ
คนขับถ้าเป็นผู้ชาย จะเป็นแกงค์ผู้ชายทั้งคัน
ถ้าคนขับเป็นผู้หญิง คนนั่งด้วยมักจะเป็นผู้ชาย (ทำไมผู้ชายไม่ขับ)
คนที่นี่นิยมแยกเมนูมาก (แยกจ่ายเป็นสองสลิป) ทำไมไม่รวมกันจ่ายวะ เรื่องมากชิบหาย

แล้วตรงที่ทอนตัง หลายๆครั้งเงินทอนหล่น เค้าก็ไม่เก็บกัน

มีพี่มืดขับมา ราคาของคือ $3.09

พี่แกก็ยื่นมาสามดอล แล้วบอกรอแปป เปิดประตูรถคุ้ยพื้นหาตังเก้าเซนต์

ให้ตายเหอะ

ยังมีอีกเยอะ ไม่อยากจะเซด

จ่ายตังมีหนนึง แม่งโดนเข้าให้กับตัว

$12.68 ดอล แม่งจ่ายธนบัตรมาสิบเอ็ดดอล ที่เหลือดอลกว่าๆ เหรียญ 5 กับ 1 เซนต์

นับกันตาแหก

นับเสร็จหายไปดอลนึง

เฮ้ยหายจริงหรือกูไม่ดูให้ดีวะ

นับอีกรอบ เฮ้ยก็ยังหาย

นับอีกที

หายชัวร์กูมั่นใจละ

พอเดินไป แม่งชิ่งไปแล้ว รับของแล้วหนีไปละ สแรด

แล้วก็มีหนนึงคนขับเมามาก แอนดี้ก็บอกว่าจะไปไหวเหรอ?

เพื่อนคนขับก็บอกว่าเราเป็นนักท่องเที่ยว อยู๋โรงแรม xyz (ฟังชื่อไม่ทัน)

แอนดี้ก็บอกทางให้ แถมบอกว่าถ้าไปไม่ถูกก็ขับกลับมา ที่นี่เปิดยี่สิบสี่ชั่วโมง แล้วก็ให้เบอร์ไป

กูว่า Andi อะ โคตร Kindness สุดๆ

มีแต่คนบอกว่าแอนดี้โหด อันนี้ก็ไม่รู้แฮะ

พอซักหกโมงพวกไอ้แบงค์ก็โดนไล่กลับ ส่วนเรารึก็หน้าด้านของ Scott ตั้งแต่เมื่อคืนแล้วว่าจะขอทำถึงเจ็ดโมงจะได้ครบแปดชั่วโมง พอตอนเช้าลองกดพวกเมนู breakfast ดู จะได้จำได้ว่ามีอะไรบ้าง เสือกมีอันนึงยกเลิกไม่ได้ ไปให้แอนดี้ยกเลิกให้ ก็มากดให้ แล้วก็ร้องไห้ ไม่รู้เป็นอะไร แล้วแอนดี้ก็หายไปเลย

ไม่มีบอกซักคำว่ากลับไปแล้ว

Tim เป็นเมเนเจอร์ตอนกลางวันกับ Lisa ซึ่งยังไม่เจอฤทธิ์ เพราะอยู๋คนละเวรผลัดกัน

ไอ้ทีบอกว่าถ้าไม่มี Crew number ทำงานไปไม่ได้ชั่วโมงนะ เจ็ดโมงครึ่งก็เลยหนีกลับ

ปรากฏว่า Linda (เมเนเจอร์สาขาใหญ่) ให้เบอร์ตอนจะออกเรียบร้อย เช็คทำงาน 23:00-07:25 (ตอนนั้น 27 ทำไมไม่อยู่ต่ออีกสามนาทีวะ จะได้เป็นเจ็ดครึ่งไปเลย)

ถ้ารู้ว่ามี Crew number แล้วคงจะหน้าด้านทำไปจนสิบเอ็ดโมงเลยล่ะ

เพราะพวกคนตอนเช้าไม่เรื่องมาก สั่ง breakfast เสร็จก็จ่ายตัง ไม่ถามไม่ชวนคุยให้มากความ

มีครั้งนึงโดนถามว่า “ผมกินอะไร ใช่ไอ้นี่รึเปล่า (จะถามกูทำไม ในเมื่อสั่งเอง)”

ไอ้เราก็ไม่คิดว่าจะโง่ขนาดนั้น นึกว่าฟังผิด เลยบอกว่าเออ ภาษาไม่ดีครับ ขอโทษจริงๆ พูดช้าหน่อยได้มั้ย แล้วก็รหัสผมอ่านไม่ออกจริงๆ ผมมาทำงานวันแรก ผมตอบไม่ได้

ด่าซะเสียเลยว่ามาทำงานนี้ต้องตอบได้ดิวะ ฟังแค่นี้ก็ไม่ออก แล้วไม่รู้รหัส ทำๆแป๊ะอะไร

อ้าวห่า กูฟังถูกนี่หว่า (แต่ก็ไม่รู้รหัสอยู๋ดี)

ไม่อยากบอกว่าคนดำหลอกด่าเล่นเพราะเราเป็นเอเชียน่ะ ฟังไม่ออกหรอกนะ แต่รู้ว่ากำลังนินทาเราระยะเผาขน

ไม่อยากด่ากลับ เพราะมันจะเป็นภาษาไทย คำด่าภาษาอังกฤษไม่เคยฝึกไฟแลบจริงๆ พลาดไปแล้ว

พอเลิกแล้วก็กลับมาบ้าน แวะผ่านห้องสมุดโทรกลับบ้านผ่าน skype ก่อน แต่ล้มเหลว เน็ทพิกล (น่าจะมือถือห่วยน่ะแหละ) เลยโทรไม่รู้เรื่องกับที่บ้านเท่าใหร่ ลองโทรอีกทีก็ไม่ค่อยติด เลยตัดสินวใจว่าช่างมัน ค่อยโทรผ่านบัตรเติมเงินคนอื่นละกัน

มาถึงเห็นแบงค์นั่งหน้าบ้าน ก็ถึงได้รู้ว่าไม่มีกุญแจ เฮ้ย มึงเลิกก่อนกูตั้งสองชั่วโมงไม่ใช่เหรอ (เลิกก่อนชั่วโมงกว่า แต่ผมแวะไปห้องสมุดอีกครึ่งชั่วโงม) มาใช้บัตรไอ้แบงค์ก็โทรไม่ติด

ช่างแม่ง ไม่โทรกลับบ้านละ

อาบน้ำ รอช่างซ่อมฝักบัวมา ซึ่งมาเลทมาก นัดเก้าโมง มาสิบโมงสิบห้า

ห่าน

ซ่อมเสร็จก็หนีไปห้องสมุด มานั่งเฟซุค ทวิตเตอร์ (ไม่ค่อยได้ ทวีต) แล้วก็เขียนบล็อกนี้แหละ

Advertisements
ป้ายกำกับ:

1 Response to "MeAndMyExperience [Day5]"

วุ่นวายที่สุด ขี้บ่นมากๆ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

มีนาคม 2010
อา พฤ
« ก.พ.   เม.ย. »
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031  

คลังเก็บ

Tweet from twitter

%d bloggers like this: