MeAndMyExperience[Day41]

Posted on: 26 เมษายน, 2010

เมื่อคืนแบงค์มาบอกว่าโดนจับได้ยังซวยไม่พอ เค้ามาเร่งให้กลับประเทศ (จริงๆคือไล่) อารมณ์ประมาณว่าเป็นเคสขโมยของเด็กแลกเปลี่ยนวัฒนธรรมครั้งแรกระดับชาติ (เรอะ!) คงจะระดับรัฐมั้งถ้าจะถามอะนะ แต่ก็ไม่ได้ถาม ต้องกลับภายใน 1 พค แต่ว่าเสือกไม่มีเครื่องบินกลับ เลยต้องกลับ 27 เมษาแทน

ถือว่าเป็นคราวซวยครั้งยิ่งใหญ่ในชีวิตคุณน้องเลยทีเดียว

ก็กลับไป ไอ้คุณเหี้ยโนก็ทำโน่นทำนี่ เสร็จตอนตีห้า (เชี่ย ทำไรเยอะแยะวะ)

นอน ตื่น กินข้าว นอนนนน

ตื่นมาอีกที กุ้งบอกว่ามีไปรษณีย์มา

ก็ไปดู เป็น Invisible Shield ของ Zune HD ที่สั่งไป มาถึงเร็วดีแฮะ ขนาดส่งแบบ US first priority จาก CA มา FL นะเนี่ย

ก็เลยจัดแจงแปะ ล่อไปครึ่งชั่วโมง แล้วไปกินข้าว แล้วกลับมาแปะต่อจนจบ ต้องการสมาธิสูงมาก เลยเลือกห้องที่ไม่มีคนมากวน แต่แสงก็ไม่ค่อยมี สุดท้ายเลยมีอะไรหลุดเข้าไปอยู่หลังแผ่นชีลด์ซะงั้น

แล้วก็ไปทำงานตอนสีทุ่ม

อีตาอูกันด้าบอกว่า “วันนี้อย่าขโมยกินซะละ”
พูดเสร็จก็หันไปหาสก๊อต เลยโดนบอกว่า “ถ้าวันนี้แอบแฮ้บล่ะก็โดนเบรกแล้วไล่กลับบ้านเลยนา”

เอ็งเข้าคู่กันดีมากกกกก

ก็ทำงาน พายุเข้า ลมแรงมาก พัดกูลอยขึ้นไปกลางอากาศสามตลบ แล้วตกลงมาคอหักตายได้
เวอร์ๆๆๆ

ลมแรงมาก พายุมรสุมเข้าปานามาซิตี้ โอ้มายก้อด มึงจะพัดแรงอะไรขนาดนั้น หน้าต่างร้านแทบจะแตกเพราะรับแรงลมไม่ไหว
ไอ้นี่ก็เวอร์ไปนิด แรงแค่ไหนก็รับไหว เค้าออกแบบอาคารโครงสร้างมาอย่างดี ปั๊ดโธ่

ก็ทำงานแบบไม่มีงานทำ แล้วเที่ยงคืนอูกันด้าก็แสดงว่าการทำความสะอาดมันทำยังไง
พยายามทำตัวเป็นน้ำไม่เต็มแก้ว เพราะสันดานน้ำเต็มแก้วทำให้พลาดหลายๆอย่างในชีวิตไปแล้ว
“ทำไมมึงไม่สอนกูตั้งแต่เดือนครึ่งที่แล้ววะ สอนหมดเปลือกซะขนาดนี้ กูไปบรรลุเองตั้งหลายวิธีแล้ว” ก็คิดนะแต่ไม่ได้พูดไป
เสร็จก็โดนเบรก อูกันด้ากับคาร์ล (อีนี่ก็ว่างเนอะ มาบ๊อยบ่อย งานก็ไม่มี ยังจะมาแมคอีก) ก็งงกับนามสกุลจะยาวไปไหน (คราวก่อนไปถอนตังก็โดนทีนึงละ)มีสก๊อตนี่แหละไม่ค่อยรู้สึกว่ามันประหลาดเท่าใหร่ สงสัยเสือกเรื่องน้องผู้หญิงมาหมดละ

พอบอกว่าเออ ชื่อ Asani Viriyaakavuthi
อูกันด้าก็บอก ทำไมใช้ชื่อ Novita
“ก็เอ็งออกเสียงไม่ได้นี่ฝ่า”
“ออกได้ดิ ” น่านนน เถียงกูอีก ออกชื่อกูเป็น ASS-sa-ni อีกตะหาก

สก๊อตบอกน้องหญิงชื่อจริงชื่อ กมลา ใช้ชื่อกราเซียเพราะว่าเรียนสเปนมา ชอบภาษาเสปน
รู้ไปหมดอะ ถ้าเกี่ยวกับผู้หญิง ลุงอ้วนนี่ไม่ไหวจริง
พอจะคล็อกอินกลับก็ดันดูทีวีเพลิน ไม่ยอมไปคล็อกให้กู ลุงอ้วนนี่ไม่ไหวจริงแฮะ
คืนนี้ผ่านไปอย่างเนิบนาบ

เช้าตีห้า Breakfast ….. ทำไม่เป็นครัฟโว้ย
รู้สึกไร้ค่ามาก ไม่มีปัญญาทำ รับออร์เดอร์ก็ไม่ได้ ทำก็ไม่ได้ -____-

พอจะออก สก๊อตมีถาม “ทำอีกชั่วโมงมะ”
ถ้าไม่ใช่ว่าฝนตก และ ทำไม่เป็น ล่ะก็ ทำไปแล้ว
ทำก็ไม่เป็น ฝนก็ไม่แน่ไม่นอนว่าจะตกหรือจะหยุด ไม่กลัาวัดดวง
สุดท้าย Magarett ขับไปส่ง แต่เกรงใจเลยทำทีลงบ้านน้องเหมือนเป็นบ้านตัวเอง แล้วรีบเดินกลับมา

สก๊อตถามมากาเร็ตว่าจะใช้ไอ้หนุ่มนี่ทำไรมั้ย ปกติมากาเร็ตเป็นปิศาจหัวเราะ วันนี้ อื่ออออ ส่ายหน้าใส่ เวรกรรม กูมันเกะกะขนาดนั้นเลยเหรอ

ปล.ไม่ได้ทำงานนานเกิน แบกน้ำชา 8 แกลลอนไม่ไหว ปวดหลัง ปวดคอ ปวดทั้งตัว ปกติแบกทรมานนิดนึงก็ไหวนะ

ป้ายกำกับ:

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

เมษายน 2010
อา พฤ
« มี.ค.   พ.ค. »
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930  

คลังเก็บ

Tweet from twitter

%d bloggers like this: