MeAndMyExperience(Day72)

Posted on: 26 พฤษภาคม, 2010

ไม่เคยคิดว่าจะมาส่งน้องๆเพราะรู้ว่าติดเชื้อจ๋ามาแล้วนิสัยที่จะร้องไห้อย่างกลั้นไม่ได้และมันก็จริง
ขึ้นรถตั้งแต่สองทุ่ม แวะบ้านวาเนสซ่ากับปั๊มน้ำมันสองปั๊มระหว่างทางแล้วก็มาถึงตอนเก้าโมง แต่ว่าที่สนามบินแอตแลนต้า(มลรัฐจอร์เจีย) เวลาเร็วกว่าหนึ่งชั่วโมงจึงกลายเป็นสิบโมง
การร่ำลาเกิดขึ้นจากเช็คอินกระเป๋าและเข้าสตาร์บักแล้วหนึ่งชั่วโมงก่อน
พอเอาเข้าจริงที้คิดว่าจะพูดในฐานะตัวแทนพี่ๆทั้งหมดก็ลืม ใจมันเหวงๆถึงขีดสุดแล้วพอพวกนั้นไปก็น้ำตาไหลนิดนึง แต่พอคาร์ลพูดสะกิดนิดนึงก็ไหลไม่หยุดซะนี่
พวกเราจะคิดถึงเธอ ส้มโอ หญิง ฝ้าย แอ้
พวกเธอหายไป คนที่จะพูดภาษาไทยกับพวกพี่ๆก็หายไปเยอะเลย

กลับแวะทาโก้เบลหนึ่งรอบแล้วเจอไฟไหม้รถจนถนนขยับตัวไม่ได้อีกร่วมครึ่งชั่วโมงถึงชั่วโมงนึงได้มั้ง

กลับมางานเลี้ยงที่วลาดิเมียร์จัดให้เด็กไทยตอนราวๆหกโมงกว่า

ป้าคนนั้นแรงมากอายุหกสิบจริงดิ??

แล้วก็แวะไปเกรียนที่แมคโดนัลด์ก่อนส่งโบทกับกิฟท์แล้วกลับมาบ้านโดยคาร์ลมาส่ง

ป้ายกำกับ:

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

พฤษภาคม 2010
อา พฤ
« เม.ย.   มิ.ย. »
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031  

คลังเก็บ

Tweet from twitter

%d bloggers like this: