Archive for กรกฎาคม 2010

21 กรกฏาคม “บิน”

วันนี้ไม่มีอะไรมาก ตื่นมาแล้วก็ไล่เก็บกวาดของครั้งสุดท้าย แล้วก็ออกจากบ้านเพื่อถ่ายวิดิโอพิเศษที่แมค ทำเสร็จก็ไม่มีอะไร เดินไปแมค แล้วก็วิ่งไปวิ่งมา วิ่งไปวิ่งมา ถ่ายทำวิดิโอ เสร็จแล้วก็จบ ออกจากบ้านประมาณ 11.00 ทำเสร็จประมาณ 11.40 รีบวิ่งกลับมาบ้าน เผื่อลุง DJ จะมาก่อนเวลา เอาเข้าจริง เอาแล่ววววว รถอีลุง DJ มาก่อนของจริงซะด้วย ถามว่า ลุงจอดนานยัง ลุงก็บอกว่าจอดมาประมาณ 15 นาทีแล้ว (เชรี่ย รู้สึกผิด) ก็จับโยนของขึ้นรถเลย เพราะจัดของเตรียมไว้ก่อนขึ้นรถแล้วไงล่ะ ชะละล่า

นั่งๆไปลุงดีเจก็ เออ ไปประเทศไทยถูกมั้ยกี่ตัง ค่าโรงแรมค่ากินอยู่ ถูกมั้ย กี่ตัง ค่าโน่นค่านี่เท่าใหร่ยังไง เป็นฝรั่งไปทำงานอะไรได้ เงินดีมั้ย แล้วสุดท้ายก็ขอชื่อนามสกุลที่อยู่บ้านเลขที่เฮ่อ เบอรโทรศัพท์ด้วย จะเอาไปทำก่อการร้ายเหรอครัฟ

แล้วพี่แกก็ถามว่ามุสลิมอยู่ส่วนไหนของประเทศไทย  อ๋อ อยู่ภาคใต้ๆ พี่แกก็ อ๋อเออ งั้นขอชื่อจังหวัดน่าเที่ยวในภาคใต้มาหน่อย ชะอ้าว เอางั้นเลยเรอะ

ก็ยังไม่เท่าใหร่ ไปถึง สาดดด ล้อกระเป๋าแตก เมื่อเช้าพี่บุษฯ เอาตังมาให้ $20 (พี่แอลฝากมา) นึกว่าจะได้ $10 ซะอีก

เสร็จก็ไม่อะไร กลับใจไม่ทันแล้ว…. กลับเหี้ยไรวะ … ทำอะไรไม่ได้แล้ว ก็ต้องเข็นไปทั้งอย่างนั้นแหละ แล้วตอนตรวจก่อนขึ้นเครื่องนี่วุ่นวายมากของเยอะเกิน ( ipod nano , iphone , PSP , DS , Canon480 ฯลฯ) ตรวจไม่ผ่าน ตื๊ดแล้วตื๊ดอัีก ตอนเข้าไทยไม่ยิ่งกว่านี้เหรอวะ ไอโฟนหกเครื่อง

มารู้ตัวอีกทีก็ตอนขึ้นไปถึงที่รอเครื่องก็จะบ่ายเค้าก็ประกาศว่า เวลา Local Time ปัจจุบัน บ่าย 1.00 PM แล้วก็ไม่มีอะไรทำมาก รอเครื่องจนบ่ายสองกว่า ถึงจะได้ขึ้น ก็ปวดหัว ง่วงนอน… หลับ ไม่ค่อยหลับหรอก มึนๆ แต่ว่าเป็นเวลาสั้นๆดี ชั่วโมงกว่าทำไมถึงแล้ววะ  แล้วก็ลงเสร็จก็ คิดไปคิดมาทำไมชื่อแปลกๆ Nashville เลยไปถามแอร์โฮสเตส เค้าก็บอกว่าต้องนั่งต่อนะคะ จะไป Midway น่ะอันต่อไป อ่าว เกือบแล้วกู

ก็เลยนั่งไปลง Midway แล้วก็เที่ยวบินต่อจาก Midway น่ะต้องนั่งรอสองชั่วโมง … ก็เร็วนะสองชั่วโมงน่ะ ก็ไม่ได้เลวร้ายอะไรมาก แปปๆเอง แย่แค่ปวดหัวแล้วก็อยากอ้วก แต่พอลงเครื่องแล้วก็หายอยากอ้วกนะ (เมาเครื่องนี่หว่า) แต่ปวดหัวไม่หายนะ ปวดหัวจริงๆ ทรมาน เลยทวีตผ่าน Blackberry ไปเรื่อยๆ เพราะไม่มีอะไรทำ (แน่นอนว่าแม่ Stalk เต็มที่)

เครื่องดีเลย์ เพราะต้องออกสองทุ่ม ก็ไปออกสองทุ่มครึ่ง(ลำกู สมมติว่าเป็นลำ A) ก็ไปรออีกลำนึง(ลำB) เพื่อให้มาขึ้นลำนี้เหมือนกันซึ่งดีเลย์เหมือนกนั สรุปว่าทวีความสาย ออกเครื่องสามทุ่ม มาถึงนิวยอร์กห้าทุ่ม (เที่ยงคืนของนิวยอร์กนั่นเอง)

ก็แหกขี้ตาตื่น(ก็หลับอีกน่ะแหละ) บังเอิญว่าตื่นมาตอนเค้าถามพอดีว่าจะเอาน้ำอะไร ซึ่งสองลำก่อนหน้าน่ะ กูหลับตอนเค้าแจกน้ำ แสรด ลำแรกอะหลับยาว ลำที่สองอะ ตื่นมาตอนเค้าแจกถั่ว ลำที่สามเลยตื่นแม่งทั้งแจกถั่วแจกน้ำ ตอนลำที่สองคนนั่งข้างๆแม่งเล่นไอแพดตลอดทาง แถมเป็นเจ้าของไอโฟนโฟร์ โหว์ จะเป็นสาวกแอปเปิลอะไรขนาดนั้น แล้วก็มาถึงนิวยอร์ก ก็โทรตามพี่รัตน์ให้มารับ โอ้ว ระหว่างทางกลับไปบ้านพี่รัตน์แม่มอารมณ์คลองเตยมากๆ ไปถึงบ้านตีหนึ่งกว่า จัดของเช็คของทำโน่นทำนี่ รุ็ตัวอีกทีตีสี่ สาดดด ตีสี่แล้วเหวยยยย ก็เลยนอน

ป้ายกำกับ:

จันทร์ ๒๐ กค ๒๕๔๓

จะบินแล้วว้อยยยย  วันนี้ตื่นมาแต่เช้า วันนี้โทรหาไอ้เจ โทรหากราเซียส สายจนได้….. ซักผ้าสิบครึ่ง เสร็จเที่ยง ระหว่างซักก็คุยกับโซ่ว่าจะเอาไง จะฝากซื้ออะไร เที่ยงๆกว่าๆบ่ายโมงออกไป Pier Park แดดร้อนมากแทบละลาย ก็แวะ Victoria ก่อนก็เจอของที่โซ่ฝากซื้อนะ บีบีไป กดรับแต่ไม่ตอบ กดรับแต่ไม่ตอบ สุดท้ายเลยไม่ได้ซื้อ เข้า Border เจอหนังสือโฟโต้ชอปของคิวที่เล็งไว้ตั้งแต่วันโน้น แล้วก็เจอหนังสือที่สอนตั้งแต่พื้นฐาน… ไม่หรอก ก็ขั้นกลางนะ ไม่ค่อยพื้นฐานเท่าใหร่ ถึงเวลาที่ต้องอัพเกรดตัวเองแล้วมั้ง….. สรุปก็อยากซื้อทั้งสองเล่มแต่แพง

เล่มของคิว $25.99 ส่วนอีกเล่ม $30 ….. สุดท้ายเลยซื้อเล่ม $30 เพราะว่ามันสอนตั้งแต่พื้นฐาน ส่วนเล่มของคิวนี่ ดูไปก็คงพอลอกได้ แต่ทำไม่เป็นก็ไม่มีประโยชน์ (คิดเองไม่เป็น ไม่ได้สอนให้คิด เป็นหนังสือที่ให้ดูเฉยๆว่าเดี๋ยวนี้เค้าคิดกันแบบไหนแล้ว ไม่เหมาะกับตัวเองอย่างแรง) ดังนั้นไปเพิ่มพื้นฐานตัวเองก่อน แล้วค่อยไปจิ๊กคิวมาอ่านดีกว่า อีกอย่างนึง ซื้อได้แค่เล่มเดียว เพราะว่าผมไม่มีตัง

คิดดูสิ ของแพงเกิน $20 เกิดมาจนมาอเมริกานี่เคยซื้อเหรอ ก็ตรงที่คิดตังจะมีปฏิทินยักษ์ประจำเดือนวางอยู่ 18-19-20 ลด 25% ทุกเล่ม!

เหยดดดดดดดดดดดดดด

วันนี้วันที่ 21

………………………..

………………………………………..

………………………………………………………………

(; [] 😉

ฮว้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

เอะ จำผิดมั้ง เหมือนจะ 17-18-19-20 อะไรประมาณนี้แหละ เหมือนว่าจะลดถึงเมื่อวานอะ วันนี้ไม่ลด ฮว้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

ฮ่ะๆๆ …. ฆ่ากันให้ตายเลยดีมั้ย เหออออออ

อ่อ ไปคุ้ยรูปมาพบว่า 16-17-18-19 ลด 25%
20 ม่ายลด

ซวยกูอีก ซื้อมาแพงนะเนี่ย ซื้อมาเล่มละ $30 นะเนี่ย

25% นี่ ประมาณ 250 บาทนะเนี่ย 7-8 เหรียญเลยนะ กรี๊ดซะทีดีมั้ย

อร๊างงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงค์ สาดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

อะไรวะ มีคนมาขอบุหรี่สูบอีกละ มาขออะไรบุหรี่กูนักวะ กูไม่ได้สูบนะเนี่ย

แล้วก็เดินกลับมาแมค โหว์แม่งโลงมาก สโลว์ดาวน์มาก ไม่มีคนเลย เจอสก๊อต เจอมิเชล ตอนจะออกเห็นอูกันด้ากับเมียมา

ว่าจะกลับตอน 15:50 นะ จะได้กลับชิวๆ อาบน้ำ แล้วไปทำงาน สุดท้ายออกจาก 16:15 ซะงั้น (รักที่นี่จัด)

แล้วก็อาบน้ำแล้วออกเลย ไปถึงซับเวย์ห้าโมงพอดี

วันนี้มีพี่ศิ จูเลีย แล้วก็ถิงถิงที่เพิ่งทำงานเสร็จ(วันสุดท้ายเหมือนกัน) กำลังถ่ายรูป(กล้องโพลาลอยด์ถิงๆ)กันอยู่

วันนี้ก็ไม่ค่อยได้ทำงานเหมือนเคย วันนี้เอาของฝากห่อใส่ถึงมาเตรียมไว้ให้ทุกคน เสร็จ จบ

แล้วก็ทำกินเอง วันนี้ขนมปังไหม้เกรียมเลย กรอบเชียว

มีลูกค้าคนนึงมาสั่งๆๆๆ

แล้วกูก็คันคอ เลยหันหลังไปไอ

เอี้ยวตัว 90 .. เอ้ยเกิน ต้อง180 องศาสิ

แล้วมันก็บอกว่าไม่เอาละ ทำให้ใหม่หมดเลยได้มั้ย

สาดดดด กูไม่ได้ไอใส่ขนมปังมึงนะ (แต่ก็พอเข้าใจอยู่)

แต่กูไอเพราะขนมปังมึงนี่แหละ สาดดดดดดดดด กลิ่นเต็มจมูกเลย เป็นไงล่ะเป็นไงล่ะ อาาาาาห์

ทำใหม่

แม่งบอกให้จูเลียทำ No onion , No cucumber and no cough..

ไอสาดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด หลอกด่ากู เหยดเป็ด

ก็ไม่มีอะไร สองทุ่มก็กลับ ให้ของจูเลียก่อนกลับ ท่าทางจะชอบมาก

ก็กลับแล้วไม่มีอะไรทำ เมื่อวานนัดไอ้คาร์ลสี่ทุ่มที่บ้านใช่มั้ย เลยเมสเซจไปว่า เออ เจอกันที่แมคละกันอยู่แมคนะ ก็เลยไปแมค (กลัวนะ ให้มันมาอยุ่สองต่อสองในบ้านเนี่ย -__- )

ก็เจอนิคกับลูกนิค โอ๊ยย มาเจอกันวันกลับเนี่ยนะคุณลูกนิค

ก็ต่อเน็ทเสร็จก็เปิดประเทศไทยให้ลูกนิคดูใน Google map แอบได้ยินนิกบอกคริสต์ว่า “Hey tell Novita that I’d miss him when he leave” หรืออะไรประมาณนี้แหละ อืม นิคหน้าตาเหมือนจะร้องไห้เลย ตาแดงๆแล้วก็คุยเล่นกับลูกเหมือนเดิม ก็แข็งแกร่งดีเนอะ (ผมผ่านช่วงร้องไห้จากลามานานแล้ว ตั้งแต่พวกน้องกลับ พวกเพื่อนกลับ คราวนี้ตัวเองจะไป เลยพยายามจะไม่ร้อง)

จากตอนแรกนะ จำได้เลยว่าวันแรกเจอนิก คนอะไรวะ โคตรน่ากลัวเลย ฟันหน้าก็ไม่มี ท่าทางไม่น่าคบอย่างแรง คงเป็นเพื่อนกันยากอะ สูบบุหรี่ด้วย ส่วนตอนนี้…. โหต่างฝ่ายต่างรู้สึกกูต้องจากแล้ว ก็เศร้านะ

แล้วก็กลับมาบ้าน แทนที่จะจัดกระเป๋าก็ไม่จัด อาบน้ำ นอน…ก็ไม่นอนมานั่งอัดบันทึกเสียงอยู่เนี่ย

ป้ายกำกับ:

จันทร์ ๑๙ กค ๒๕๔๓

หลังจากเมื่อวานไปเกรียนมาละ วันโน้นก็ลูกเจสสิก้ากอดเข้าให้ แล้วก็พบว่าเรลล่าย้อมหัวแดงแปร๊ด

วันนี้ภารกิจเยอะมาก คือต้องไปที่ West กดตังไอ้ทีที่เข้าบัญชีเมื่อสัปดาห์ก่อน กดตังออกมา แล้วก็ทำโน่นทำนี่อีกมากมาย

ตื่นมาประมาณเก้าโมงครึ่ง ออกจากบ้านประมาณสิบโมง นึกว่ามันจะมา 10:15 ปรากฏมันมาสิบครึ่ง แล้วก็มีพี่ดำคนนึงมาชวนคุย มาถึงก็สไตล์เกรียน แนวๆที่ฟังแล้วไม่ใช่อเมริกัน แต่ภาษาระดับคุยขำอะไรกับฝรั่งได้ แต่สำเนียงฟังยากชิบหาย แล้วก็มีฝรั่งเดินตรงเข้ามาหาถามว่าห้องสมุดไปทางไหน (อยู่ตรงป้ายรถเมล์ห้องสมุดแหละ แต่ห้องสมุดย้ายไปแล้ว)  ก็ปล่อยมันคุยไปสองคน ไม่ใช่ฟังไม่ออกนะ แปลออก ฝรั่งคนที่เข้ามาถามมาจาก Georgia รัฐข้างๆนี่เอง ไม่ยากหรอก แต่ว่าโอเค… คุยกันสไตล์ฝรั่งไม่ขำหรอก

ซักพักดั๊นหันมาถามซะงั้นมาจากไหน ก็เลยบอกไป
“ว่ามาจากไทย”
(ถามต่อ)แล้วทำงานที่ไหน
“ทำงานอยู่ที่แมคแต่ออกมาแล้ว”
ทำไมอะ (ฝรั่งมันเป็นห่วงเป็นใยชาวบ้านหรือมันเสือกวะ?)
“วีซ่าหมด”
ปีหน้ามาใหม่มั้ย
(โดนอีคนดำแทรก) มาใหม่ไม่ได้หรอก วีซ่าขาดแล้วไม่ยอมกลับแบบเนี้ย ผิดกฏหมาย เค้าออกวีซ่าให้เพราะว่าเค้าเชื่อใจว่าเราจะไม่หนี ไม่ทำผิดกฏ บลาๆๆๆๆๆ เค้าไม่ออกวีซ่าให้ใหม่หรอก

สัส กูยังพูดไม่จบเลย แทรกกูอีก รู้เรอะว่าวีซ่าแบบไหนน่ะสลัด มึงบ้าปะ

ตอนหลังก็เลยแทรก… วีซ่ากู Exchange Student เฟ้ย อยู่ได้หลังวีซ่าหมดหนึ่งเดือน! สาด

รถมาพอดี ก็เลยไม่สนใจพวกมัน ขึ้นเลย พวกมึงจะคุยจับมือแลกเบอร์อะไรเรื่องของมึง กูขึ้นรถแล้ว!

แล้วก็นั่งไปทาง West กดตังให้ไอ้ที กดได้ $500 กดมากกว่านี้ไม่ออก

….อาสสสสสสส์ สาดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด ลืมเอาเช็คมาขึ้นเงิน เลยเข้าธนาคารไปแลกแบงค์ $20 เป็นแบงค์ $100 ให้ไอ้ที แล้วก็เข้าพับลิกซ์หาเซนตรัมให้ไอ้ที พบว่าถูกกว่าข้างนอกว่ะ คือราคาเท่ากันแต่แถมอีก 30 หรือ 60 เม็ดไม่รู้ ซื้อเสร็จก็ไม่มีอะไรทำ เลยไปหา Ceasar Salad กับ Ranch salad เอาไปฝากไอ้ที เห็นมันบ่นอยากกิน แต่รสชาติห่วยแต่ แถมไม่มีแรนช์ แล้วก็ออกไปรอรถ

ก็รออยู่ซักพักใหญ่รถก็มา ก็ขึ้นกลับมา คนขับก็ถามมีใครลง Hiway79 มั้ย จะผ่านนะ ก็…ไม่ได้จะเข้าไปลึกขนาดนั้น แต่จะหา USPS ไปส่งจดหมายให้กุ้ง พอไม่ผ่านแต่มีคนโบกพอดีเข้าก็จอด ก็ลง แล้วก็มองหา USPS ซักพักนึงกว่าจะเจอ พอเขียนปลายทางเขียนโน้ตอะไรเสร็จซักพัก ก็บอกว่าจะส่งครับ ขอซื้อกล่อง ก็เทสต์ไซส์กล่องซักพัก ป้าก็บอกว่า เอ้ย เอาซองเดิมที่เค้าส่งมาอะ ส่งกลับไปได้นะ อ้าว ไม่ต้องซื้อกล่องหรอกเรอะ? เอออดี ประหยัด แล้วก็ส่งกลับไป สองเหรียญกว่า เจ๊ถามว่าเอาแทรกกิ้งมั้ย เพิ่มแทรกกิ้งนัมเบอร์ก็สี่เหรียญกว่า

แล้วก็ไปแมค เอาของให้ สก๊อต เจนนิเฟอร์ วาเนซซ่า ดริว … สาวจอร์เจียน่ารักจัง เล่นเน็ทซักพักนึงก็กลับมาบ้าน บ่ายสองครึ่งละ มีเวลานอนสองชั่วโมงครึ่ง … เจอไอ้ทีออนเอ็ม เกรียนกันไปเกรียนกันมาบนเอ็ม… บ่ายสามครึ่ง! เออ กูไม่นอนแล้วก็ได้ ก็ไปทำงานห้าโมง ก่อนมาทำงานพี่ศิโทรมาถามว่า “โนบิตะ อาทิตย์หน้าทำงานมั้ย” แหมมม นาตาลีตอนที่กูอยู่ยาวๆอะไม่ถามหรอก มาถามตอนกูเลื่อนแผนหมดแล้วว่าจะทำงานมั้ย ไม่ทำโว้ยยย ไปนิวยอร์ก

ก็ไม่ได้อะไร ก็มา แล้วก็เจอจูเลีย ถิงถิง แองจี้ แล้วก็เจ้าของแฟรนไชนส์มั้งที่เป็นผู้ชายหน้าตาเอเชียๆมากกว่าเม็กซิกัน ทำไมถิงถิงดูไม่สวยเลยวะ อ้วน ไฝ เสียงแมน เหมือนไอ้ฟ้าเลยว่ะ เอ๊ะ จำได้ว่าเดิมสวยนะ เกิดอะไรขึ้น สงสัยช่วงหลังไม่มีงานทำมั้ง เลยอยู่บ้านแล้วก็กิน ถิงถิงบอกว่าถิงถิงกลับวันที่ 22 กูไป 21 กลับ 27 ก็ทำงานจนถึงสองทุ่ม แล้วจูเลียก็กลับเลย ตอนแรกก็นึกว่าจูเลียไปไหนวะ? แล้วลูกค้าแห่มาแบบ เยอะมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก ทิ้งงานเอาไว้ ที่ไหนได้ เค้าถึงเวลากลับแล้วนี่หว่า (กูด้วย) จนสองทุ่มสี่สิบห้า แองจี้พูดอะไรไม่รู้ คงจะ “โนวิต้า เธอต้องกลับแล้วนะ” ก็เลยบอกว่า “เออๆ เดี๋ยวตรงนี้เสร็จก่อนแล้วจะกลับละ (ทำหน้าเหนื่อยหน่ายว่าลูกค้าเยอะชิบหายใส่หนึ่งที)” ก็ทำแซนด์วิชเอาไว้จะแอบเอากลับบ้าน ขอโทษเหอะครับ คนเยอะจนแซนด์วิชกูเย็นหมดแล้วววววววววว ตอนก่อนกลับก็เลยเนียนทำอีกชุดนึง เสร็จก็ทำเป็นลืมว่ามีแล้วชุดนึง หิ้วสองชุดกลับมาบ้าน จบไปอีกหนึ่งวัน คาร์ลก็โทรมาหาเออจะไปยังไง จะเดินทางยังไงเมื่อใหร่ แล้วก็พรุ่งนี้วันสุดท้ายที่จะอยู่ในเมืองนี้ปานามาซิตี้ บีช วันถัดไปบิน แม้จะเสียเวลาทั้งวันแต่ก็… บ๊ายบายแล้วเมืองนี้ ลาก่อนปานามาซิตี้บีช จวนแล้ว จะไปแล้ว

ป้ายกำกับ:

18 July 2010

วันนี้ออกจากบ้านบ่ายสาม จริงๆก็ไม่อยากออกหรอก ร้อนนนนน แต่มันเป็นโอกาสสุดท้ายที่จะทำอะไรต่อมิอะไรแล้ว
วันนี้
… เป็นช่วงเวลาเลวร้าย ช่วงเวลาดวงซวยอีกวันนึงน่ะแหละ ตั้งแต่ไอ้ทีไอ้แบงค์กลับไป

วันนี้ก็ตื่นแต่เช้าแหละ กลิ้งอยู่บนเตียงเหมือนเดิม กว่าจะออกจากบ้านจริงๆก็บ่ายกว่า เอาเข้าจริงๆ ก็บ่ายสอง แล้วพอจะออก… ก็ปวดขี้ ก็เลยเอาเข้าจริงๆ ออกจากบ้านก็ตอนบ่ายสามโน่นแหละ
ไปถึงเพียร์ปาร์ค กินอะไรดีน้าาา อยากซื้อวิคตอเรียซีเคร็ทด้วย สามสิบเหรียญแน่ะ อยากกินพิซซ่าเรดบริกด้วย โอ๊ย ทำไมมีแต่เรื่องใช้ตังอย่างเงี้ยอะแต่ไม่มีตังง่ะ เช็คก็เพิ่งหาย เงินหายไปอีกสามสิบห้าเหรียญค่าออกเช็คใหม่ กูจะบ้าตาย ทำไงดีว้า ทำไงดีว้า สุดท้ายก็กิน Five Guys ห้าเหรียญกว่า น้ำอีก 1.08 รวมแวทก็เจ็ดกว่าๆ เฮ้อออ กินเจ็ดจุดเจ็ด พิซซ่าสิบเอ็ดไม่รวมแว็ท ทำไมไม่กินพิซซ่าวะ อยู่ได้ทั้งวันด้วย

เศร้า

หลังจากไปกิน five guys ก็เดินกลับไปนั่งอ่านหนังสือที่ BORDERS ถึงหกโมงแล้วก็จะเดินไป Pier แล้วก็นึกขึ้นได้ว่า อ้าวเหี้ย ลืมเอากล้องมานี่หว่า เลยเดินกลับบ้านไปอีกครึ่งชั่วโมง กลับมาถึงบ้านก็…. ออกจากบ้าน ติดไอโฟนกับแบลคเบอรี่มาด้วย เผื่อจะอัพโหลดขึ้นเฟซบุค ก็เดินกลับมาเพียร์ปาร์คต่อ ก็เดินมาทาง Front Beach ก็เจอฝรั่งคนนึงเดินเข้ามาทัก แบบว่า “เฮ้ ที่นี่มีอะไรเที่ยวมั่งเนี่ย” อ่าว ถามกู กูจะรู้มั้ยเนี่ย กูเป็นนักทำงาน ไม่ใช่นักท่องเที่ยว

“เฮ้อ เนี่ย มาเที่ยวที่นี่ ไม่มีอะไรเลย เป็นนักท่องเที่ยวเหมือนกันปะ?” เฮ้ย ตอบอะไรดีล่ะฟะ
“เออ มาเที่ยวเหมือนกันๆ เมืองนี้แม่งไม่มีอะไรเลย โคตรบ้านน้อกบ้านนอก เนอะๆ”
“เออ ที่นี่ก็บ้านนอกเนอะ ก็ว่างั้นแหละ”

มันเกรียนกลับด้วยเว้ยเฮ้ย
ก็เกรียนกันไปเกรียนกันมา ถามชื่อเป็นเพื่อนกันเสร็จสรรพ ซักพักพี่แกก็ถาม “hey dude คำว่าลาก่อนภาษาไทยใช้คำว่าอะไรเหรอ”
ซักพักก็ยื่นมา “ลาก่อน มายเฟรนด์”(ภาษาไทย)

หืม เจ๋ง จ๊าบมากกกก
แล้วก็เดินไปจ่ายตัง $2 ค่าเข้า Pier บรรยากาศดีมาก อาการดี ลมเย็น ไม่มีกลิ่นเกลือด้วย รู้งี้มาตั้งนานแล้ว แต่อย่างว่า Pier มันก็คือสะพานที่ยื่นไปในทะเลอะ แล้วเค้าก็ตกปลากัน มันก็มีซากคราบปริศนาบนที่พนักพิง รวมทั้งกลิ่นน้ำปลา (เอ้อมันก็กลิ่นปลาน่ะแหละ ถ้านึกไม่ออกก็ไปหยิบน้ำปลาในครัวมาดมเล่นซะนะ) ตรงไหนซากปลาเยอะนะ เหม็นจริงๆ สำหรับฝรั่งคงเหม็นนะ แต่คนไทยก็เฉยๆล่ะ เหมือนน้ำปลา

เสร็จก็เดินไปดูที่เค้าตกปลากันถึงขอบสุดเพียร์ โหย แม่เจ้า ฝากโน้นปลายสุดขอบฟ้าทะเลแม่งไม่มีอะไรเลย หลัง Gulf of Mexico แม่งไม่มีอะไรเลย ลงไปอีกฟากนึงนี่อลาสก้า เอ้ย ขั้วโลกใต้เลยเปล่าวะ ช่างว่างเปล่าเหลือเกิน เสร็จเท่านั้นไม่พอ นอกจากความว่างเปล่าแล้วก็ยังมีคนตกปลา ตกฉลามได้ซะด้วย ว่าแต่ฉลามที่นี่ ทำไมมันเหมือนปลาช่อนงี้วะ!?  ฉลามแมวเหรอ? ไม่นะ เหมือนปลาช่อนมั้ง  เด็กๆก็ “daddy daddyyyy Sharkkkk Sharkkk!” ชาร์กบ้านป้าเอ็งดิ หน้าเหมือนฉลามปลาเลยเชรี่ย … ก็ไม่เหมือนหรอก อย่างที่บอกอะ เหมือนปลาช่อน

ก็อยู่จนมืด ตะวันตกครั้งสุดท้ายของข้าพเจ้าที่ Panama City Beach … สาดดดดด เมฆมาก อดดู ว่าจะมาถ่ายรูปพระอาทิตย์ตก สาดดด ไอ้เหี้ยยย เมฆเยอะบล็อกสายตา บล็อกทุกอย่าง อดดู

เสร็จก็เดินกลับมาแมคโดนัลด์ นั่งเล่นเน็ททำโน่นทำนี่ โทรคุยกับพี่ก้อย แล้วเน็ทก็ตัด(เล่นครบสามชั่วโมง) เลยเดินกลับบ้าน ต่อก็ยาก ใช้ก็ยาก เน็ทแมคโดนัลด์ เฮงซวย ก็เลยไม่ต่อ กลับมาเล่นบ้านตัวเองแทน

กลับมาโซ่มันก็บีบีมาบอกว่า “พี่แบงค์ ช่วยเขียนรายงานภาษาอังกฤษหน่อยสิ ” ก็ถามๆๆ นึกว่าดูหนังเรื่องเดียวกัน ก็เขียนไปให้ซักหน่อยนึง ทางนั้นก็ส่ง voice มา อ้าว หนังคนละเรื่องนี่หว่า แล้วส่งรายละเอียดมาพูดไม่ถึงสามสิบวิ มันจะเขียนได้ถึงครึ่ง A4 มั้ยเนี่ย สุดท้ายก็เลยไม่ได้ทำให้ แล้วก็กลับมา อาบน้ำ โทรคุยกับพี่ก้อยต่อ โทรถึงตีสาม ก็ใกล้จะนอน จะหลับละ โซ่ก็บีบีมาอีก ทำเสร็จละ …. เฮ้อ? ชั้นจะนอนแล้ว ว่าแต่คนทั่วไปคงนอนแล้วแหละ ตีสาม เลยตีเนียนนอน จบไปอีกหนึ่งวัน

อีกสามวัน… ไม่สิ อีกสองวัน จันทร์ อังคาร แล้วก็กู๊ดบายแล้ว

ป้ายกำกับ:

17กรกฏา

วันนี้นั่งเล่นอยู่ที่แมคหลังจากเบลอๆทั้งวัน ก็มานั่งเล่นแมค… สี่ห้าโมงมั้ง หรือสามโมงวะ ก็เจอสก๊อต… ผมอะ มาสั่งอะไรกิน (หวังว่าถ้าเจอสก๊อตคงได้กินฟรีอยู่ลึกๆ) ก็เจอเด็กโรมาเนียที่มาทำงานต่ออยู่ตรงนี้ ก็บอกว่า “hiiii วันนั้นเจอกันทำงานที่นี่ใช่มั้ย” ก็เลยบอกไปว่าไม่ได้ทำแล้ว เค้าก็บอกว่ารู้แล้วว่าไม่ได้ทำแล้ว ที่เจอกันวันนั้นเค้ามาทำวันแรก เอ้อ -__-

สั่งไป สก๊อตก็กด Manager Discount ให้อีกแล้ว

ก็ให้ปลาไม้กับสก๊อต สก๊อตก็ถามว่าตัวอักษรไทยเขียนว่าอะไร ก็เลยบอกไปว่าเป็นภาษาไทย รู้แต่ไม่รู้ว่าภาษาอังกฤษพูดว่าอะไรบ้างเพราะคัดมาจากพระคัมภีร์ ที่พระเยซูบอกกับเปรโตว่าจงตามเรามาเถิด สก๊อตก็ต่อว่า ” I’ll make you fishermen” อาวว ง่ายดีนี่หว่า สก๊อตรู้ว่าท่อนไหนนี่หว่า สบายไป แล้วก็บอกว่ามีของไอ้แบงค์มาให้ด้วย แต่พรุ่งนี้สก๊อตไม่ทำ ก็จะเอามาให้วันมะรืน ผ้าไหมไอ้แบงค์อะ

ก็เจอฟาบิโอลา ตอนเจอฟาบิโอลาดึงเข้าไปแล้วก็ยื่นแก้มให้ เอ่อ ต้องหอมแก้มใช่มั้ย เอาวะ หอมก็หอม ไม่มีอะไรอยู่แล้ว แล้วก็ให้เป็น bracelet ไม้ไป แล้วก็บอกว่าคืนนี้อะอยู่กะดึกได้ (ปกติฟาบิโอลาอยู่ไม่เกินเที่ยงคืนนี่หน่า) แต่พรุ่งนี้จะมีปาร์ตี้ มีบุฟเฟต์ มีอะไรมากมายไม่รู้ จะอยู่ไม่ได้นา สก๊อตก็คุยๆแต่ก็บอกว่าอืม เข้าใจ แต่เลื่อนไม่ได้จริงๆ แล้วก็บอกว่า “ฟาบิโอลาทำสองงาน เหนื่อย! แต่สก๊อตทำงานเดียว แต่สิบสี่ชั่วโมงต่อวัน เท่ากับฟาบิโอลาทำสองงาน มีเงินเยอะมากเลย ไม่มีหยุดเจ็ดวัน มีเงินเยอะ แต่ไม่ได้ใช้” (ต้องเข้าใจ ณ จุดนนี้ว่าภาษาอังกฤษคุยกับสเปนแล้วปวดหัว ต้องใช้คำง่ายๆ อืมมมม) ….. กูอยากทำมั่งง่ะ สิบสี่ชั่วโมงต่อวันไม่มีหยุดอ้ะ T______T

Fourteen Hours a day. Seven Days   ขอทำมั่งได้ป้ะะะ

เสร็จ ก็สก๊อตก็คุยกับพี่ตั๊กว่าอยากให้มาปีหน้า พี่ตั๊กก็บอกว่าต้องหาคนเซ็นให้ ก็บอก “มาเดี๋ยวเซ็นให้โนวิต้า ซิลเวียเลย the favourite”

พี่ตั๊กยัง คงขวางน้ำเชี่ยว “โอ้ย ทำไม่ได้หรอก โนวิต้าจบจิวเวลี่มา ต้องทำงานให้ตรงสาย มันหายาก” คือก็พูดไม่ค่อยรู้เรื่องหรอก แต่สก๊อตก็บอกโอเคๆเข้าใจว่าจะสื่อว่าอะไร แหม อยากเรียกสก๊อตว่า Dad จังเลย…. อยากเรียกว่า Father เลยนะเนี่ย

ง่าาาาอ่าาาาาา อยากทำงานสัปดาห์ละเจ็ดวัน วันละสิบสี่ชั่วโมงจังเลย ฮว้ากกกก เอาเงินมาให้กูน้าาาาาาาาาา

วันนี้อะไรก็ไม่รู้ สงสัยเปลี่ยน shift มั้ง พนักงานแมคทั้งกะใหม่กะเก่าทะลักล้นหน้าเคาท์เตอร์ (จนคุณป้าแถวนั้นสั่งเสร็จแล้วก็หันมาพูดคนเดียวว่า มีงานปาร์ตี้อะไรรึเปล่าเนี่ย?)

ไม่มีหรอกฮะ จะมีก็แต่ดราม่านี่แหละ

แล้วสก๊อตก็ถามพี่ตั๊กว่าจะมีคนไทยมาทำอีกมั้ยเนี่ย  แล้วสก๊อตก็บอกให้ไปถามวานเนสซา แต่ก็ไม่น่าจะมีปัญหาอะไรอีกมากมาย เรื่องก็ตรงนี้

เสร็จก็เจอน้องคนไทยที่เจอบนรถโทรเลย์อาทิตย์ที่แล้ว เค้ามาถามว่ารับคนงานมั้ย (ถ้าปกติ พี่ตั๊กยิงภายในสิบวิว่า ไม่รับ) เลยรีบชิงพูดก่อนว่า “เมื่อกี้พี่ตั๊กคุยกับสก๊อตว่าเนี่ย รับคนได้มั้ยอะไรแบบนี้ คงต้องมาใหม่วันที่มี Store Manager อยู่นะ” ก่อนที่ชีจะบอกไม่รับ น้องก็ไม่รู้ว่านั่นน่ะพี่ตั๊ก เลยเอามันออกคุยข้างนอกแล้วบอก นั่นอะ พี่ตั๊ก อย่าไปพูดดัง นั่นอะเจ้าตัว

น้องบอกทำงานอยุ่ Hana Japanese Restaurant แม่งบอก รุ่นพี่มันอะ ทำงานอยู่ฮานะ ได้วันละ 12 ชั่วโมงทุกวัน สี่เดือนได้ $6000

โอ๊ยอย่าพูดได้มั้ย หกพันเลยเหรอ ยิ่งฟังแล้วยิ่งเจ็บ กูอยู่ที่นี่เพิ่งได้สามพันเจ็ดเองนะ หักค่าบ้านแล้วเหลือสองพันสี่เองนะ

ก็คุยๆเสร็จแล้วก็เดินกลับบ้าน น้องเค้าก็บอกจะไป Emerald Bay

เออ เราต้องไปซื้อบัตรเติมเงินให้พี่โจ ด้วยนี่หว่า

ก็เดินวนกลับมาอีกรอบ (ตรงที่เคยเป็นบ้านน้องผู้หญิง) ไม่ยักเห็นเด็กโรมาเนียแฮะ

เด็กโรมาเนียน่ารักดีว่ะ นึกว่าเด็กจอร์เจียร์นะเนี่ย ยิ่งมีคนนึงน่ารักโคตรรร แต่เหมือนเด็กจอร์เจียร์เลยแฮะ เฮ้อออ ฮว้ากกก แต่ไม่เป็นไร อาทิตย์หน้าเด็กจอร์เจียร์กลับไปเปิดเทอมละ ฮะๆๆ ไม่เป็นไร กลับก่อนเว้ยยยยยย

ก็ไป CVS ดู Centrum ให้ไอ้ที ไอ้ทีจะเอา Centrum Silver ก็ไปดูให้ แต่ที่ไปเจอมีทั้ง silver for men , For women , for chilling , for age 50+ ก็เลยไม่รู้จะเอารุ่นไหน กลับมาแมคพยายามคอนเนคต์อินเตอร์เน็ท แล้วโทรหาแม่ง พอโทรหาติด…… แม่งไม่รับ สาดดดดนี่ ก็เลยคุยกับไอ้ปัดที่ Auckland

ชีวิตที่ออคแลนด์เหี้ยกว่าที่นี่เยอะประชากรมี 4ล้าน เป็นคนไทยไปเรียนภาษาซะล้านนึง ค่าเช่าบ้านสัปดาห์ละ $250 (ดอลลาร์นิวซีแลนด์) โอ้แม่เจ้า คูณ 25 เข้าไป สัปดาห์ละห้าพันกว่า ส่วนรายรับชั่วโมงละแปดเหรียญนิวซีแลนด์ (เทียบกับแมค) สองร้อยบาทต่อชั่วโมง ค่าบ้านโหดร้ายมาก ค่ากินอยู่ก็แพงกว่าที่นี่  เป็นที่ๆน่าไปเที่ยวแต่ไม่น่าอยู่อย่างแรงนิวซีแลนด์

คุยเสร็จก็มีฝรั่งคนนึงเดินมา “เฮ้ย นาย มาจากไทยปะเนี่ย”

เออ แล้วทำไมวะ? ว่าแต่ทำไมรู้วะ -__-)

“Hey dude คราวก่อนบอกอยู่แค่เดือนเดียวไม่ใช่เหรอดู๊ด ทำไมอยู่นานล่ะ นี่อยู่มากี่เดือนละ” ก็ตอบไป สี่เดือน

“โอ้ โอเค” จับมือๆ

แล้วก็ไปโม้ชาวบ้าน
“แม่ง คนไทยคนนั้นอะ แม่งบอกอยู่เดือนเดียว อยู่มาสี่เดือนละ”
อุ้ย กูผิดเหรอเนี่ย
กูยังจำไม่ได้ด้วยซ้ำเลยนะเนี่ยว่ากูเคยคุยกับมึงเมื่อใหร่เนี่ย -__-)

กูก็ว่าลูกค้ามาคุยกับกูก็น้อยนะ ส่วนใหญ่ก็ถาม ชื่ออะไร ออกเสียงยังไง
แต่มีถามด้วยเหรออยู่เดือน ตอนนั้นกูว่ามึงถามกูว่ากูอยู่อีกกี่เดือนมากกว่าม้างงงง
อยู่เดือนเดียวแมคจะรับกูเรอะ แค่ฝึกจนกว่าจะเป็นก็สามเดือนแล้ว T__T

แล้วก็ไม่มีอะไรมาก โทรหาไอ้ทีติด แต่ก็ขี้เกียจออกไปซื้อให้ละ เดี๋ยวเบิกตังแล้วค่อยซื้อให้ทีเดียวละกัน

นั่งอยู่แมคไปเรื่อยๆ ก็พอดึกๆก็นั่งคุยกับแม่คริส คริสก็บ่นว่าทำงานมันรวมแล้วต้องได้สามสิบกว่าชั่วโมง แต่ในคอมดันมีอยู่แค่ยี่สิบชั่วโมงครึ่ง (คริสเป็นตัวผู้ ปากหมาขั้นกลาง)
เอาแล้ว แม่งต้องมีใครมาแก้ชั่วโมงพวกกรูว์อีกแล้ว เพราะคราวก่อนกูได้ OverTime แม่งก็หายเหมือนกัน สาดดดดดดดดดดดดด เอาชั่วโมงกับเงินกูคืนมานะ เย้ดเข้

แล้วก็กลับบ้าน… เพราะแบตหมด

ง่วงมาก หลับตั้งแต่ตีหนึ่งตีสอง หลับสนิท หลับเป็นตาย

ป้ายกำกับ:

วันศุกร์ที่ 16 กรกฏาคม 2553

วันนี้ทำงานซับเวย์ หลังจากเมื่อวานแองจี้บอกว่า “พรุ่งนี้เจอกันนะโนวิต้า” ถึงได้รู้ว่านาตาลีเพิ่มตารางานให้ วันนี้มีงานทำ เย้เย ก็นอนจำศีลตามปกติ

บ่ายสามก็มีโทรศัพท์ดัง…. วันนี้โทรศัพท์แม่มดังทั้งวันนนน โทรหาคนโน้นคนนี้คนนั้น (โอย ตอนนี้บ้านนี้มีกูคนเดียวแล้วว้อยยย โทรไปที่ไทยดิว้ะะ) น่ารำคาญญญ

ก็เลยรับให้มันจบๆไป

พี่ศิฯ โทรมาบอกว่าให้ไปทำงานตอนนี้เลยได้มั้ย (บ่ายสาม) เอาวะ เรียกกูไปทำก็ทำ

ก็ทำบ่ายสามถึงสองทุ่ม ไม่มีค่อยมีอะไรตื่นเต้นเท่าใหร่ เป็นวันธรรมดาๆวันนึง

นาตาลีดูจะเหวอๆเหนื่อยๆ …. มาถึงก็เจอคริสติน่าก็….กลับบ้าน

เหลือโนวิต้า พี่ศิ แล้วก็แองจี้… (รู้ละ จะกลับบ้าน เลยเรียกเรามาทำสินะ) พี่ศิกลับบ้านห้าโมง แองจี้ทำต่อถึงสามทุ่ม แล้วก็จูเลีย

สองทุ่มฝนตกหนักมาก ฝนตกราวกับจะฆ่ากันให้ตายให้ได้เหมือนพายุเข้า แองจี้ก็ถามว่า ” โนวิต้ากลับกี่โมง กลับสองทุ่มเหรอ” (ตอนนี้แหละ Y__Y) “ถ้าตกหนักเงี้ย เดี๋ยวให้อยู่ถึงสามทุ่มก็ได้นะ”

โอ้วว้าว อยู่สาขานี้นอกจากกูนี่ล้วนแต่ประดุจแมเนเจอร์กันเลยทีเดียวให้กูอยู่ต่อได้ด้วย แต่น่าเสียดาย พอฝนตกหนัก คนก็จะรีบหาที่หลบฝน สิบนาทีต่อมา ถ้าคนเดียวก็อาจจะไม่หาที่หลบฝน เค้าก็ขับรถต่อ แต่ถ้าเป็นครอบครัวก็จะหาที่หยุดพัก งานเลยเข้าร้านอาหารแบบนี้แหละ แปปเดียว Busy เลยครัฟ พอสองทุ่มยี่สิบฝนหยุดตก ทุกอย่างก็จบเห่ ก็เลยต้องกลับมาตอนสองทุ่มยี่สิบ

กลับมาถึงบ้านพ่อก็โทรมาบอกว่าเออ ได้ตั๋วไชน่าแอร์ไลน์กลับแล้ว วันที่ 27 ให้โทรไปคอนเฟิร์ม ก็น่าจะไม่มีปัญหาอะไร คอนเฟิร์มแล้ว ทุกอย่างเหมือนเดิมเป๊ะ ยกเว้นวันกลับ

ป้ายกำกับ:

๑๕ กรกฏาคม

วันนี้ทำงานตอนห้าโมงเย็นถึงสองทุ่ม เมื่อคืนโทรไปคุยกับพี่แอลเรื่องเช็คกับเรื่องค่าบ้าน พี่แอลบอกว่าจะมาบ่ายโมง ตีห้า อีจิตทัก msn ให้ช่วยอ่านใบสมัครงานให้หน่อย (ไม่เชิงใบสมัครงานหรอก มันเป็น requirement ภาษาอังกฤษ) อ่านไปอ่านมา เห้ยอีจิต มันหาตำแหน่งหัวหน้านะเว้ย executive เลยนะเว้ย เด็กจบใหม่เค้าจะรับเหรอว้า อีจิตบอก เนี่ยเค้าโทรมาตามไปสัมภาษณ์ ก็คุยกับอีจิตตั้งแต่ตีห้าจนเจ็ดโมงเช้า ว่าจะนอนตอนแปดโมง เอาเข้าจริงกว่าจะรู้ตัว ล่อไปเก้าครึ่ง เป็นไปได้ไงวะ สองชั่วโมงเลยเหรอ ก็เลยนอน

สิบโมงกว่าสิบเอ็ดโมงพี่แอลมา เพิ่งกินพิซซ่าหมดไปตอนเก้าครึ่ง ร่างกายกำลังเอาเลือดไปเลี้ยงกระเพาะย่อยอยู่ พี่แอลเคาะประตู ตกใจตื่น…. ปวดหัวหน้ามืด จะอ้วก พี่แอลก็มาคิดตังค่าไอ้โน่นค่าไอ้นี่ เอาเช็คมาให้ …. ไม่ได้ตัดค่าบ้าน มีตังอยู่ $68 สงสัยตังมันจะไม่พอ ดีนะไม่ทำแบบโรเบิร์ต มีตัดตังติดลบด้วย ก็จ่ายๆไปราวๆ $170 กว่าๆ 180 แหละ ค่าบ้านค่าน้ำค่าไฟที่เกิน

ก็นอนต่อ แล้วก็นอนไม่หลับ เที่ยง บ่ายโมง…. บ่ายสาม ก็เลยตั้งนาฬิกาปลุกไว้บ่ายสามครึ่ง ของในอีเบย์หมดประมูล แล้วก็ไม่ชนะ…. เอาวะ ไม่ชนะก็ไม่ชนะ มีอีกตัวนึง ปิดประมูลหกโมงเย็น ประมูลทิ้งไว้แหละ แต่คงไม่ชนะหรอก มันคงมีคนมาแย่งแหละ แต่เอาเหอะ ใส่ไว้ $330

ก็โอ้เอ้กินข้าวอาบน้ำแต่งตัวทำโน่นทำนี่ แล้วก็ไปทำงาน วันนี้ทำงานกับจูเลีย แองจี้ สนุกดี เย็นๆไม่ค่อยมีคน มีลูกค้าคนนึงมารู้ทีหลังว่าลูกสาวสองคนเป็นรัสเซีย เกิดรัสเซีย แต่ใช้ชีวิตในอเมริกามาตลอดชีวิต ไม่รู้ว่าคนพ่อเป็นรัสเซียด้วยรึเปล่า(ลืมถามจูเลีย) เค้าก็ถามว่ามาจากไหน ฝรั่งแนวเป็นมิตรดี “hi how’re you” แล้วก็ตอนจับเบคอน เค้าก็เกรียนใส่ เค้าก็ถามมาจากไหน จากไทยครัฟ อ้อๆไทยแลนด์เหรอ อืมๆก็ว่ากันไป

พอส่งของให้เค้าก็ “ขอบคุนขับ” หืออออออออออ เหยดดด เมื่อกี้อะไรนะ ขออีกที ภาษาไทยใช่มะ? ภาษาไทยใช่มั้ยยย ทำหน้ายิ้มๆใส่เราอย่างงั้นมันต้องพูดภาษาไทยแน่ๆเลย! เลยกระซิบแองจี้ เออ รู้ปะ อีตาคนนั้นพูดภาษาไทยใส่ด้วยแหละ แองจี้ก็บอกว่า อีตาคนนั้นเหรอ ภาษาสเปนก็รู้

แต่ภาษาเสปนคำว่ากราเซียส์ที่แปลว่าขอบคุณน่ะใครก็รู้  กรูยังรู้วววว์เลยยยยย  

แต่”ขอบคุณครับ” มันไม่ใช่ภาษาที่คนทั่วไปรู้นี่หว่า มันไม่ใช่ภาษาท็อปร้อยท็อปเทนที่มนุษย์พูดกันบนโลกซะหน่อย

เชื่อเค้าเลยจริงๆ เก่งชิบเป๋งเลย

ก็ไม่มีไร ทำงานไปเรื่อย กะเย็นลูกค้าก็มาเรื่อยๆดี มีความสุขดีกะเย็น คุยกับจูเลียได้เหมือนเดิมแล้ว สงสัยไม่ได้เจอหน้ากันนานมั้ง ก็บอกว่าวันที่ 21 จะไปแล้วนะจูเลียก็บอก “novita dont leave me, dont leave us” อารมณ์ไหนวะ อยู่ๆมาเล่นมุกนี้

คือจะบอกว่าขี้เกียจทำงาน? เอ๊ะก็ไม่ใช่นะ แต่… หลังๆก็ยอมให้เราพันแซนด์วิชนะ… แต่ก็ไม่ค่อยแน่ใจ ยอมเพราะอะไรรึเปล่าวะ?

ไม่รู้เว้ยอ่านไม่ออกผู้หญิงคนนี้

จูเลียบอกมาที่นี่ปีที่แล้วเดือนมิถุนา แล้วก็กลับไปกันยา แล้วก็มาปีนี้เดือนกุมภา วิซ่าทัวริสต์

ปีหน้าเอามั่ง… แต่ไม่มีงานน่ะสิเอาไงดีวะ วีซ่าทัวริสต์ก็ไม่มีสิเนี่ย เอาเหอะ

ก็กลับมาบ้าน อาบน้ำ เลยไปแมค

อัพเดท –
ข้อหนึ่ง เหยดดด พรุ่งนี้มีตารางทำงานเพิ่มขึ้นมา ไม่ได้เที่ยวก็ช่างมัน หาตังดีกว่า
ข้อสอง มีคนมาสมัครใหม่ ชื่อ Sara Lopez ไม่เคยเห็นหน้า ในประวัติเขียนว่าเคยทำงานซับเวย์มาแล้วที่ North Carolina ตั้งแต่ปี 2006 – 2009  มึงทำงานซับเวย์มาสามปี จะมาทำอะไรต่อที่นี่ หรือมึงจะมาเป็นเมเนเจอร์วะเนี่ย

ป้ายกำกับ:

วัน ๑๔ กรกฏาคม

เป็นวันที่เลวร้ายอีกวันนึง ว่างไม่มีอะไรทำ จำศีลอยู่ที่บ้านทั้งวัน แล้วก็เบื่อมาก ราวๆเที่ยงออกไปเบอร์เกอร์คิง กิน King Deals ที่ราคา $3.99 ประจำวันนี้เป็น Whoppers ก็สั่ง King Deal’s Medium Onion ring , Small Drink  ไม่รู้ว่าออนเนียนริงมันไม่ร้อนรึไง เลยกินแล้วไม่อร่อย อิ่ม จุก จะอ้วก แล้วก็กลับบ้านสองชั่วโมงหิวอีกละ เลยซัดพิซซ่าเกลี้ยงเลยครับ ตายแน่… มันไม่อ้วนหรอก มันจะตาย

ออกจากบ้านตอนราวฟ้าเริ่มมืด คงซักทุ่มนึง ก็ไปแมค เอาของที่คนจีนให้แมคแล้วพี่ตั๊กฝากไว้ (ตั้งกะวันที่ 3 กรกฏาคม) ไปให้ที่แมค แล้วก็นั่งเล่นเน็ทอยู่แมค โทรหาติ๊ก….
ถามพี่ตั๊กว่าพวกคนยูเครนหายไปไหน พี่ตั๊กบอกว่า “โอ๊ยโดนไล่แล้ว หายไปหมดแล้ว รู้อยู่ไอ้พวกนี้มันมาหาผัว โอ้ย หาไม่ได้หรอก โดนพี่แย่ง…… ของอย่างเนี้ยมันอยู่ที่ความสวย” แล้วก็เล่าให้ฟังว่ามิเชลจะโดนไล่ออกเนี่ย เพราะว่าไปชวนน้องชายออตโต้ไปปั่มปัมป๊ามมม

สาวแว่นที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามสุดยอดมาก ไม่ไหวแล้ว เห็นแล้วจะละลาย หุ่นดีหน้าสวยมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก ให้ตายเถอะ

ก็โดนวัยรุ่นฝรั่งมาเกรียนใส่ เห็นเราเล่นไอโฟนอยู่ก็ “Hey Dude มาจากไหน?” ไอ้เราก็ไทยแลนด์ ไอ้เหี้ยนี่ก็ไฮดร้า ไทยแลนด์! ไฮดร้า! เชร่ดดด คุยกันไม่รู้เรื่อง ไอ้เกรียนเอ๊ย ซักพักแม่งก็ไปบอกคนอื่น ได้เพื่อนใหม่แล้ว ชื่อเจค (กูไม่ชื่อนี้เมื่อใหร่) แล้วแม่งก็กระซิบ “อย่าไปบอกใครนะเว้ย อีนี่น่ะไม่ได้ชื่อเจคหรอก ชื่อจริงชื่อ Chin chan chang” (ถ้าแปลไทยมันจะกลายเป็น ชิ้งฉ่องๆ) ไอ้เหี้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย เพื่อนมันก็ไม่ค่อยเชื่อ หันมากระซิบถาม ก็ไม่ทำไรหรอก ก็แค่สายหน้า กูไม่ได้ชื่อนั้น สาดดดดดดดดด

แล้วมันก็เกรียนไม่เลิก มาขอดูไอโฟน…. ไม่ให้เว้ย สาด ออกไปจากชีวิตกุซะที

เอาเหอะ ไอสาด กำลังเหงา เกรียนด้วยหน่อยก็ได้

อ้าว ไปไหนแล้ววะ แสรด

เพื่อนมันก็ถาม ชื่ออะไร… กูจะชื่อโนวิต้าหรืออัสนีดีวะ โนวิต้าละกัน

ซักพักหันไปทางขวาก็เจอ ไม่แม่ก็ผู้ปกครอง หรืออะไรซักอย่าง เค้าก็ “I’m apologize for that”
ก็โอเค ไม่ได้ว่าอะไร ไม่ได้มาทำร้ายร่างกายก็ไม่มีปัญหาหรอก

แล้วก็ไม่มีอะไรทำ เลยสั่ง Dip cone เจอราล์ก็กด Cone ธรรมดาแล้วทำดิปโคนให้ ก็คุ้มดี กำไร กินเสร็จไม่มีอะไรทำก็กลับบ้าน

นอนตีสาม…..

ป้ายกำกับ:

วันอังคาร ที่ ๑๓ กรกฏาคม ทำงานสิบโมง

ตั้งนาฬิกาปลุกไว้สามตัว ไอโฟนแบล็คเบอรี่แอนดรอยด์ ตัว bb ดังตอนแปดครึ่ง ก็ยังสะลึมสะลืออยู่ แอนดรอยด์ดังตอนเก้าโมง สิบนาทีต่อมาที่ snooze ไว้มันก็ดังอีกรอบ ตอนกำลังเคลิ้มๆจะหลับ พอเก้าโมงยี่สิบห้าไอโฟนก็ดัง เอาวะ ตื่นก็ได้วะ

ข้าว….กิน Cereal แล้วก็ไปทำงาน

เกือบลืมไปทำงานโดยไม่คล็อกอิน แล้วก็ให้การ์ดวันเกิดนาตาลีไป คิดว่าคงลบภาพติดลบแย่ๆในสายตานาตาลีได้นะ นาตาลีก็ แอร๊ยดีใจ ขอบคุณโนวิต้า แต่กลับมาเป็นศูนย์หรือติดลบก็ไม่รู้ ทีนี้นัดคนจีนไปเปิดธนาคารที่ Panama City ตอนบ่ายสอง พอบ่ายสองฝนก็ตก แถมนาตาลีก็ออกไปคุยกับเดนนิส ไม่รู้ออกไปคุยอะไรกัน เจ๊เลยบอกว่าให้โนวิต้าทำงานจนกว่าเจ๊จะกลับมาก่อน พอนาตาลีกลับมาก็เลยขอออกเลย เพราะว่านัดคนจีนไว้

ก็เลยขอกลับเลย จริงๆจะทำต่อก็ได้ แต่โอเค มีนัด เราต้องรักษาเวลา ตอนนั้นบ่ายสองได้มั้ง

กลับมาก็อาบน้ำ แล้วออกไปเคาะประตู… โอย จะละลาย อากาศร้อนมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก แค่อาบน้ำ เดินมาหน้าบ้าน เหงื่อทะลักแล้วอะ
เดินไปจนถึงบ้าน … พวกมันหายตัวไปหมด หายตัวไปไหน หายหมดบ้าน รู้งี้ทำงานต่อดีกว่า เสียเวลาเพื่อพวกแม่ง

เลยกลับมาบ้านเล่นเน็ทเล่นอะไรแปปนึง บ่ายสาม เท่ากับไทยตีสามละ ไม่มีใครออนไลน์ ไม่มีเพื่อนคุย
ก็เลยไปนั่งเล่นแมค เจอสก๊อต สก๊อตก็คาดคั้น กินอะไรมั้ย กินอะไรมั้ย ก็บอกไปว่ากินแล้ว (กินซับเวย์มาเมื่อกี้ก่อนออกจากบ้านเอง)
กินก็กิน เดาว่าสก๊อตคงเลี้ยงแหละ คาดคั้นซะขนาดนี้ เลยสั่ง Club Grilled ( only sandwich) ไป ไม่เอามีล กลัวกินไม่หมด แล้วสก๊อตก็กดจึ๊กๆ Manager Discount ว่าละ

ก็อยู่จนแบตไอโฟนใกล้หมด แล้วก็กลับบ้าน

วันนี้กินข้าวครบสามมื้อ ดีจังเลย Y__Y

ป้ายกำกับ:

สี่เดือนแล้วสินะ orz

วันจันทร์…. เดี๋ยวนี้คุยกับหญิงทุกวันเลย คุยวันละหลายชั่วโมง จนบางครั้งก็รู้สึกเกรงใจว่าเวลาที่ควรจะเอาไปทำอย่างอื่นของน้องหญิง เสียเปล่าหรือเปล่านะ

วันนี้มีคนมาซ่อมแอร์หลังจากติดต่อไป ลุงแกก็พยายามชวนคุย ตามสไตล์ฝรั่งอะแหละ ว่าไม่อยากอยู่เงียบๆ ก็พยายามตอบกลับไปนะ เพราะรู้วัฒนธรรม แกก็เป็นมิตรดี แต่ฟังไทยแลนด์เป็นไทเปซะงั้น แกก็ถามกลับไต้หวันไปจะไปทำอะไร …. เอ่อ ลุงครัฟ ผมคนไทยฮะ

ลุงก็ถามจบอะไรมา จบ Gems & Jewelry มาครัฟ ลุงก็ถามต่อแบบ เฮ้ย ทุกกระบวนการเลยเหรอ ก็ตอบไปว่าครัฟ ทุกกระบวนการตั้งแต่ต้นยันขายเลยฮะ ซักพักก็ซ่อมต่อ แกก็บอกว่า Compressor ร้อนจนละลายเลยนะ Starter ก็พัง ซ่อมไปซ่อมมา ท่อส่งความเย็น (น้ำยาแอร์) รั่ว … แกก็บอกไหนลองดูซิ แล้วก็ฉีดน้ำยาคล้ายๆน้ำยาเช็ดกระจก ฟองๆก็เกิด แล้วก็โดนดูดเข้าไปในนั้น ประมาณว่า นี่แหละ ลุงแกก็บอกว่านี่เห็นมั้ย มันรั่ว แล้วแกก็ไปหยิบ Chlorodifluoromethane มา (ว่าง่ายๆคือน้ำยาแอร์) แล้วก็ใส่เครื่องคล้ายๆกับ Instrument ของวิศวะ แล้วก็อัดเข้าไป แต่ก็รั่วอยู่ดี สุดท้ายแกก็เลยไปเอาถึงแก๊สมา ซึ่งคล้ายๆกับถังแก๊สห้องแล็บบ้านเรา (ถังเรียวๆยาวๆ แบบถึง Oxygen อะ) ส่วนไอ้ถัง Chloro ฯ นั่นเป็นแบบถังแก๊สเตี้ยบ้านเรา แกก็เอามา แล้วก็จุดไฟ ฟู่ว์~~ เปิดหัวเป่า เฮ้ย เชื่อมบัดกรีกันตรงนั้นสดๆ ! แล้วในที่สุดสตาร์ท แอร์ก็ทำงาน

กลับเข้ามาก็อาบน้ำ โทรคุยกับกราเซียส์ต่อ แต่ก็เกรงใจอยู่ แล้วพอถึงเวลานอนของกราเซียส์เลยให้กราเซียส์ไปนอน ก็รู้สึกผิดนะที่ทำให้เวลานอนของกราเซียส์หายไปเพื่อความสุขส่วนตัวของตัวผมเอง

แล้วสุดท้ายก็ไปเพียร์ปาร์ค…. ก็ไม่มีอะไรทำอะ อ้อ มือถือของนิตามาแล้วนะ Blackberry Tour สีดำ Verizon Wireless แต่ดั๊นเจ้าของเก่าไม่ unsubscription เครือข่ายซะนิ เปิดมาเมสเซจเข้า ซักพักก็เมล์ไหล เลยลองดู อ๊ะ เล่นเน็ทได้ ทวีตได้ ออนเอ็มได้ !

จะบอกเจ้าของเร็วๆนี้แหละว่าคุณลืมนะ ช่วงนี้ก็ยืมแอบใช้หน่อยละกัน ก็รู้ว่าผิด แต่มันไม่มีอะไรทำ ขอลองใช้แบล็คเบอรี่แบบมีเซอร์วิสหน่อยเหอะ ขอมีอะไรใช้เล่นเน็ทนอกบ้านหน่อยนึง คงไม่ได้ใช้โทรออกเท่าใหร่หรอก…. เพราะไม่รู้จะโทรหาใครอยู่แล้วด้วย ;p

แล้วก็ไปบอร์เดอร์… เดินแล้วก็ไม่มีอะไรจริงๆอะเพียร์ปาร์คเนี่ย ก็เลยเดินไปดูเสื้อที่ซื้อมา เพื่อเช็คว่าตกลงแล้วเสื้อที่ซื้อมาสีอะไร ซึ่งก็เป็นสีเหลืองจริงๆด้วยสิ แสรด ซักแล้วสีหายไป เลยเดินกลับมาทาร์เก็ต แล้วซื้อการ์ดอวยพรให้นาตาลี แล้วก็น้ำอัดลมอีกสามขวด ตอนจ่ายตังป้าคนเก็บตังก็บอกว่าไม่เอาซอง(จดหมาย) เหรอ ก็ลืมตัวตอบว่าไม่เอาเนอะ คิดดูดีๆน่าจะเอา อาจจะคิดตังแยกก็ได้ แล้วก็ทรมานร่างกายตัวเองแบกน้ำมาหนักมว้าก กลับถึงบ้านอาบน้ำ เหนื่อยมว้าก แล้วอีตาสโตนก็มาเคาะประตู บอกว่าที่บ้านมีมติว่าไม่ให้ไปอยู่ เพราะถามโรเบิร์ตว่าถ้าเอาคนนอกมาอยู่ได้ไหม แล้วโรเบิร์ตบอกไม่ได้ ต้องเป็นคนที่โรเบิร์ตส่งมาให้อยู่เท่านั้น เฮ้อ… ไม่รู้จะไปเชื่อใจอะไรโรเบิร์ตนักหนา แล้วจะเสียใจ คอยดู

กูอาบน้ำอยู่นะ ออกมาคุย ก็ไม่ยอมปล่อยไปอาบน้ำต่อ ชวนคุยไม่เลิก บอกมันว่าไม่ว่างก็แล้วอะไรก็แล้ว มันก็จะขอเข้าบ้าน (พอเลยเมิง เข้าบ้านห่าไร กูอาบน้ำขี้อยู่) เลยบอกแม่มตรงๆเลย อาบน้ำเสร็จแล้วเดี๋ยวไปบ้านนะ ตอนนี้ไม่สะดวก (แก้ผ้าท่อนบนอยู่ด้วย)

พอไปถึงบ้าน มันอ่านหนังสือ(อีตาสโตน) อีกคนนั่งเล่น Zuma อีกสองคนนั่งคุยภาษาญี่ปุ่นกัน (เอ๊ะ จีนฝึกพูดญี่ปุ่น -_-” ) เอ๊ะ มึงจะเอายังไงกับกูวะ ไม่มีใครสนใจกู เหมือนเป็นวัตถุล่องลอย ก็เลยควัก blackberry ขึ้นมาเล่น msn พอกะจะกลับ อาเจ๊ก็บอกว่าลองมั้ยซูม่า ก็เลยโชว์โปรไป ไม่ได้เล่นนานละ ฝีมือตกไปเยอะเลย แต่ความโปรยังอยู่บ้าง ก็เล่นๆโชว์โปรไป ปรากฏเล่นแล้วติด กะจะกลับสี่ทุ่ม ห้าทุ่มสโตนมาบอกว่า เราจะนอนกันแล้วล่ะห้าทุ่ม เอาเหอะ กะว่าจะกลับตั้งแต่แรกแล้ว ถ้าไม่โดนชวนเล่นซะก่อนอะ พวกนี้ก็เด็กอนามัยเนอะ นอนซะห้าทุ่ม

หลังจากกลับมาบ้าน ในที่สุดก็ดู 32 ธันวา จบ หลังจากพยายามดูมาสามวัน

*sigh*

ชีวิตมันวุ่นวาย

พรุ่งนี้ทำงานสี่ทุ่ม ไม่สิ สิบโมง ต้องฝากไอ้แบงค์ประมูลของให้แม่ ตอนเช้าต้องจ่ายตังค่าไอโฟน บ่ายสองเลิกงานกลับมาอาบน้ำแต่งตัวพาคนจีนไปธนาคารกับ best buy ไม่รู้คิดถูกหรือคิดผิดจะพาไอ้พวกนี้ไป

ป้ายกำกับ:

กรกฎาคม 2010
อา พฤ
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

คลังเก็บ

Tweet from twitter

  • เมื่อ raise ทิกเก็ตไปเจอเมกซิกันชื่อ Jesus ....- 2 days ago
  • Cerberus missing one head today. https://t.co/VZuc8jAPKo- 3 days ago
  • น้ำหนักเยอะไปหน่อย ค่าส่งแพงลิบลิ่วเลย ไหนจะภาษีอีก- 3 days ago
  • ไม่มีการท่องเที่ยวนี่ความฝันฝากเพื่อนหิ้วซัมติงนี่หายหมด โถ่ ปีนี้อยากได้ Facebook Portal ไม่ก็ Home Hub Max- 3 days ago
  • Crowdstrike university เป็นหนึ่งในพรีเซนเตชันที่แย่ที่สุดที่เคยเรียน หรือเห็นมาเลย- 3 days ago
  • @twometre สั่ง Grab / GET / Food Panda มาสิฮะลุง หรือถ้ามันนานไปไม่อร่อยก็นั่งรถไฟฟ้าไปเลย จากออฟฟิศลุงไปไม่ยากหรอก แล้วค่อยกลับมาขับรถกลับ- 3 days ago
  • @twometre มีแค่ Central ลาดพร้าวนี่ลุง- 3 days ago
  • Speaker คนนึงเหมือนน้ำลายในปากเยอะ แล้วพูดดังจ๊วบๆๆๆ แจ๊บๆๆๆ น่ารำคาญสัสๆ- 3 days ago
  • ไม่ชอบเลย เปิดภาพค้างไว้หลายนาทีไม่มีอะไรเปลี่ยน พูดไปเรื่อยๆ ดูจนจบไปสองโมดูลแล้วก็รู้สึกว่าไม่ได้อะไรเลย.... นอกจากรู้ว่ามีหลาย SKU จบ- 3 days ago
  • training crowdstrike นี่มันเอา webinar ที่อ้ดไว้มาพูดชัดๆ ภาพอย่างเบลอ ดูไม่รู้เรื่องเลย- 3 days ago
  • RT @dragalialost: ケットシー。 #りゅうのおにわ #げつようびの1コマ #ドラガリ https://t.co/bKdLMljF0b- 5 days ago
  • หมุนไม่ถึง 20 ได้ Gala Cat Sith รอดแล้วอีเวนต์นี้- 6 days ago
  • เออ มันทำถูกในแง่การหาเงินและ สายเล่นฟรีร้องดิ โดนจับทางได้แล้ว แงเบย- 1 week ago
  • ปกติหมุนไม่เกิน 40 ตัว ได้ Gala ก็หนีแล้ว อีแบบนี้อาจจะออกห้าดาวอีเวนต์แทน Gala เนี่ยสิ สัส- 1 week ago
  • เชี่ย Cygames มันเอาอีกแล้ว เอาตัวไร้สาระมาสอดแทรกใน Gala เพิ่มความยากในการหมุนเอาตัว Gala อีกแล้ว มึงเห็นว่าถ้าไม่… twitter.com/i/web/status/1…- 1 week ago
  • ไม่มีอนาคตแบบนี้ ลาออกจากประเทศที่ไหน- 1 week ago
  • เปิดหน้าต่างระบายกลิ่นทีไร แมลงวันเข้ามาทุกที อะไรมันดึงดูดนัก กลิ่นเรอะ หรือความมืดๆ น่าค้นหาในห้องที่ไม่เปิดไฟ (เ… twitter.com/i/web/status/1…- 1 week ago
  • ชอบวิธรนำเสนอแบบ Steve Jobs มากกว่า- 1 week ago
  • ตอนสตีฟ จอบส์พูดเรื่อง Transition to intel สนุกมาก ตรงข้ามกะวันก่อนเลย Apple WWDC 2005-The Intel Switch Revealed… twitter.com/i/web/status/1…- 1 week ago
  • RT @LaughTale0: @DragaliaLostApp Yay, more wyrmite- 1 week ago