MeAndMyExperience[Day123]

Posted on: 15 กรกฎาคม, 2010

๑๕ กรกฏาคม

วันนี้ทำงานตอนห้าโมงเย็นถึงสองทุ่ม เมื่อคืนโทรไปคุยกับพี่แอลเรื่องเช็คกับเรื่องค่าบ้าน พี่แอลบอกว่าจะมาบ่ายโมง ตีห้า อีจิตทัก msn ให้ช่วยอ่านใบสมัครงานให้หน่อย (ไม่เชิงใบสมัครงานหรอก มันเป็น requirement ภาษาอังกฤษ) อ่านไปอ่านมา เห้ยอีจิต มันหาตำแหน่งหัวหน้านะเว้ย executive เลยนะเว้ย เด็กจบใหม่เค้าจะรับเหรอว้า อีจิตบอก เนี่ยเค้าโทรมาตามไปสัมภาษณ์ ก็คุยกับอีจิตตั้งแต่ตีห้าจนเจ็ดโมงเช้า ว่าจะนอนตอนแปดโมง เอาเข้าจริงกว่าจะรู้ตัว ล่อไปเก้าครึ่ง เป็นไปได้ไงวะ สองชั่วโมงเลยเหรอ ก็เลยนอน

สิบโมงกว่าสิบเอ็ดโมงพี่แอลมา เพิ่งกินพิซซ่าหมดไปตอนเก้าครึ่ง ร่างกายกำลังเอาเลือดไปเลี้ยงกระเพาะย่อยอยู่ พี่แอลเคาะประตู ตกใจตื่น…. ปวดหัวหน้ามืด จะอ้วก พี่แอลก็มาคิดตังค่าไอ้โน่นค่าไอ้นี่ เอาเช็คมาให้ …. ไม่ได้ตัดค่าบ้าน มีตังอยู่ $68 สงสัยตังมันจะไม่พอ ดีนะไม่ทำแบบโรเบิร์ต มีตัดตังติดลบด้วย ก็จ่ายๆไปราวๆ $170 กว่าๆ 180 แหละ ค่าบ้านค่าน้ำค่าไฟที่เกิน

ก็นอนต่อ แล้วก็นอนไม่หลับ เที่ยง บ่ายโมง…. บ่ายสาม ก็เลยตั้งนาฬิกาปลุกไว้บ่ายสามครึ่ง ของในอีเบย์หมดประมูล แล้วก็ไม่ชนะ…. เอาวะ ไม่ชนะก็ไม่ชนะ มีอีกตัวนึง ปิดประมูลหกโมงเย็น ประมูลทิ้งไว้แหละ แต่คงไม่ชนะหรอก มันคงมีคนมาแย่งแหละ แต่เอาเหอะ ใส่ไว้ $330

ก็โอ้เอ้กินข้าวอาบน้ำแต่งตัวทำโน่นทำนี่ แล้วก็ไปทำงาน วันนี้ทำงานกับจูเลีย แองจี้ สนุกดี เย็นๆไม่ค่อยมีคน มีลูกค้าคนนึงมารู้ทีหลังว่าลูกสาวสองคนเป็นรัสเซีย เกิดรัสเซีย แต่ใช้ชีวิตในอเมริกามาตลอดชีวิต ไม่รู้ว่าคนพ่อเป็นรัสเซียด้วยรึเปล่า(ลืมถามจูเลีย) เค้าก็ถามว่ามาจากไหน ฝรั่งแนวเป็นมิตรดี “hi how’re you” แล้วก็ตอนจับเบคอน เค้าก็เกรียนใส่ เค้าก็ถามมาจากไหน จากไทยครัฟ อ้อๆไทยแลนด์เหรอ อืมๆก็ว่ากันไป

พอส่งของให้เค้าก็ “ขอบคุนขับ” หืออออออออออ เหยดดด เมื่อกี้อะไรนะ ขออีกที ภาษาไทยใช่มะ? ภาษาไทยใช่มั้ยยย ทำหน้ายิ้มๆใส่เราอย่างงั้นมันต้องพูดภาษาไทยแน่ๆเลย! เลยกระซิบแองจี้ เออ รู้ปะ อีตาคนนั้นพูดภาษาไทยใส่ด้วยแหละ แองจี้ก็บอกว่า อีตาคนนั้นเหรอ ภาษาสเปนก็รู้

แต่ภาษาเสปนคำว่ากราเซียส์ที่แปลว่าขอบคุณน่ะใครก็รู้  กรูยังรู้วววว์เลยยยยย  

แต่”ขอบคุณครับ” มันไม่ใช่ภาษาที่คนทั่วไปรู้นี่หว่า มันไม่ใช่ภาษาท็อปร้อยท็อปเทนที่มนุษย์พูดกันบนโลกซะหน่อย

เชื่อเค้าเลยจริงๆ เก่งชิบเป๋งเลย

ก็ไม่มีไร ทำงานไปเรื่อย กะเย็นลูกค้าก็มาเรื่อยๆดี มีความสุขดีกะเย็น คุยกับจูเลียได้เหมือนเดิมแล้ว สงสัยไม่ได้เจอหน้ากันนานมั้ง ก็บอกว่าวันที่ 21 จะไปแล้วนะจูเลียก็บอก “novita dont leave me, dont leave us” อารมณ์ไหนวะ อยู่ๆมาเล่นมุกนี้

คือจะบอกว่าขี้เกียจทำงาน? เอ๊ะก็ไม่ใช่นะ แต่… หลังๆก็ยอมให้เราพันแซนด์วิชนะ… แต่ก็ไม่ค่อยแน่ใจ ยอมเพราะอะไรรึเปล่าวะ?

ไม่รู้เว้ยอ่านไม่ออกผู้หญิงคนนี้

จูเลียบอกมาที่นี่ปีที่แล้วเดือนมิถุนา แล้วก็กลับไปกันยา แล้วก็มาปีนี้เดือนกุมภา วิซ่าทัวริสต์

ปีหน้าเอามั่ง… แต่ไม่มีงานน่ะสิเอาไงดีวะ วีซ่าทัวริสต์ก็ไม่มีสิเนี่ย เอาเหอะ

ก็กลับมาบ้าน อาบน้ำ เลยไปแมค

อัพเดท –
ข้อหนึ่ง เหยดดด พรุ่งนี้มีตารางทำงานเพิ่มขึ้นมา ไม่ได้เที่ยวก็ช่างมัน หาตังดีกว่า
ข้อสอง มีคนมาสมัครใหม่ ชื่อ Sara Lopez ไม่เคยเห็นหน้า ในประวัติเขียนว่าเคยทำงานซับเวย์มาแล้วที่ North Carolina ตั้งแต่ปี 2006 – 2009  มึงทำงานซับเวย์มาสามปี จะมาทำอะไรต่อที่นี่ หรือมึงจะมาเป็นเมเนเจอร์วะเนี่ย

ป้ายกำกับ:

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

กรกฎาคม 2010
อา พฤ
« มิ.ย.   ส.ค. »
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

คลังเก็บ

Tweet from twitter

%d bloggers like this: