Archive for เมษายน 2011

ครบแสนแล้วเลิก….. แต่มันมาจากไหนอีก ๗ อันวะ

10) หาคนที่ใช่ให้เจอ (เจอแล้ว)
9) ขับรถเป็น
8) เที่ยวรอบโลกส์ (เติม ส์ เผื่อจะได้ไปหลายๆครั้ง)
7) มีบ้านซักหลัง
6) แต่งงาน
5) ไปสานความฝันที่ตั้งไว้
4) เรียนของที่ไม่เกี่ยวกับชีวิตตัวเองเช่นเย็บผ้า นวดแผนโบราณ ทำอาหาร เล่นดนตรีไทยบางอย่าง (ขิม , ระนาด ฯลฯ)
3) วาดรูปได้
2) รวยส์
1) รอดจากความตายที่เข้ามาหาโดยไม่ตั้งใจ

วันนี้เพื่อนบินไปอเมริกาสองคนครับ เป็นคนที่โบสถ์รู้จักกันตั้งแต่ประถม 1 อู้ววววว เพื่อนรักมากครับ แต่หลังๆไม่ได้ไปสุงสิงสังสรรค์อะไรกับโบสถ์ตัวเองมากเพราะ *ข้อมูลปกปิดหลีกเลี่ยงดราม่า*

เลยไม่ได้เจอกันมาเกือบสองสามปีแล้ว ทั้งที่อยู่โบสถ์เดียวกัน

มันบินสี่โมงครึ่งหรือห้าโมงครึ่งนี่แหละ

นึกออกตอนสี่โมงยี่สิบ อุ้ยตายห่าโทรไปก็ไม่รับ บินไปแล้วมั้ง

ซักพักก็โทรมา มือถือก็เพิ่งลง GingerBread เสียงเรียกเข้ายังไม่ได้ตั้งเลย แล้วทำไมสั่นเบาๆก็ไม่รู้ ดีว่าเสียงแปลกๆเลยหยิบออกมาดู

อู้วววว มันโทรกลับมาว่ะครัฟ บอกว่าเมื่อกี้แสกนที่เกต เลยรับไม่ได้

อู้ววววววววว

แพ้การจากลาครัฟ พูดอะไรไม่ออกมากนัก น้ำตาจะไหล มึงไปปีนึง แล้วกูจะตามไป แต่ไม่ได้ตามพวกมึงไปนะ กูจะไปตามความฝันที่อเมริกาของกู กูจะหาทางปั่นเงินล้านนึงในหนึ่งปีกับชีวิตอันกันดาร

ถึงตอนนั้นถ้ากูบ่นว่ากูมาทำเหี้ยอะไร ก็อปบล็อกนี้มาแปะให้กูอ่านด้วยนะว่า ‘กูบ่นเหี้ยอะไรวะ’

XOXO Boy,Bunch – Love you guys.

เพิ่งอัพ G1 ขึ้นจาก Donut เป็น Gingerbread ของ CyanogenMod แล้ว

ด้วยคำแนะนำของ @k0nglek ว่าให้ใช้ Titanium Backup for root แล้วจะเก็บ /app/data ขึ้นไปได้ด้วย

น่าจะรู้จักโปรแกรมนี้ตั้งนานแล้ว

ข้อคิด : ควรซื้อมือถือที่ Hacker community สนับสนุน จะได้อยู่ได้นานๆแม้ผู้ผลิตจะโยนทิ้งแบบ G1

ปล  อ่าน http://bit.ly/e7tJmE แล้วแบบ หูววว ตอนนั้นโลกเรายังไม่มีตัวเลือกเลยเนอะ

พบว่าส่วนใหญ่พวก Developer เนิร์ดๆ หรือเทพส์ๆ จะเลือกสายให้กับตนเอง บางคนก็ไปด้านสุขภาพ (ออกกำลังกายจนกล้ามป๋าๆหลายคนไปแล้ว) หรือเลือกด้าน Productivity (ที่ไม่เคยเพียงพอ) บางคนก็เป็นสายผสมระหว่าง Happy + Productivity (นอนให้น้อยที่สุดยังไงที่ยังมีความสุขเหมือนนอนมากๆและงานเดินเยอะๆ)

นั่งอ่านไทม์ไลน์ในทวิตเตอร์มาก็นาน รู้จักบางคนมากกว่าตัวเองเสียด้วยซ้ำ

กำลังพยายามอ่านตัวเองอยู่ว่าต้องการอะไร เป็นคนยังไง ทำยังไงถึงจะได้ผลลัพธ์ที่ดีที่สุด

ว่าง่ายๆคือ Hack Myself อยู่

หวังว่าจะเจอ exploit นะ

คนเราจะรู้ว่าเรารักของชิ้นนั้น คนๆนั้น แค่ไหนเมื่อสูญเสียไป?

ไม่ล่ะ ตอนนั้นถึงจะรู้ตัวว่าไม่อยากสูญเสียเค้าไป แต่ในใจลึกๆเองก็ยอมรับว่ากูพลาดเอง เค้าไม่กลับมาหรอก

มันต้องคิดซักนิดนึงในใจล่ะน่ะ

ส่วนตัวแล้วคิดว่าน่าจะเป็น

‘คนเราจะรู้ตัวว่าหวงแหนคน/สิ่งนั้นแค่ไหนเมื่อ จวนเจียนจะสูญเสียไป (แล้วรู้ตัว)’

จริงๆจะเขียนเรื่องอะไรก็ไม่รู้จำไม่ได้แล้ว ก็เลยบ่นเรื่องที่ลืมง่ายละกัน

เป็นมาพักใหญ่ๆแล้ว ไม่สิ หลายปีแล้ว เวลาคิดอะไรบรรเจิดได้จะต้องทำตัวเป็นเด็กห้าขวบแบบชินจัง ท่องไว้ในหัวตลอดเวลา

พอลืมแปปนึง ไปคิดอะไรบรรเจิดได้ใหม่ ของเก่าหายสิ้น

เคยมีคนบอกให้มีสมุดจดติดตัว (จะได้จดกันลืม แล้วเป็นการย้ำในตัว ทำให้เป็นความทรงจำแบบฝังแน่นขึ้นกว่าท่องไว้ในหัว)

แต่สุดท้ายกูลืมสมุดจดว่ะ …..


เมษายน 2011
อา พฤ
« มี.ค.   พ.ค. »
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930

คลังเก็บ

Tweet from twitter