ภารกิจสุดท้าย

Posted on: 1 ธันวาคม, 2011

เวลาอ่านการ์ตูนหรือเล่นเกมส์ ผู้กล้าต่อสู้กับจอมมารมักเป็นตอนผู้กล้าแกร่งกล้าถึงประสพการณ์ เลเวลสูงมาก หรือถ้ายังละอ่อนก็ไปเก็บประสพการณ์กับลูกกระจ๊อกให้เลเวลและเงินอัพอัพ เพื่อเป็นการการันตีว่าการต่อสู้กับบอสใหญ่น่าจะชนะ

ผมไม่เห็นจะรู้สึกอย่างนั้นเลย

ผมมาอยู่ที่นี่ได้ซักพักแล้ว วันนี้ทุกคนนอนหลับสนิทเตรียมพร้อมกับการสู้รบของวันพรุ่งนี้ น่าจะเป็นศึกสุดท้ายกับจอมมาร ก่อนที่ทุกอย่างจะสิ้นสุดลง … อย่างน้อยก็สำหรับผม พรุ่งนี้จะสิ้นสุดลงแล้ว ไม่ผมก็จอมมารฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งจะถึงคราวสิ้นสุด… ผมนี่อิจฉาคนธรรมดานะ เขาอยู่แบบไม่รู้ว่าพรุ่งนี้จะมีอะไรเป็นพิเศษ ทุกวันเหมือนกันหมด มีชีวิตอยู่ไปวันๆ แตกต่างจากผม เกิดมาเพื่อทำภารกิจหนึ่ง…….

เพื่อภารกิจเดียวเท่านั้น แล้วหลังจากนั้นล่ะ? ถ้าหากผมประสพความสำเร็จต่อภารกิจ ถ้าผมชนะจอมมารร้าย ผมจะอยู่ต่อไปเพื่ออะไร? ไม่มีใครเคยบอกผม ไม่มีใครเคยแนะนำ มีแต่คนบอกให้ผมไปต่อสู้กับจอมมาร มีแต่คนคาดหวังให้ผมสู้ชนะและปลดแอกอิสรภาพแก่พวกเขา ก็แน่ล่ะ เขาไม่ใช่คนที่ต้องไปต่อสู้กับจอมมาร เสี่ยงตายเพื่อคนที่ไม่รู้จักแบบผมนี่

ผมไม่มีปัญหาหรอกนะ ถ้าจะให้ผมไปสู้กับจอมมาร

แต่ในเกมส์เวลาผู้กล้าไปสู้กับจอมมารน่ะ เลเวลสูงปรี๊ดแล้วทั้งนั้น ระดับว่าถ้ากลับไปแมพแรกๆ เจอมอนสเตอร์อะไรก็ไม่รู้ กดโจมตีท่าที่เบาสุด มอนสเตอร์ตัวนั้นก็สลายไปราวกับว่าไม่เคยอยู่ตรงนั้น ผมอยากจะบอกเหลือเกินว่ามันไม่จริงเลย ทุกครั้งที่เราได้รับภารกิจแล้วผมได้กลับไปแถวบ้าน ตะขาบกระจอก ที่ถ้าเป็นเกมส์ก็เรียกได้ว่าเป็นมอนเสตอร์เลเวล 1 ไม่เคยกระจอกอย่างในเกมส์ พวกมันสามารถโจมตี พ่นพิษ ทำให้เราเจ็บปวดและนอนได้เป็นวันๆ

ศัตรูที่สู้ไปเรื่อยๆ ก็จะมีเลเวลเท่าๆ กันน่ะเหรอ? ตลกน่า ผมวิ่งหนีศัตรูที่ความแตกต่างอย่างเหนือชั้นมาตั้งกี่หน ลอบโจมตีแบบโจรป่า ยุทธวิธีกองโจรโดยไม่สนใจสิ่งที่เรียกว่าเกียรติศักดิ์ศรีมาตั้งเท่าใหร่ ผู้กล้าที่สู้ตรงๆ ชนตรงๆ กับมอนสเตอร์น่ะ มีแค่ในเกมส์แค่นั้นแหละ ใครจะเสี่ยงชีวิตไปสู้ทั้งที่รู้ว่าแพ้ หรือแม้กระทั่งไม่รู้ว่าจะชนะหรือแพ้

บางตัวน่ะ เราลอบโจมตีแบบกองโจร สู้อย่างไร้เกียรติและศักดิ์ศรี จนหมดวิธีเอาชนะ แล้ววิ่งหนีมาก็มี หนีแทบไม่รอดก็หลายครั้ง พาซวยฆ่าล้างหมู่บ้านตามมาติดๆ ก็เยอะ คุณคิดเหรอว่าเป็น ‘ผู้กล้า’ แล้วทุกคนจะต้อนรับคุณอย่างอบอุ่น เขามองหน้าแล้วคิดว่าพวกนี้พาภัยพิบัติ ความแค้นและความตายติดตัวมาด้วยรึเปล่าก่อนด้วยซ้ำ แม้จะเข้าไปได้แต่ก็ไม่มีใครคิดจะเข้าใกล้

แต่ก็นะ…. ต่อให้มีใครถูกลักพาตัวไป ก็ใช่ว่าผมจะตามกลับไปช่วยซักหน่อย ก็ผมเป็น ‘ผู้กล้า’ นี่นา ผมจะตายก่อนไปจัดการกับบอสใหญ่ได้ยังไงล่่ะ?

พวกเราล้วนอยู่ในโลกที่ผิดพลาดครั้งเดียวแล้วก็จบเห่ ใครจะอยากเข้าไปเสี่ยงภัยเพื่อใครก็ไม่รู้กัน

พรุ่งนี้ อาจจะเป็นวันสุดท้ายของผมก็ได้… หรืออย่างน้อย มันก็เป็นวันสุดท้ายของภารกิจที่ได้รับมอบหมายมา

จากนั้น… ผมก็ไม่รู้เหมือนกันนั่นแหละ

ก็โลกเรามันหมุนไปเรื่อยๆ นี่นา ผมคงจะมีอะไรให้ทำซักอย่าง มีชีวิตไปวันๆ แก่ แล้วก็ตายล่ะมั้ง?

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

ธันวาคม 2011
อา พฤ
« พ.ย.   ม.ค. »
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

คลังเก็บ

Tweet from twitter

%d bloggers like this: