Archive for พฤษภาคม 16th, 2012

บางครั้งคำว่าระยะทาง มีหน่วยเป็นความห่างระหว่างจุดสองจุด เมตร กิโลเมตร หลา ไมล์ ฟุต นิ้ว ชุน และอื่นๆ อีกมากมาย

บางครั้งคำว่าระยะทาง หมายถึงระยะห่างอันไม่อาจจะระบุได้ระหว่างบุคคลสองคน (หรือสองกลุ่ม)

บางครั้งคำว่าระยะทาง หมายถึงเวลาที่ยาวนาน และมีจุดมุ่งหมายไปสู่อนาคต โดยมีคนที่เดินร่วมทางไปด้วยกัน

บางครั้งระยะทางคือสิ่งพิสูจน์

บางครั้งระยะทางคือกำแพง

บางครั้งระยะทางไม่ได้ช่วยอะไรเลย

บางครั้งระยะทางช่วยเยียวยา

 

บางครั้งระยะทางทำให้น้ำตาไหล

แต่ไม่เคยมีสักครั้งที่ระยะทาง ทำให้ยิ้มได้

อีกไม่กี่วัน Gracias ก็จะออกไปเรียนต่อด้านภาษา (ที่ผมไม่ค่อยเห็นด้วยนัก) เป็นเวลาครึ่งปี และจะต่อ Diplomat (ที่ยังคลุมเครือว่าจะเรียนอะไร) อีกสองปี รวมๆ แล้วก็คือเป็นเวลาสองปีครึ่ง นับจากนี้เป้นต้นไป

เรารู้จักกันในปี 2010 หรือคร่าวๆ คือสองปีก่อนนั่นเอง เรารู้จักกันมาสองปี และเธอกำลังจะไปเรียนอีกสองปีครึ่งที่ต่างประเทศ ระยะทางและไทม์โซนที่เคยเป็นปัญหา กำลังจะกลับมาอีกครั้ง

ณ ตอนนี้เป็นวันที่ 16 พฤษภาคม เหลือเวลาคร่าวๆ อีก 24 วัน ก่อนการออกเดินทาง และเป็นเรื่องที่แย่กว่าเดิมมาก เมื่อวันที่เธออกเดินทาง ผมยังต้องอยู่ที่ไต้หวันเพื่อทำสกู๊ปของ Computex Taipei (ทำให้ตอนนี้เริ่มไม่อยากไปแล้ว แต่พอบอกเธอ ก็โดนสวนกลับว่า “ความฝันของตัวเองมีก็ทำไปซะ เธอคิดว่าฉันจะเลือกใคร ระหว่างผู้ชายที่เลือกความรักจนไม่สามาาถทำอะไรได้ กับผู้ชายที่ตัดสินใจอะไรได้ด้วยตัวเอง”

แหม ไม่อยากบอกเลยว่าคราวก่อนตัดสินใจอะไรด้วยตัวเอง เธอถึงบอกเลิกฉันไปรอบนึงไม่ใช่เหรอ……..

สรุปว่าวันที่เธอบิน ผมจะไม่อยู่ส่งเธอที่สนามบิน ผมเหลือเวลาอีกไม่มากนักที่จะได้อยู่ด้วยกัน แต่ก็ติดปัญหาเรื่องระยะทางระหว่างกรุงเทพกับขอนแก่นอีกเช่นกัน ไม่ใช่ว่าอยากจะมาก็มา จะไปก็ไป ในชั่วโมงเดียว

ณ ตอนนี้ ผมมีเวลาอยู่อีก 24 วััน แต่จะมีโอกาสเจอเธออยู่แค่ไม่กี่วัน

เวลากำลังนับถอยหลังลงเรื่อยๆ เหมือนครั้งอยู่ที่ปานามาซิตี้บีช

แตกต่างกันที่ว่าครั้งนั้น เรานับวันถอยหลังด้วยการอยู่ที่เมืองเดียวกัน เจอหน้ากันทุกวัน จนกระทั่งวันที่จะได้เจอกันกลายเป็นศูนย์

ส่วนตอนนี้ ผมนับถอยหลังโดยที่ไม่สามารถเจอเธอได้

สองปีครึ่งมันยาวนาน
ผมรู้ว่าผมสามารถผ่านมันไปได้
แต่คงจะไม่ง่ายนัก แน่ล่ะ มันไม่ง่ายแน่ๆ
และหวังว่าเธอจะไม่โลเล คิดว่าการอยู่คนเดียวมันสบายใจกว่าการมีใครซักคน ที่ไม่ได้อยู่ด้วยกัน

ระยะทาง….. สิ่งที่ผมพูดมาเสมอว่ามันไมใช่อุปสรรค มันกลายเป็นอุปสรรคซะแล้ว

กรุงเทพ – ขอนแก่น กรุงเทพ – ซิดนีย์

โดเรมอน ถ้านายจะเปิดประตูออกมาตอนไหนล่ะก็ ขอให้เป็นตอนนี้ ตอนที่อยากได้ประตูไปไหนก็ได้ที่สุด

ระยะทางมันห่างไกล
ผมทำได้แค่บอกว่าผมอยู่ได้ เท่านั้นเอง
……………………………..
ผมอยู่ได้ ….. จริงๆ เพียงแต่อาจจะไม่ง่าย และไม่ปกติ ก็เท่านั้นเอง
ผมอยู่ได้


พฤษภาคม 2012
อา พฤ
« เม.ย.   มิ.ย. »
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031  

คลังเก็บ

Tweet from twitter