เสียงกระซิบที่แผ่วลง ความรู้สึกว่างเปล่าที่มันกว้างใหญ่ขึ้น

Posted on: 29 กรกฎาคม, 2012

ทุกวันนี้เสียงกระซิบที่บอกว่า “แกมันไร้คุณค่า ไม่มีใครต้องการแก แม้กระทั่งคนที่เขาบอกว่ารักแกที่สุด สุดท้ายเขาก็ยังไม่เอาแก ให้มันจบเสียเถิด จบตรงนี้ ทั้งปัญหา ทั้งชีวิต ทุกเรื่องราว ให้มันจบลง” ดูเหมือนว่ามันจะแผ่วเบาลง มันรบกวนชีวิตผมน้อยลง

แต่ในขณะเดียวกัน ที่ดูเหมือนจะเริ่มทำใจได้ เปล่าเลย เสียงกระซิบหายไป เธอก็หายไป เพื่อนที่เป็นห่วงก็เริ่มคิดว่าเราทำใจได้แล้ว ไม่ต้องมาเยียวยาตลอดเวลา ก็เริ่มหายไป

พื้นที่ ที่เธอเคยอยู่มีคนมายืนห้อมล้อมปลอบใจ แต่วันนี้ ทุกคนก็เดินออกไป ใช่…. ผมควรจะลุกขึ้นมาเองได้แล้ว มันนานเกินกว่าผมจะอยู่อย่างงี่เง่าไร้ค่าอย่างนี้อีกต่อไปแล้ว

พื้นที่ ที่คนๆ หนึ่งเคยตัวใหญ่กินที่จนไม่มีใครเข้ามา จนกระทั่งเขาหายไป และเพื่อนตัวเล็กๆ อีกเป็นสิบคนเข้ามาแทนที่ แต่แล้วนั่นก็แค่ชั่วคราว

สุดท้ายพื้นที่นี้ก็เหลือแต่ผม กับตัวผมอีกคนหนึ่ง
เหลือแค่สองคน แต่ความจริงก็แค่หนึ่งคน

ความรู้สึกมืดๆ ดำๆ ที่บอกว่าผมไร้ค่าโผล่มาน้อยครั้งลง รุกรานชีวิตผมน้อยลง แต่ดูเหมือนว่าแรงกระซิบของมันแต่ละครั้ง จะมีพลังมากขึ้น

ความว่างเปล่าดูเหมือนจะเป็นเพื่อนของความรู้สึกแย่ๆ เหล่านี้

ผมอาจจะแพ้มันก็ได้…

ถ้าผมจะแพ้มันเพราะผมอ่อนแอเอง ก็คงต้องยอมรับ แม้ว่ามันจะเป็นสิ่งที่ผมสร้างขึ้นมาเอง ไม่มีตัวตน และจับต้องไม่ได้ แต่ผู้ที่อ่อนแอก็สมควรจะถูกกลืนกินไปอยู่แล้ว ไม่ว่าจะโดยสังคม สภาพแวดล้อม หรือแม้กระทั่งตัวเองก็ตาม

ถ้าผมมันอ่อนแอ ผมก็ควรจะถูกลบออกไป

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

กรกฎาคม 2012
อา พฤ
« มิ.ย.   ส.ค. »
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031  

คลังเก็บ

Tweet from twitter

Error: Twitter did not respond. Please wait a few minutes and refresh this page.

%d bloggers like this: