[นิยาย] จบลง และไม่สามารถเริ่มใหม่ได้

Posted on: 11 สิงหาคม, 2012

DISCLAIMER : เนื้อหาดังต่อไปนี้เป็นเพียงนิยาย ตัวละคร และสถานที่ใดๆ ไม่มีความเกี่ยวพันกับเรื่องจริงต่างๆ บนโลก

สวัสดีครับ ผมชื่ออัสสะ มาจากชื่ออัษฏางค์ และแน่นอน เพื่อนๆ ย่อชื่อให้ผมเรียบร้อย ผมจึงกลายเป็นนายอัสสะ ไปเสียแล้วนั่นเอง

กระผมนายอัสสะ บางครั้งโดยเรียกว่าโนบิตะ ด้วยการที่ใส่แว่นหนาเตอะในวัยเด็ก แถมกลมโตแบบเดียวกับโนบิตะ ในการ์ตูนเรื่องโดราเอม่อนนั่นเอง และด้วยความเปิ่น ความไม่เอาไหน และเรียนที่คะแนนก็ไม่ค่อยดี ทำให้ผมกลายเป็น เด็กชาย และ นายโนบิตะ มาตลอดชีวิตเลยนั่นเอง

ผมตกหลุมรักผู้หญิงคนหนึ่ง แต่ผมไม่มั่นใจนักว่าเธอจะสามารถทับภาพคนเก่าที่ติดค้างอยู่ในใจของผมได้หรือไม่ และด้วยระยะเวลาสองปีที่คบกัน ภาพเรื่องราวต่างๆ ของคนเก่ากลายเป็นภาพวาด ที่หยุดนิ่ง และจบลงสมบูรณ์ในตัวของมันเอง และเธอ กลายเป็นชีวิตของผม แน่นอน เพื่อนหลายคนบอกผมว่าให้ระวังตัวไว้ ถ้าเกิดอะไรไม่ดีขึ้นมา ผมจะทำอย่างไร ถ้าหากไม่รู้จักเผื่อใจ

ผมไม่รู้จักคำว่าเผื่อใจ ต่อให้เจ้าตัวจะบอกให้ผมเผื่อใจ ผมก็จะไม่ทำ ผมถือว่านั่นเป็นการไม่ให้เกียรติกับการคบกัน ถ้าคุณเผื่อใจแสดงว่าคุณไม่มั่นใจ หรือคุณคิดว่าอาจจะคบกันเพื่อวันหนึ่งจะเลิกกัน ถ้าคุณคบโดยมีเจตจำนงค์เช่นนั้นแล้วจะคบกันเพื่ออะไรล่ะ?

อีกอย่าง การที่ผู้หญิงคนนี้แสดงตนและเจตจำนงค์ที่บริสุทธิ์จนกระทั่งผมยอมให้เธอเข้ามาในหัวใจที่ปิดกั้นของผมได้ แปลว่าเธอมีค่าพอที่ผมจะให้เกียรติเธอนั่นเอง แน่นอน ผมย่อมจะให้เกียรติเธอ

เธอหายตัวไปหลังจากเราต้องข้ามน้ำข้ามทะเลไปคนละฝั่ง ผมยังคงอยู่ที่เอเชีย ในขณะที่เธอยังคงเดินทางข้ามทวีปต่อไป ผมเริ่มจะห่อเหี่ยวจากการขาดการติดต่อของเธอ

ผมกลายเป็นโรคซึมเศร้า นายอัสสะ ผู้อ่อนแอ ผู้ประสพภัยความรัก

และในที่สุด ด้วยระยะทางทำให้เธอบอกเลิกกับผม ผมไม่รู้หรอกว่าเธอมีคนอื่นหรือไม่ หรือแค่ระยะทางที่ห่างไกลทำให้หมดความรู้สึกที่มีต่อกัน หรือว่าเธอไม่อยากให้ผมรออีกต่อไป ไม่ว่าจะอย่างไรก็แล้วแต่ มันยิ่งส่งเสริมโรคซึมเศร้าของผมให้อาการหนักขึ้นไป

หลังจากนั้นหนึ่งเดือน หรืออาจจะเกือบๆ เดือน ผมได้ข่าวมาว่าเธอมีแฟนใหม่แล้ว

เธอคนนั้นที่ผมเชื่อมั่นว่าจะไม่มีวันละทิ้งผม นอกจากผมจะทำอะไรผิดไป ซึ่งแน่นอน ผมไม่ได้ทำ

อาการโรคซึมเศร้าเริ่มรุนแรงขึ้น ผมเกิดคำถามในชีวิตว่าระหว่างการอยู่ต่อไป และทนเจ็บทุกข์ทรมานแบบนี้ กับการตายไปเสีย อะไรจะง่ายกว่ากัน และยิ่งเวลาผ่านไป ความเจ็บปวดก็ยิ่งยืดเยื้อ การแบกรับเริ่มมากขึ้นเรื่อยๆ ผมวางมันลงไม่ได้ แม้ว่าเพื่อนผมจะบอกว่าถึงเวลาที่ต้องปล่อยวางแล้วก็ตาม

เวลาเริ่มจะไหลไปเรื่อยๆ การตระเตรียมสิ่งต่างๆ ก็เริ่มเพียบพร้อม ผมเริ่มร่างจดหมายหลายฉบับ ทั้งจดหมายที่เจาะจงถึงบุคคล ถึงกลุ่มเพื่อน และพินัยกรรม (คำว่าพินัยกรรมมันฟังดูเวอร์มากเลย เอาเป็นว่ามันฝากทำเรื่องต่างๆ ที่ผมยังติดค้างนั่นเอง) มีทั้งรหัสผ่านของทุกอย่าง หนี้ที่ผมติดคนอื่น จดหมายกล่าวคำขอโทษ จดหมายทวงหนี้ ที่ทวงไปเท่านั้นแหละ เพราะผมเองถ้าประสพความสำเร็จในเรื่องนี้ ผมก็ไม่จำเป็นต้องทวงหนี้ใครอีกต่อไปแล้วก็ตาม ผมจะเอาเงินทองไปทำอะไรในนรกได้ล่ะ

วิธีฆ่าตัวตายนั้นหาได้ไม่ยาก วิธีก็อย่างที่เคยเห็นกันในหนัง ส่วนแหล่งข้อมูล แค่ไปบอกว่าอยากรู้ว่าเขาตายได้อย่างไร ก็จะได้ข้อมูลว่าฆ่าตัวตายอย่างไร

รมควันให้ขาดอากาศตายเสียดีไหมนะ? น่าเสียดายที่ผมไม่มีรถยนตร์ ดังนั้นแผนการนี้จึงต้องจบลง เพราะนี่เป็นหนึ่งในวิธีการที่ไปอย่างสบายที่สุด… เพราะคุณจะคงสติเอาไว้ไม่ได้จนกว่าจะถึงฆาต คุณจะหมดสติตั้งแต่กลางทาง เมื่อออกซิเจนในเลือดของคุณต่ำเกินเกณฑ์ หรือกินยาฆ่าตัวตายดี พาราเซตตามอลก็ฆ่าตัวตายได้แล้ว หาซื้อง่ายขายคล่อง ผลของมันคือทำให้ตับอักเสบ กินมากๆ ซัก 50 เม็ด ตายแน่นอน

ผูกคอตายนั้นออกจะโหดร้ายและทรมาน ผมเดาว่าวินาทีสุดท้ายๆ ของชีวิตก่อนจะตายมันคงจะไหลผ่านไปอย่างเชื่องช้า เจ็บปวด และทรมานอย่างแน่นอน ดังนั้นวิธีนี้ผมจึงขอปฏิเสธดีกว่า ส่วนกรีดข้อมือนั้นก็ไม่สนุกเลย เนื่องจากครั้งก่อนที่ผมประสพเหตุการณ์แบบนี้ผมก็ทำ แล้วเป็นอย่างไรเล่า เจ็บปวดและทุกข์ทน ทรมาน และไม่ตายอีกต่างหาก

อดอาหารหรือน้ำตายน่ะ อยู่ในเมืองยังไงก็ไม่ตายหรอก ยกเว้นแต่ว่าจะถูกจับขังเอาไว้ในห้องลับ ที่ไม่มีทางเข้า และทางออก ตราบใดที่ตู้เย็นในบ้านยังมีน้ำให้ดื่ม เซเว่นยังเปิดอยู่ สุดท้ายคุณก็ทนอดอาหารไม่ได้อยู่ดี

แต่จะว่าไป ผมเองก็ไม่ได้กินข้าวมาจะสัปดาห์แล้วนะ ไม่ใช่ว่าพยายามจะอดอาหารตายหรอก เพียงแต่ว่ากินอะไรไม่ลง กินไปเท่าใหร่สักพักก็ขย้อนออกมาหมดเลยนั่นเอง

ผมโทรไปปรึกษาเพื่อน ผมไม่ได้บอกหรอกว่าผมเตรียมการไว้แล้ว แค่บอกว่าการอยู่ต่อไปมันเจ็บปวดไม่น้อยเลย ไม่แน่ว่าอาจจะง่ายกว่า ถ้าผมจะจบสิ้นทุกอย่างลง ณ ที่นี่

เอ็ม เพื่อนของผมไม่ได้พูดอะไรมาก ราวกับรู้ว่าการสื่อสารกับผู้ป่วยโรคซึมเศร้านั้นใช้เหตุผลไม่ได้อยู่แล้ว (ครับ ถ้าคุณคิดว่าคุณกำลังสนทนากับผู้ป่วยโรคซึมเศร้าที่อยากฆ่าตัวตาย อย่าใช้เหตุผลหลักการ หรือศาสนาเข้าช่วยเลยครับ คุณควรจะให้กำลังใจ และหาทางติดต่อจิตแพทย์ เพื่อคู่สนทนาของคุณจะดีกว่า)

“มึงมั่นใจได้ยังไง ว่าถ้ามึงข้ามไปฟากโน้นแล้ว ความเจ็บปวดจะจบลง ไม่มีใครเคยได้กลับมาบอกว่ามันสิ้นสุดพร้อมกับความตาย”

ประโยคนี้อาจจะเป็นประโยคที่เอ็มพูดด้วยเหตุผล แต่ความจริงแล้ว เอ็มกำลังต้องการให้ผมคิดอีกครั้ง ว่าทางเลือกที่ผมเลือกนั้น จะสิ้นสุดลงอย่างที่ผมคาดหวังจริงหรือ

ผมตัดสินใจเลื่อนแผนออกไปสักระยะหนึ่ง อย่างน้อยก็จนกว่าจะมั่นใจว่าทางนี้คือทางออกของชีวิต

การเวลาผันผ่าน แต่ความเจ็บปวดกลับไม่ลดน้อยลงเลย เสียงกระซิบจากความว่างเปล่าคอยท่าผมอยู่ในตอนเช้า ผมยังไม่ตื่น แค่เพียงพลิกตัวบนที่นอน และเสียงกระซิบนี้ก็มา “แกมันไม่มีค่าอะไรแล้ว แม้กระทั่งคนที่เห็นคุณค่าแกในเวลาที่แกต่ำต้อยที่สุดเขาก็ละทิ้งแกไปเสียแล้ว จะยังอยู่อีกทำไมล่ะ”

เสียงกระซิบนี้เริ่มจะมีอำนาจกับชีวิตผมมากขึ้น จนบางครั้ง ถ้าไม่สนใจในเนื้อหา ผมแยกไม่ออกว่าเสียงกระซิบนี้มาจากคนข้างหลังผมที่เดินตามมา หรือจากสิ่งที่ไร้ตัวตนภายในเซลส์สมองที่ห่างจากหน้าผากผมไปไม่กี่มิลลิเมตร

ผมไล่มัน แล้วมันก็หายไป ผมก็โล่งใจที่มันหายไป… ที่ไหนได้ เมื่อมันพร้อม มันก็กลับมาหาผมใหม่

ผมเริ่มไม่แน่ใจว่าการใช้ชีวิตต่อไปจะง่ายอย่างที่คิด บางที สิ่งที่ผมเคยคิดเอาไว้อาจจะถูกต้องแล้วก็ได้ ถ้าให้มันสิ้นสุดลงตรงนี้ ก็อาจจะดีกว่า ก็คงจะดีกว่า กับทุกคนรอบตัวผม กับทุกคนในสังคม ภาระหนึ่งคนหายไป ทุกอย่างคงจะง่ายดายและลบเลือนได้อย่างรวดเร็ว

ผมลดการพูดเรื่องอยากตาย เพราะผมเริ่มแน่ใจ และตัดสินใจแล้วว่าทางนี้คือทางที่ดีกว่าจริงๆ ถ้าหากผมหลุดพูดออกไปแล้วมีคนเข้ามาขวางทัน มันคงจะไม่ดีเท่าใหร่นัก เพราะความตั้งใจของผมจะสูญเปล่าทันที

เพื่อนหลายคนพยายามใช้ตรรกะ และเหตุผลต่างๆ กับผม น่าเสียดายที่อาการซึมเศร้าของผมรุนแรงขึ้นมาก ปกติเหตุผลก็ใช้กับผมไม่ค่อยจะได้แล้ว ยิ่งอาการรุนแรงขึ้น ให้ผมนั่งฟังแล้วเข้าหูจริงๆ ก็ยิ่งยาก

ผมตัดสินใจได้แล้วว่าผมจะไม่เป็นภาระของใครอีกต่อไป

วันนี้ อัสสะ จะต้องตาย

ถ้ารอดไปถึงวันอื่น นั่นก็ไม่ใช่อัสสะคนเดิมอีกต่อไป คงเป็นเพียงเปลือกที่เหลืออยู่ ไร้ซึ่งจิตวิญญาณของผมอีกต่อไปแล้ว

ผมไม่ค่อยแน่ใจเรื่องกินยาพิษ พวกยาฆ่าแมลง ผมยังงงๆ อยู่ว่าไอ้พวกกินยาฆ่าแมลงมันแดกเข้าไปยังไงวะ? มันอ้าปากแล้วฉีดพ่นเข้าปากเหมือนกับยาดับกลิ่นปากหรือไง และผมมั่นใจอย่างหนึ่งว่าพวกนี้ถึงล้างท้องไปก็ตายอยู่ดี ตายสองรอบชัดๆ ทรมานหลายต่อกว่าจะตาย

ส่วนกระโดดจากที่สูง ไม่ว่าจะเป็นยอดตึก บลาๆ นี่จบเลย โรคกลัวความสูงไม่ให้ผมออกไปยังทีสูงด้วยซ้ำ ระบบปฏิบัติการที่ชื่อว่าชีวิตปฏิเสธการออกไปข้างนอกเองโดยไม่รับฟังคำสั่งใดๆ

วิธีที่ง่ายที่สุดคงเป็นการผสมผสาน พาราเซตตามอลซัก 20 เม็ด กับกรีดแผลเดิมอาจจะไม่เลว อย่างน้อยก็น่าจะทำให้ผมเป็นอิสระจากเสียงภายในหัวของผมเอง และเป็นอิสระจากโลกนี้ด้วย

ผมส่งข้อความไปหาเธอ ผู้ที่ผมรักจนเกินไป ขอให้เธออโหสิกรรมให้ ลาก่อน เธอผู้จากไป เพราะคราวนี้ฉันจะเป็นผู้จากไป ฉันจะจากไป ไม่ใช่จากเธอผู้เป็นที่รัก แต่จากโลก โลกอันโสมมน่ารังเกียจ

และผมก็ล้มเหลวในแผนการ ผมไม่ค่อยอยากจะเล่าอะไรมากนะ แต่อยากจะบอกเหลือเกินว่าถ้าฆ่าตัวตายแล้วไม่ตายเนี่ย ขอตายเถอะ กระบวนการช่วยชีวิตนี่ทรมานไม่แพ้การตายเลย หรืออีกความหมายนึง ผมอยากจะบอกว่า ณ วินาทีที่หมอเอาอะไรต่อมิอะไรมาช่วยชีวิตเนี่ย ทรมานเสียจนอยากจะขอตายตรงนั้น ดีกว่ามีชีวิตให้หมอช่วยกู้เสียด้วยซ้ำ

แน่นอน หมอจัดประเภทผมเป็นพวกเสี่ยงที่จะฆ่าตัวตาย และไม่ให้ผมอยู่คนเดียวในโรงพยาบาล… หมอรู้อะไรมั้ย ถ้าโรงพยาบาลจะอยู่ใกล้บ้านขนาดนี้ ผมไม่ฆ่าตัวตายหรอก ไอ้กระบวนการช่วยชีวิต ของหมอเนี่ย ทนมานเสียยิ่งกว่าตอนลงมือเสียอีก

โดยเฉพาะไอ้ท่อยัดปากสองสามวันเนี่ย ถึงวันที่สองจะเริ่มชินแล้วก็เถอะ แต่หมอรู้มั้ย ทรมานชิบหายเลย

ผมกลับมาบ้านสามวันให้หลัง ผมก็ยังไม่ค่อยเข้าใจเหมือนกัน หมออาจจะบอกอะไรบางอย่างกับที่บ้านไว้ ผมนึกว่าทุกคนจะไม่ปล่อยให้ผมอยู่คนเดียว ไม่ปล่อยให้ไปไหนมาไหนคนเดียว เปล่าเลย ที่บ้านผมทำตัวเกร็งๆ เหมือนกับพยายามทำให้เหมือนกับว่าไม่เคยเกิดอะไรขึ้น ส่วนอุปกรณ์ของมีคมน่ะเหรอ ฮึ หายหมดครัว

หมอบังคับว่าผมจะต้องไปหาจิตแพทย์ เพื่อให้ผมสามารถอยู่ในสังคมร่วมกับคนอื่นได้

ผมไม่แน่ใจ ว่าผมอยากจะอยู่ในสังคมร่วมกับคนอื่นหรือไม่…

หมอให้รายชื่อสถานพยาบาลมาจำนวนหนึ่ง (เนื่องจากผมบอกหมอว่าโรงพยาบาลที่หมอรักษาผมเนี่ย แพง ผมไม่เข้ารับการรักษาหรอก)

พอแยกจากหมอ ผมก็ขยำกระดาษทิ้ง

อย่างน้อยผมก็ได้อ่านจิตวิทยาของคนฆ่าตัวตายบ้าง (โดนสอดท่อเข้าปากไปไหนไม่ได้สองวันจะทำอะไรนอกจากเล่นเน็ท ซึ่งก็ไม่ง่ายเหมือนกัน)

เอาล่ะ ถึงจะยังไม่ไปหาจิตแพทย์ ตอนนี้ก็พอจะรู้ตัวแล้วว่าคนที่เป็นโรคซึมเศร้าคนอื่นเขาฆ่าตัวตายเพราะอะไรกันบ้าง… เพราะเขาเชื่อว่านั่นคือทางออก…. เหมือนกับที่ผมเชื่อ ทางเดียวกันนั่นแหละ รวมถึงบทความยังบอกด้วยว่าคนที่เป็นโรคซึมเศร้าไม่สามารถคุยด้วยเหตุผลปกติได้ ควรใช้วิธีที่ให้กำลังใจ และทำให้คิดเองได้มากกว่า

แต่นั่นก็ไม่ช่วยอะไร ผมพลาด และผมยังคงปราถนาจะทำให้มันสำเร็จ จดหมายทั้งสิ้นผมเขียนเสร็จหมดแล้ว ไม่เหลืออะไรอีกแล้วที่ยังต้องทำต่อ

DISCLAIMER : เนื้อหาดังต่อไปนี้เป็นเพียงนิยาย ตัวละคร และสถานที่ใดๆ ไม่มีความเกี่ยวพันกับเรื่องจริงต่างๆ บนโลก

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

สิงหาคม 2012
อา พฤ
« ก.ค.   ก.ย. »
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031  

คลังเก็บ

Tweet from twitter

  • Life is hard. Especially when you have mental disorder, or maybe just depress but that still make your life hard.- 4 hours ago
  • Without me on earth may have it better than with me.- 4 hours ago
  • Have you ever considered that if we left the world maybe it'll be in a so Mich better condition.- 4 hours ago
  • วิน-วิน เหมือนคุณจ่ายส่วนแพงเป็นค่าประกันว่าแฟนจะไม่เอาไปขายต่ำกว่าทุนเพราะคุณบอกราคาหารสิบ- 9 hours ago
  • อยากเปิดสตาร์ตอัพ "ซื้อกันพลาไม่ให้แฟนจับได้" คิดค่าบริการนิดหน่อย เวลาแหนถามจะได้ตอบได้ว่าถูกรางวัลมา- 9 hours ago
  • [My Twt Report] via anatweet.com/report - https://t.co/Ua1WUj1ZvA- 12 hours ago
  • LG/Samsung ลดราคากล้อง 360 องศา เห็นแล้วอยากได้มาเล่นเลย- 19 hours ago
  • I earned 1382312 points (#89454) and 2503 results (#32482) by donating over 1 year (#105454) of cpu time to WCG wcgrid.org- 1 day ago
  • RT @L3GSV: So many stars taken this year, I've turned them into angels for my tree. https://t.co/v1hjRoB7w9- 2 days ago
  • @twometre แหม่ มิน่าล่ะ- 3 days ago
  • @twometre 700 กิโลนี่มันนอกเรนจ์ค้นหาละนี่หน่า- 3 days ago
  • @twometre วู้ยยย นี่ลุงจ่ายตังหรือเค้าพยายามแมทช์มา- 3 days ago
  • I earned 1382312 points (#89374) and 2503 results (#32557) by donating over 1 year (#105405) of cpu time to WCG wcgrid.org- 4 days ago
  • @Swearby สวยได้เลือกงิ- 4 days ago
  • @Swearby กรรม 555- 4 days ago
  • @Swearby ฮายโซว- 4 days ago
  • RT @xdadevelopers: MediaTek announces the Helio X23 and Helio X27 xda-developers.com/mediatek-annou… https://t.co/zVyRnF14gL- 4 days ago
  • นึกว่าเกมส์ค่ายเดียวกัน หน้าเหมือนกันซะขนาดนี้ https://t.co/u1J7cOOd53- 4 days ago
  • เฮ้ย ปลดประจำการก่อนไปญี่ปุ่นแค่สัปดาห์เดียว อดเห็นดิแบบนี้ แงแง twitter.com/TomyamWasabi/s…- 4 days ago
  • @toeysk หมายถึงขาหรือสาหร่าย- 4 days ago
%d bloggers like this: