Archive for ธันวาคม 5th, 2012

Introduction

รจนาเป็นเด็กสาวหน้าตาน่ารัก อายุราว 14 ปีกว่า อยู่ในช่วงกำลังเบ่งบานและเป็นที่น่าอิจฉาท่ามกลางหมู่วัยรุ่น ชีวิตที่เพอร์เฟกต์สำหรับเด็กมัธยม หน้าตาดี ไม่มีสิว บ้านรวย และเป็นที่ป๊อปปูลาร์ท่ามกลางเพื่อนๆ และเกรดการเรียนที่ดีกว่ามาตรฐาน ชีวิตมัธยมมันจะต้องการอะไรได้มากกว่านี้อีก?

ราตรีเป็นเด็กค่อนไปทางกลางๆ ของทุกอย่างบนโลก เธอมีหน้าตาที่ไม่โดดเด่น ผิวสีคล้ำราวกับว่าหากรจนาเป็นเด็กสาวที่ถูกสร้างขึ้นมาจากทรายริมทะเลที่ใช้หล่อแก้ว ราตรีก็เป็นทรายท่ามกลางเวิ้งทะเลทรายอันกว้างขวาง สีที่หม่นลงเพราะเมืองลับแลที่ผุกร่อนไปนั่นเอง หน้าตาที่อยู่ในเกณฑ์กึ่งกลางค่อนไปทางดี ฐานะทางบ้านที่ธรรมด๊า ธรรมดา และเป็นไม้เบื่อไม้เมากับเด็กผู้ชายในห้องเรียนเดียวกัน รวมไปถึง GPAX ที่ 2.99 ถือว่าเธอไม่ได้แย่อะไร แม้จะไม่โดดเด่นเป็นกุหลาบท่ามกลางหุบเขา แต่เธอก็เป็นสีสันที่ขาดไม่ได้ของห้อง

แต่สิ่งหนึ่งที่ทุกคนไม่เคยรู้เลยว่าภายในของสองคนนี้เป็นอย่างไร

รจนาเป็นเด็กที่เพียบพร้อม และการเลี้ยงดูที่ประคบประหงม นั่นทำให้เธอเป็นนางฟ้าอยู่ท่ามกลางความแห้งแล้ง แต่แท้จริงแล้วในใจเธออยากจะลองเป็นเด็กเกเรดูบ้าง ชีวิตอิสระที่ไม่ต้องแคร์สังคมอะไร เธอไม่ได้อยากจะติดยา หรือทำตัวเลวร้าย เธอแค่อยากจะลองดู อยากจะรู้ว่ามันเป็นอย่างไร ดีแค่ไหน สนุกกว่ากันแค่ไหน เธอเบื่อแล้ว เบื่อกับชีวิตที่ต้องอยู่ในกรอบ ซึ่งเป็นกรอบที่เธอเป็นผู้เชี่ยวชาญแล้ว แม้ว่าการอยู่ในกรอบนี้จะไม่มีอะไรเกินความสามารถของเธอ เธอเองก็อยากจะลองของแปลกใหม่ดู

ราตรีเป็นเด็กที่ไม่โดดเด่น และเป็นไม้เบื่อไม้เมากับบรรดาเด็กชายทั้งหลายในห้องเรียน แต่แท้จริงแล้วเธอโหยหาความรัก ที่บ้านเธอนั้นไม่ได้ขาดพ่อหรือแม่เพราะใครไปก่อคดีแต่ประการใด กลับกัน เธอมีทั้งพ่อและแม่ ที่ทำงานเพื่อจะเลื่อนชั้นของตัวเอง จากชนชั้นกลางค่อนไปทางล่าง ให้ขึ้นมาเป็นชนชั้นกลางที่ใช้ทั้งพลังและสมอง สองมือของพ่อแม่เธอนั้นถูกมอบให้กับการงานและหน้าที่ มากกว่าจะเพื่ออุ้มชูเลี้ยงดูเธอ

เมื่อสองปีก่อน รจนา และราตรี ได้มาเรียนอยู่ในห้องเรียนเดียวกันเป็นครั้งแรก ในโรงเรียนรัฐบาลกลางเมืองกรุง สำหรับรจนานั้นด้วยเหตุผลว่าครอบครัวเธอเชื่อว่าโรงเรียนรัฐจะสอนลูกสาวของพวกเขาได้มากกว่าในห้องเรียน การใช้ชีวิตกับเพื่อนๆ ต่างฐานะ ต่างสังคม หรือแม้กระทั่งสังคมเดียวกัน ส่วนราตรีนั้นมาด้วยเหตุผลว่าอยู่ใกล้บ้าน

ราตรีคือเด็กแสบประจำห้องที่ขึ้นมาจากชั้นประถมโรงเรียนเดียวกันนั่นเอง

มันไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร สำหรับเด็กสาวที่เป็นเหมือนนางฟ้าและโดดเด่นประจำห้องจะเป็นเป้าหมายในการรังแก โดยเฉพาะเด็กแสบที่กำราบเด็กผู้ชายทั้งชั้นปีให้อยู่ภายใต้อาณัติของเธอมาได้ตั้งหลายปี

ราตรีไม่เคยใช้วิธีหมาหมู่ จริงๆ แล้วราตรีไม่เคยลงมือเชือดใครที่เข้ามาหาเรื่องเธอด้วยซ้ำ เธอมีวิธีการจัดการบุคคลที่เป็นปัญหาในชีวิตของเธอที่โรงเรียน เด็กชายทั้งหลายไม่มีใครรู้ว่าจริงๆ แล้วราตรีมาสารถทำอะไรได้แค่ไหน แต่เพื่อนที่เคยเรียนชั้นประถมต้นกับราตรีบอกว่าถ้าราตรีโกรธ ปัญหาจะตามมาอย่างไม่หยุดไม่หย่อน เขาบอกแค่ว่าสายตาของราตรีที่จ้องเขาเวลาเจอกันก็ทำให้เขากลัว แน่ล่ะ ก็เล่นร้องไห้กลางสนามบอลโรงเรียนแบบนั้นน่ะ

รจนาเป็นเป้าหมายแรก ที่ราตรีรู้สึกว่าอยากลงมือแกล้ง ที่ผ่านมาใครที่อยู่ฝั่งตรงข้ามราตรีเพียงสายตาพิฆาตของเด็กประถมคนนี้ก็ทำให้ร้องไห้แล้ว

(ต่อตอนต่อไป)

15 กรกฏาคม วันทำงานวันสุดท้ายที่บริษัท Summit Computer ของอัสนี ก่อนที่จะไปทำงานที่ True Digital Content and Media Co., LTD ชีวิตใหม่กำลังจะเริ่มต้นขึ้น สายอาชีพที่ข้ามอย่างอุตลุตและสนุกสนาน เอาน่า หลงไปเรียนจิวเวลี่แต่ไม่มีงานทำมันก็ต้องแบบนี้แหละจะทำยังไงได้

18 กรกฏาคมเป็นวันหยุดชดเชยอะไรสักอย่างที่ผมจำไม่ได้ ดังนั้นผมจะได้หยุดตั้งแต่ 16 – 18 กรกฏาคม และเริ่มทำงานจริงวันที่ 19 กรกฏาคม แน่นอนว่าหยุดยาวแบบนี้ผมย่อมใช้โอกาสไปหากมลา ผู้หญิงที่ผมตัดสินใจว่าจะใช้เวลาร่วมกันกับเธอ

ตั้งแต่ผมรู้จักเธอ ผมไม่เคยผิดหวังในตัวเธอ… ผมไม่ได้บอกว่าเธอเพอร์เฟกต์ยอดเยี่ยมและทำได้ทุกอย่าง เธอป้ำๆ เป๋อๆ ติงต๊อง แปลกเป็นระยะ และค่อนข้างเป็นมนุษย์ปกติ เมื่อเทียบกับผม แต่ที่ผมบอกว่าผมไม่เคยผิดหวังในตัวเธอ เพราะผมคาดหวังเพียงให้เธอรู้สึกดีๆ และตอบรับสิ่งที่ผมให้ด้วยสิ่งที่เธอได้รับ

ความรัก

ผมมีความสุขที่ได้รู้จักเธอ ได้รักเธอ ขอบคุณพระเจ้าที่นำเราข้ามซีกโลกไปเจอกันที่ปานามาซิตี้บีช หมุน Time Zone ที่แตกต่างจากประเทศไทยไป 12 ชั่วโมง ระยะทางเกือบๆ จะครึ่งหนึ่งของวงแหวนรอบโลก

ผมไม่เคยรู้เลยว่านั่นเป็นระเบิดเวลาที่นับถอยหลัง

14 กรกฏาคมปีถัดมา เธอบอกว่าเธอนอกใจผมแล้ว เธอลำบากใจ และต้องการบอกให้ผมรู้

ผมมันก็แค่คนที่ดี แต่ไม่มีใครเอา… หรือความจริงแล้วผมอาจจะไม่ใช่คนที่ดีในสายตาใครๆ เลยด้วยซ้ำไป

ก็แค่ขยะ ใช้งานเสร็จก็ทิ้ง บิดจนหยดสุดท้าย เมื่อหยาดสุดท้ายไหลรินออกมา คุณค่าของผมก็หมดลงไป

มันเป็น 365 วันสุดท้ายของความสัมพันธ์ที่งดงาม

ผมไม่เสียใจเลยที่ได้รู้จักเธอ ได้รักเธอ

ผมเสียใจที่กมลาที่ผมรู้จักตายไปเสียแล้ว

กมลาที่ผมรู้จัก ถูกแทนที่โดยกมลาที่ผมไม่รู้จัก ไม่เข้าใจ และไม่รู้ว่าทำไม

ช่างเถอะ คำถามเหล่านี้คงจะไม่มีวันได้รับคำตอบ

และบางทีมันอาจจะไม่มีคำตอบก็ได้

ลาก่อนกมลา ผู้หญิงที่ฉันตัดสินใจจะขอแต่งงาน

ลาก่อนความรัก


ธันวาคม 2012
อา พฤ
« พ.ย.   ม.ค. »
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031  

คลังเก็บ

Tweet from twitter