Archive for มกราคม 2014

ลงที่สนามบิน Changi อ้าว ฉิบหาย ไปทางไหนเพื่อ immigration วะ LOL

ยอมรับนะครับ ว่าไม่รู้เชี่ยอะไรเลยสักอย่าง ครั้งสุดท้ายที่ออกนอกประเทศก็นานมาแล้ว แถมสิงค์โปร์นี่ก็ไม่เคยมา เอาวะ เดินตามตูดชาวบ้านไปสักพักคงเจอ ก็เดินตามไปเรื่อยๆ พบว่าประเทศนี้เต็มไปด้วยความหลากหลายทางเชื้อชาติมาก (หลายคนคงทราบอยู่แล้วว่าสิงคโปร์เคยเป็นอาณานิคมมาก่อน) มีตั้งแต่แขก ออกละม้ายคล้ายไปทางอินเดีย พ่อหนุ่มตี๋จีนจ๋า และฝรั่งหัวทอง

ให้ตายสิ อีคนไทยอย่างเรากลายเป็นตัวประหลาดไปเลย จีนก็ไม่ใช่ เอเชียก็ไม่เชิง เอาวะ ตัวประหลาดขอเดินหน้าผ่านอิมมิเกรชันก่อน ไม่งั้นตัวประหลาดจะไม่ได้ทำอะไรเลย อิอิกำ

ยืนรอคิวตรงอิมมิเกรชันสักพักก็ผ่านไปได้ด้วยดีครับ ไม่รู้เพราะมีวีซ่าหลายอันยืนยันว่าไม่หนีเข้าประเทศเอ็งแน่ๆ หรือเปล่า หรือว่าคนไทยมันผ่านง่ายอยู่แล้ว เอาวะ ผ่านก็ผ่าน Read the rest of this entry »

(ไม่เกี่ยว : เพิ่งเห็นว่าภาคไต้หวันยังไม่ได้กด publish เลย ฉิบหายละ ดองมาจะปีนึงแล้ว)

ตอนแรกว่าจะเขียนรายวันครับ แต่ดูเหมือนไปๆ มาๆ เรื่องให้เก็บเศษเล็กเศษน้อยมันไม่เยอะเท่าไหร่ ก็เลยเอามาเหมารวมดีกว่า (ถ้าทุกท่านได้อ่าน แสดงว่าฮูเร! เขียนจนจบ เพราะตอนที่เขียนอยู่นี้ก็ไม่รู้ว่าจะเขียนจนจบหรือเปล่า)

ก่อนอื่นต้องขอเรียบเรียงเหตุการณ์ก่อน ว่าอีท่าไหนทำไมถึงไปสิงค์โปร์ (แน่นอนว่าเหตุผลนั้นแทบไม่มีสาระเลย)

  • ปี 2013 เพื่อนชวนไปสิงค์โปร์ (แล้วแม่งก็ไม่ไป)
  • ปี 2013 (กลางปี) แม่งมาชวนไปสิงค์โปร์อีก (กูไปไต้หวันนนน)
  • ปี 2013 (กลางค่อนปลายปี) แม่งมาชวนไปสิงค์โปร์อีก (กูเพิ่งเปลี่ยนงาน)

คือจะไปตั้งแต่ปีที่แล้วละ แต่ก็ไม่ได้ไปซักที โดยเป้าหมายของสิงค์โปร์ปีที่แล้วมีสองอย่าง Ingress + Jubeat ครับ เพราะอีเกมส์ Jubeat เนี่ย ประเทศไทยแม่งไม่ต่อสัญญาภาคใหม่ ออนไลน์ไม่ได้ ไอ้ออนไลน์ไม่ได้นี่ไม่เท่าไหร่นะ แต่ดันเล่นเพลงเบสิคไม่ได้ด้วยเพราะใช้บัตรสมาชิกไม่ได้ กลายเป็นว่าเอาจริงๆ เหลือเพลงแค่นิดเดียวเพราะออนไลน์ไม่ได้นี่แหละ ไอ้ความฝันจะไปเล่นจูบีทที่ต่างแดนเลยกลายเป็นอะไรที่ค่อนข้างจะอยากมาก Read the rest of this entry »

AF+cover+4[1]

ก่อนหน้านี้เคยลองเอามุมมองของ Animal Farm มา adapt เข้ากับบริบทของสังคมไทยแบบหลวมๆ โดยไม่ได้ใส่บทบาทให้ใคร หรือตัวละครไหนเป็นใครในโลกความเป็นจริง ผลคือไม่ได้จริงจังมาก และทำนายแบบหลวมๆ ไว้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับสังคมไทย ประกอบกับตอนนั้นยังมองโลกในแง่ดี ว่าสถานการณ์ไม่น่าจะเลยเถิดมาจนถึงอย่างที่เป็นในปัจจุบัน (เพราะเชื่อว่าประชาธิปปัตย์ไม่มีทางถลำลึกจนเกิดม้อบแบบเดียวกับเสื้อแดงล้อมกรุงเมื่อครั้งปี 53) โอเคครับ ไม่ต้องมาบอกผมว่ากำนันแกไม่เกี่ยวกับ ปชป หรือปชป มีส่วนร่วมอะไรนะครับ เห็นพวกพี่ท่านชอบเหมารวมบ่อยละ (เหมาว่าผมแดงบ้างล่ะ) ผมขอเหมารวมบ้างว่าไอ้ม้อบเนี้ย มันก็ผลิตผล By Product จากพรรรคประชาธิปัตย์นั่นแหละ Read the rest of this entry »

จะหลับตานานสักเพียงไหน ความจริงก็ยังไม่เคยเปลี่ยนแปลง

เปรียบเสมือนนางสิงห์ที่พร้อมจะล่าเหยื่อ เพียงแค่หลับตาลง และลืมตาตื่น ก็เพียงพอแล้วที่จะโดนกระโจนใส

ทางเดียวที่จะป้องกันได้คือการลืม ช่างฟังดูเป็นการต่อสู้ที่อ่อนแอเสียจริง เมื่อสู้มันไม่ได้ ก็ลืมไปเสียว่ามันมีคัวตน ลืมไปเสียว่ามันเคยกรีดแทงเจ็บปวดสักเท่าใด

เก็บความทรงจำทั้งมวลไว้ในลิ้นชัก ใส่ในกล่องและปิดผนึกมันเอาไว้ รู้ว่ามันมี แต่จำไม่ได้ก็เพียงพอแล้ว

แค่เอ่ยถึงกล่องนั้น ความเจ็บปวดก็พรั่งพรู

ความผิดพลาดที่เคยก่อก็ไหลทะลัก

น้ำตาที่แห้งเหือดไปแล้วก็กลับมา… เปล่า มันไม่มีให้ไหลอีกแล้ว เพียงแค่… ระลึกได้ถึงความเจ็บปวดที่ก่อให้เจ็บปวดอีกครั้ง

นางสิงห์ที่จืดจางก็กลับมามีชีวิตอีกครั้ง

ความอ่อนแอ….


มกราคม 2014
อา พฤ
« ธ.ค.   มี.ค. »
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031  

คลังเก็บ

Tweet from twitter