Archive for มกราคม 2014

ลงที่สนามบิน Changi อ้าว ฉิบหาย ไปทางไหนเพื่อ immigration วะ LOL

ยอมรับนะครับ ว่าไม่รู้เชี่ยอะไรเลยสักอย่าง ครั้งสุดท้ายที่ออกนอกประเทศก็นานมาแล้ว แถมสิงค์โปร์นี่ก็ไม่เคยมา เอาวะ เดินตามตูดชาวบ้านไปสักพักคงเจอ ก็เดินตามไปเรื่อยๆ พบว่าประเทศนี้เต็มไปด้วยความหลากหลายทางเชื้อชาติมาก (หลายคนคงทราบอยู่แล้วว่าสิงคโปร์เคยเป็นอาณานิคมมาก่อน) มีตั้งแต่แขก ออกละม้ายคล้ายไปทางอินเดีย พ่อหนุ่มตี๋จีนจ๋า และฝรั่งหัวทอง

ให้ตายสิ อีคนไทยอย่างเรากลายเป็นตัวประหลาดไปเลย จีนก็ไม่ใช่ เอเชียก็ไม่เชิง เอาวะ ตัวประหลาดขอเดินหน้าผ่านอิมมิเกรชันก่อน ไม่งั้นตัวประหลาดจะไม่ได้ทำอะไรเลย อิอิกำ

ยืนรอคิวตรงอิมมิเกรชันสักพักก็ผ่านไปได้ด้วยดีครับ ไม่รู้เพราะมีวีซ่าหลายอันยืนยันว่าไม่หนีเข้าประเทศเอ็งแน่ๆ หรือเปล่า หรือว่าคนไทยมันผ่านง่ายอยู่แล้ว เอาวะ ผ่านก็ผ่าน Read the rest of this entry »

(ไม่เกี่ยว : เพิ่งเห็นว่าภาคไต้หวันยังไม่ได้กด publish เลย ฉิบหายละ ดองมาจะปีนึงแล้ว)

ตอนแรกว่าจะเขียนรายวันครับ แต่ดูเหมือนไปๆ มาๆ เรื่องให้เก็บเศษเล็กเศษน้อยมันไม่เยอะเท่าไหร่ ก็เลยเอามาเหมารวมดีกว่า (ถ้าทุกท่านได้อ่าน แสดงว่าฮูเร! เขียนจนจบ เพราะตอนที่เขียนอยู่นี้ก็ไม่รู้ว่าจะเขียนจนจบหรือเปล่า)

ก่อนอื่นต้องขอเรียบเรียงเหตุการณ์ก่อน ว่าอีท่าไหนทำไมถึงไปสิงค์โปร์ (แน่นอนว่าเหตุผลนั้นแทบไม่มีสาระเลย)

  • ปี 2013 เพื่อนชวนไปสิงค์โปร์ (แล้วแม่งก็ไม่ไป)
  • ปี 2013 (กลางปี) แม่งมาชวนไปสิงค์โปร์อีก (กูไปไต้หวันนนน)
  • ปี 2013 (กลางค่อนปลายปี) แม่งมาชวนไปสิงค์โปร์อีก (กูเพิ่งเปลี่ยนงาน)

คือจะไปตั้งแต่ปีที่แล้วละ แต่ก็ไม่ได้ไปซักที โดยเป้าหมายของสิงค์โปร์ปีที่แล้วมีสองอย่าง Ingress + Jubeat ครับ เพราะอีเกมส์ Jubeat เนี่ย ประเทศไทยแม่งไม่ต่อสัญญาภาคใหม่ ออนไลน์ไม่ได้ ไอ้ออนไลน์ไม่ได้นี่ไม่เท่าไหร่นะ แต่ดันเล่นเพลงเบสิคไม่ได้ด้วยเพราะใช้บัตรสมาชิกไม่ได้ กลายเป็นว่าเอาจริงๆ เหลือเพลงแค่นิดเดียวเพราะออนไลน์ไม่ได้นี่แหละ ไอ้ความฝันจะไปเล่นจูบีทที่ต่างแดนเลยกลายเป็นอะไรที่ค่อนข้างจะอยากมาก Read the rest of this entry »

AF+cover+4[1]

ก่อนหน้านี้เคยลองเอามุมมองของ Animal Farm มา adapt เข้ากับบริบทของสังคมไทยแบบหลวมๆ โดยไม่ได้ใส่บทบาทให้ใคร หรือตัวละครไหนเป็นใครในโลกความเป็นจริง ผลคือไม่ได้จริงจังมาก และทำนายแบบหลวมๆ ไว้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับสังคมไทย ประกอบกับตอนนั้นยังมองโลกในแง่ดี ว่าสถานการณ์ไม่น่าจะเลยเถิดมาจนถึงอย่างที่เป็นในปัจจุบัน (เพราะเชื่อว่าประชาธิปปัตย์ไม่มีทางถลำลึกจนเกิดม้อบแบบเดียวกับเสื้อแดงล้อมกรุงเมื่อครั้งปี 53) โอเคครับ ไม่ต้องมาบอกผมว่ากำนันแกไม่เกี่ยวกับ ปชป หรือปชป มีส่วนร่วมอะไรนะครับ เห็นพวกพี่ท่านชอบเหมารวมบ่อยละ (เหมาว่าผมแดงบ้างล่ะ) ผมขอเหมารวมบ้างว่าไอ้ม้อบเนี้ย มันก็ผลิตผล By Product จากพรรรคประชาธิปัตย์นั่นแหละ Read the rest of this entry »

จะหลับตานานสักเพียงไหน ความจริงก็ยังไม่เคยเปลี่ยนแปลง

เปรียบเสมือนนางสิงห์ที่พร้อมจะล่าเหยื่อ เพียงแค่หลับตาลง และลืมตาตื่น ก็เพียงพอแล้วที่จะโดนกระโจนใส

ทางเดียวที่จะป้องกันได้คือการลืม ช่างฟังดูเป็นการต่อสู้ที่อ่อนแอเสียจริง เมื่อสู้มันไม่ได้ ก็ลืมไปเสียว่ามันมีคัวตน ลืมไปเสียว่ามันเคยกรีดแทงเจ็บปวดสักเท่าใด

เก็บความทรงจำทั้งมวลไว้ในลิ้นชัก ใส่ในกล่องและปิดผนึกมันเอาไว้ รู้ว่ามันมี แต่จำไม่ได้ก็เพียงพอแล้ว

แค่เอ่ยถึงกล่องนั้น ความเจ็บปวดก็พรั่งพรู

ความผิดพลาดที่เคยก่อก็ไหลทะลัก

น้ำตาที่แห้งเหือดไปแล้วก็กลับมา… เปล่า มันไม่มีให้ไหลอีกแล้ว เพียงแค่… ระลึกได้ถึงความเจ็บปวดที่ก่อให้เจ็บปวดอีกครั้ง

นางสิงห์ที่จืดจางก็กลับมามีชีวิตอีกครั้ง

ความอ่อนแอ….


มกราคม 2014
อา พฤ
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031  

คลังเก็บ

Tweet from twitter