ซาตานที่สี่แยกหัวมุม (13)

Posted on: 4 เมษายน, 2016

โลกนั้นมืดมิด โดยเฉพาะในวันที่ไร้แสงจันทร์
หดหู่และน่าหวาดหวั่น เหมือนกับว่ามันรอคอยเวลาที่เราเผลอไผล
รอคอยที่จะกวาดล้างเราออกไปจากโลกนี้
แม้ว่าจะมีแสงไฟในเมือง แต่โลกนี้ก็ยังมืดมิด

เสียงดนตรีที่คุ้นเคย ภาพที่คุ้นชิน หลอดไฟติดๆ ดับๆ ดวงเดิมๆ ที่เราเคยมองเห็น
ถนนเส้นเดิมที่ใช้ชีวิตนานนับปี
อากาศสกปรกที่ต้องทนสูดเข้าปอด
ตัวเลือกมีเพียงไม่รับมันเลย แล้วตายไป กับรับมันไปและตายอย่างช้าๆ ในเวลาไม่กี่ปี

หลอดไฟที่มนุษย์สร้างมันอาจจะไม่สว่างมากนัก แต่มันก็ทำหน้าที่ในยามที่ดวงตะวันลาลับขอบฟ้าไปได้
มันทำให้โลกยามค่ำคืนที่มืดมิดน่าหวาดหวั่นสว่างขึ้น แม้จะไม่สว่างเหมือนตะวัน แต่มันก็ยังทำให้เรามองเห็น
ความรู้สึกปลอดภัยที่อยู่ในใจคือสิ่งที่ทำให้เราต้องค้นหาหลอดไฟ
แต่ถ้าวันหนึ่งดวงตะวันทำหน้าที่ในยามกลางคืน… เรายังต้องการหลอดไฟอยู่หรือเปล่า

แล้วถ้าดวงตะวันที่เราเคยคิดว่าเกลียดชังเราเหลือเกิน จึงได้จากเราไปทุกวันในยามค่ำคืนกลับโผล่มาตอนกลางคืน ยิ้มให้หนึ่งทีและไม่พูดอะไรอีกเลย แล้วจริงๆ ดวงตะวันเกลียดเราจริงๆ หรือเราคิดไปเองนะ

หรือบางทีทั้งหมดนี้เราคิดไปเองหรือเปล่านะ

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

เมษายน 2016
อา พฤ
« มี.ค.   พ.ค. »
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930

คลังเก็บ

Tweet from twitter

%d bloggers like this: