ซาตานที่สี่แยกหัวมุม (๑๔)

Posted on: 6 เมษายน, 2016

พวกมันอยู่ตรงนั้น อยู่ในความมืด บางทีเราก็มองไม่เห็น บางทีเราก็มองเห็น… บางทีเราก็สัมผัสมันไม่ได้ บางครั้งก็รู้สึกถึงตัวตนอันแสนน่ากลัวของพวกมัน

ขนลุกชูชันเหมือนกับวิญญาณของเราสามารถสัมผัสพวกมันได้ แม้สติของเราจะไม่รับรู้ถึงตัวตนของมัน… คงเป็นสิ่งที่บรรพบุรุษมนุษย์นับล้านๆ ปีฝังเอาไว้ในดีเอ็นเอ เหมือนกับโค้ดที่สั่งให้เราเอาตัวรอด และสืบสกุลต่อไปนั่นล่ะ

บางครั้งพวกมันมาในรูปของสัมผัสทั้งห้า แต่ส่วนใหญ่แล้วสิ่งที่พวกมันทำบ่อยสุดก็คือกระซิบข้างหู บางครั้งก็เอามือมาบีบหัวใจจนเต้นผิดจังหวะไป แต่ก็นั่นล่ะ นานๆ ถึงจะรู้สึกขมคอ แถมยากมากที่จะมองเห็นสิ่งที่มันหลอกหลอนระบบประสาทของเรา ส่วนกลิ่นนั้นเราไม่เคยสัมผัสถึงพวกมันเลย

พวกมันคอยกระซิบข้างหูของเรา… แกมันห่วยแตก ไม่มีใครต้องการแก แกมันความล้มเหลวของมนุษยชาติแห่งศตวรรษที่ 21 แกมันขี้แพ้ แกมันขี้เกียจ แพ้แม้กระทั่งความพยายามของตัวเอง

ไม่มีใครต้องการแก แม้กระทั่งคนที่แกคิดว่าเขาต้องการแกวันหนึ่งเขาจะไม่ต้องการแกอีกต่อไป แกคิดจริงๆ เหรอว่าแกจะสามารถเป็นที่รักของคนอื่นได้ แกคิดเหรอว่าแกมีค่าเพียงพอขนาดนั้น

อยากสัมผัสความห่วยแตกต่อไปงั้นเหรอ เอาสิ เชิญเลย เพราะแกคู่ควรกับความพ่ายแพ้แบบนี้นั่นแหละ

อยากชนะเหรอ เอาเลย ถ้าแกคิดว่าตัวแกมีค่าขนาดที่โลกจะให้ชัยชนะกับแกก็เอาสิ

คิดว่าสู้ได้ก็เอาเลยสิ ลองเลย จะได้รู้ว่าตัวแกน่ะสู้เท่าไหร่ก็แพ้ พยายามแค่ไหนก็แพ้ ไหนลองดูสถิติความสำเร็จในชีวิตตลอดช่วงเวลาที่ผ่านมาสิ มีอะไรที่แกทำสำเร็จเหรอ ทั้งสิ่งที่แกพยายามสุดตัวและไม่ได้พยายามเลยก็ไม่มีอะไรสำเร็จสักอย่าง ลองอีกสิ เพื่อที่จะได้แพ้อีกหนไงล่ะ

หลายครั้งเราก็ไม่ได้ยินเสียงของมัน แต่ในยามวิกาล ในยามเงียบสงบเหมาะสมแก่การทำงาน หรือพักผ่อน พวกมันก็จะกลับมา… เมื่อไม่มีเสียงมนุษย์คนไหนแย่งความสนใจของมัน มันก็จะคอยกระซิบ

บางครั้งมันก็จะยื่นมือมาบีบหัวใจของเรา คมกริบราวกับจะแบ่งให้แตกเป็นเสี่ยงๆ

มันบอกว่าถ้าไม่อยู่บนโลกนี้แล้วก็จะไม่ต้องเจ็บปวด… แต่ก็ไม่ต้องรู้สึกดีด้วยเช่นกัน อยากลองไหมล่ะ

ยังไม่อยากลองหรอกนะ… เรายังมีเหตุผลที่ต้องอยู่บนโลกนี้… มีคนจะเสียใจเมื่อเราตาย

ช่างมันปะไร คนเหล่านั้นสนใจแกจริงๆ เหรอ แกคิดว่าคนเหล่านั้นจะเสียใจกับแกไปสักกี่วัน กี่เดือน จะถึงปีเหรอ

….

….

….

….

ช่างเถอะ เรามีบางอย่างที่ยังอยากทำ หลายๆ อย่างที่ยังอยากเห็น ยังไม่ถึงเวลาของเราที่จะหายไป

คอยดูแล้วกัน แกจะต้องล้มเหลวเหมือนที่ผ่านมานั่นแหละ

….

..

.

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

เมษายน 2016
อา พฤ
« มี.ค.   พ.ค. »
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930

คลังเก็บ

Tweet from twitter

%d bloggers like this: