ตั้งแต่เมื่อไหร่?

Posted on: 14 กุมภาพันธ์, 2017

ฉันจำไม่ได้แล้ว ตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะที่ฉันกลายเป็นอย่างที่ฉันเป็นทุกวันนี้? นานแค่ไหนแล้วนะ และอะไรคือปัจจัยที่ทำให้ฉันเป็นอย่างที่ฉันเป็น? ฉันเริ่มเกลียดผู้คน เกลียดการพบมนุษย์มากๆ สถานการณ์ที่เต็มไปด้วยผู้คนตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ

ฉันเคยเป็นคนที่ชอบความหลากหลายของสังคมเมือง ผู้คนที่เนืองแน่นและความวุ่นวายอันไม่รู้จบในสถานที่อันคับแคบและเนืองแน่นไปด้วยผู้คน การเบียดเสียดชิงสิ่งที่เราต้องการ การแข่งขัน การเอาชนะผู้อื่น ไฟที่ลุกโชติช่วงเพื่อมีตัวตนในสังคม ไม่ว่าจะเป็นมหภาคหรือจุลภาค

ฉันไม่รู้ว่าตั้งแต่ตอนไหน ฉันกลายเป็นมนุษย์กลางคืน ฉันกิน ฉันตื่นหลังตะวันตก ฉันนอนหลังตะวันทัก และลดการพบเจอผู้คนในชีวิตจริงลง

ไม่รู้ฉันสูญศรัทธาในผู้คนไปตอนไหน ทั้งใกล้และไกลตัว

ไม่รู้ว่าฉันยังมีศรัทธาเหลือในผู้คนอีกกี่มากน้อยด้วยซ้ำ

… นั่นสินะ ฉันใช้ชีวิตอยู่ไปวันๆ และไม่เจอกับคนอื่นๆ จนกระทั่งฉันจำไม่ได้แล้วว่าหน้าเพื่อนเป็นยังไง หรือเวลาพบปะกับมนุษย์คนอื่นต้องทำตัวยังไง?

ให้ตายเถอะ ฉันไม่ได้ลืมหน้าเพื่อนนะ ถ้าเห็นก็นึกออก แต่ถ้าให้นึกขึ้นมากลับนึกไม่ออกซะอย่างนั้น… ครั้งสุดท้ายที่ได้เจอเพื่อนแล้วด่ามันซึ่งๆ หน้านี่คือเมื่อไหร่กันนะ…

ฉันไม่ได้สูญศรัทธากับมนุษย์คนอื่น ฉันเองยังสูญศรัทธาในตัวฉันเองไปด้วยซ้ำไป ตอนนี้พยายามนอนกลางคืนเพื่อจะตื่นกลางวันยังทำไม่ได้เลย และทุกครั้งที่พยายามจะทำก็มีคำถามว่าฉันจะตื่นตอนกลางวันไปทำไมกัน? ฉันก็หาคำตอบให้ตัวฉันเองไม่ได้ด้วยซ้ำว่าจะเปลี่ยนวิถีชีวิตเพื่อเป็นมนุษย์ปกติไปทำไม ในเมื่อสิ่งที่ฉันเป็นนั้นแตกต่างจากคนอื่น และปกติสำหรับฉันดีอยู่แล้ว

ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าฉันยังต้องการสังคมมนุษย์คนอื่นอยู่หรือไม่ จริงอยู่ว่าฉันไปอยู๋บนดาวอังคารไม่ได้หรอก ฉันยังต้องการอุปโภค บริโภคจากมนุษย์คนอื่นๆ หรือเครื่องจักรที่ทำงานให้มนุษย์อยู่ อย่างน้อยเนื้อวัว เนื้อหมูที่ขายในร้านอาหารก็ยังเป็นผลิตผลมาจากมนุษย์นั่นแหละ ฉันปฏิเสธมนุษย์คนอื่นไม่ได้หรอกนะ

ฉันว่ามนุษย์ที่ฉันเจอหน้าบ่อยที่สุดอาจจะเป็นพนักงานร้านสะดวกซื้อแถวบ้านก็ได้… พนักงานอาจจะจำฉันไม่ได้หรอก ตัวตนจืดจางและเจอกันแค่วันละไม่กี่ครั้ง ขณะที่เขาต้องพบกับลูกค้านับร้อย หรืออาจจะนับพันด้วยซ้ำไป

ฉันสงสัยด้วยซ้ำว่าถ้าฉันอยากมีสังคม ฉันอาจจะต้องสมัครไปเป็นมนูษย์เงินเดือนในร้านสะดวกซื้อกะดึก ถึงจะมีเพื่อนกับเขาบ้าง แต่ก็นั่นแหละ ฉันจะมีเพื่อนไปทำไมนะ? เพื่อสังคม? เพื่อระบายความในใจ? เพื่อหาคอนเนคชันและความช่วยเหลือ? หรือเพื่อตอบสนองความต้องการระดับมนุษย์ที่อยากจะมีเพื่อน

ฉันยังหาคำตอบไม่พบว่าทำไมถึงอยากจะมีเพื่อนเลย

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

กุมภาพันธ์ 2017
อา พฤ
« ม.ค.   มี.ค. »
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728  

คลังเก็บ

Tweet from twitter

%d bloggers like this: