เพื่อนสนิท

Posted on: 31 กรกฎาคม, 2017

ฉันก็มีเพื่อนสนิทกับเขาอยู่เหมือนกันนะ เรียกได้ว่าซี้กันเลยล่ะ สมัยอยู่มัธยมต้นอยู่ห้องเดียวกันตลอดสามปี (โรงเรียนฉันไม่มีการย้ายห้อง ทำให้ต้องอยู่ด้วยกันสามปี) นิสัยก็เรียกได้ว่าเป็นพวกน่ารำคาญ และขี้นินทา คือถ้าเราไม่อยู่กับมัน มันก็นินทาเละเทะ เอาให้แหลก แถมเป็นพวกไร้มารยาท เห็นแก่ตัว เช่นตบหัวคนอื่นได้ แต่ไปตบหัวมันไม่ได้นะ โคตรหวง ถ้าอย่างนั้นมึงก็อยากตบหัวคนอื่นสิวะ

นั่นแหละ ตอนนั้นฉันยังเด็กไง มีเพื่อนถึงมันจะเหี้ยก็ยังคงอยู่ต่อไปนั่นแหละ จนกระทั่งมัธยมปลายถึงถูกจับแยกห้องแล้วความสัมพันธ์เราก็จางๆ ลงไป คือยังเป็นเพื่อนซี้เหมือนเดิม แต่เวลาว่างไม่ตรงกัน ก็ห่างๆ กันไป เป็นเพื่อนซี้แบบจางๆ คือจะซี้ก็ซี้ แต่ถ้าไม่มีอะไรเป็นพิเศษก็มีโอกาสเจอกันน้อยหน่อย

แต่ก็นั่นแหละฉันคงไม่มาเขียนถึงมันหรอกถ้าไม่มีอะไรเกิดขึ้น ความสัมพันธ์เราควรจะเป็นแบบจางๆ ซี้กันเมื่อนึกถึงกัน และไม่ค่อยนึกถึงกันนัก จนกระทั่งวันหนึ่งฉันอยู่ในสภาวะทิ้งดิ่ง ไม่สามารถตอบสนองอะไรได้มากนัก เพื่อนคนนี้ก็เรียกฉันกลับมามีสติได้อีกครั้ง…. แต่ไม่ใช่ในแบบที่ดี

ฉันอยู๋ในสภาวะทิ้งดิ่ง ไม่ใช่ทิ้งดิ่งแบบที่ทำงานต่อเนื่องแล้วได้ Productivity ดีหรอกนะ แต่เป็นแบบ… เอ้อ นั่นแหละ ฉันอยู่ในสภาวะก่อนจะเป็นซึมเศร้านั่นแหละ แล้วไอ้เพื่อนคนนี้มันก็คงเป็นห่วง… หรือไม่บางทีก็แค่อยากจะโทรมาอวดชีวิตอันแสนสุข ดี๊ด๊าของมันตามนิสัยที่ฉันรู้จักนั่นแหละ (แต่แน่นอน ถ้ามันมาเห็นบล็อกฉันมันจะต้องหยิบมือถือมาโทรหาฉันแล้วตะโกนใส่ว่า “ควย กูโทรหามึงเพราะกูเป็นห่วงมึงนั่นแหละ”)

เป็นห่วงเหี้ยอะไรล่ะ

เพื่อนฉันคนนี้พูดราวกับไปเข้าคอร์สเรียน NLP พร้อมบอกว่าผู้หญิงมีอีกพันร้อยล้านคนทั่วโลก แน่นอนเพื่อนฉันพูดอีกมากที่ฉันจำไม่ค่อยได้เนื่องจากฉันไม่มีสติและแรงจะตอบสนองอะไรมากนัก จำได้แต่ว่าทุกประโยคที่พูดมันทำร้ายฉันเหลือเกิน แน่นอนว่าจนตอนนี้อดีตเพื่อนคนนี้ก็ยังไม่ยอมรับว่ามีโรคซึมเศร้าอยู่จริง และบอกว่าเป็นที่ใจของมึงอ่อนแอเองต่างหาก สู้ๆ มันดิวะ

ควยเหอะ

สิ่งที่เรียกสติฉันได้คือเพื่อนฉันพูดอย่างภูมิใจว่า “ที่กูพูดเนี่ย มันแรงก็จริง แต่มันเป็นยาเว้ย ยามันต้องขมมึงเข้าใจปะ” สติฉันที่หล่นหายอยู่ๆ ก็รวมตัวประกอบเพื่อตอบกลับไปอย่างเรียบง่ายทั้งที่โมโหและโกรธว่า “ยาอะมันขม แต่ขมไม่ได้แปลว่าเป็นยา มันอาจจะเป็นขี้ก็ได้”

แน่นอน เพื่อนฉันถือว่าฉันไม่อยู่ในสถานะที่จะตอบโต้อย่างมีเหตุผลได้ แม้ว่าฉันจะรวบรวมเหตุผลที่ฟังขึ้นในสมอง รันซิมูเลเตอร์ในสมองสามสี่ครั้งว่าถ้าไม่เป็นสภาวะทิ้งดิ่งมันฟังขึ้นหรือไม่ ฉันว่าคำพูดของฉันมันฟังขึ้นอยู่นะ ฉันพยายามจะบอกว่าสิ่งที่อดีตเพื่อนฉันพูดนั่นน่ะ ไม่ใช่ยา กรุณาเลิกอนุมานว่าขมคือยา เพราะบางทีขมก็เป็นเพราะมันเป็นแค่ขยะเท่านั้น

แน่นอน เพื่อนฉันพูดซ้ำ (โดยที่ฉันก็ไม่รู้ว่ามันจะพูดทำไม) ว่ามันทำตัวขม เพราะมันเป็นยาที่จะมารักษาฉัน ใช่แล้ว กูเป็นยาไงล่ะ วันนึงมึงจะต้องมาขอบใจกู

ควยเถอะ จนถึงวันนี้กูยังสาปส่งที่มึงถีบกูลงเหวดำดิ่งกว่าเดิม

ฉันจำได้แม่นทุกวินาทีหลังจากนั้น… วินาทีที่เขียนบล็อก วินาทีที่ทำอะไรต่อมิอะไรในคืนนั้น

ขออุทิศบล็อกโนดนี้ให้กับ stp ntp ผู้ที่เห็นแก่ตัว อวดตัวเอง และไม่เคยพยายามเข้าใจคนอื่น พร้อมทั้งถีบให้เข้าไปสู่สภาวะที่แย่กว่าเดิมโดยสิ้นเชิง ฉันเชื่อว่าถ้าหากวันนั้นทุกอย่างสำเร็จลุล่วง แทนที่อดีตเพื่อนคนนี้จะรู้ตัวว่าเป็นสาเหตุ คงจะบอกว่าฉันอ่อนแอเอง และผู้อ่อนแอไม่สมควรมีชีวิตอยู่บนโลก

ฉันดีใจที่ในที่สุดฉันก็เลิกเป็นเพื่อนถาวรกับมนุษย์คนนี้ได้

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

กรกฎาคม 2017
อา พฤ
« มิ.ย.   ส.ค. »
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031  

คลังเก็บ

Tweet from twitter

Error: Twitter did not respond. Please wait a few minutes and refresh this page.

%d bloggers like this: