สำนักงานสิทธิบัตรยมโลก (๖)

Posted on: 11 เมษายน, 2019

ที่บาร์แก้วเหล้าคว่ำดื่มด่ำหลังความตาย ชื่อชวนให้สงสัยว่าตอนที่เจ้าของตัดสินใจผันตัวมาเปิดบาร์แกถือแก้วเหล้าเดินสะดุดเต่าสามตัวที่ริมแม่น้ำสองพิภพหรืออย่างไร ทำไมถึงตั้งชื่อได้ไม่มีความหมายขนาดนี้

วันนี้ผมมาดื่มคนเดียว โดยตั้งใจว่าจะทำเหมือนทุกทีคือสั่งเหมือนเดิม ดื่มให้เสร็จ นั่งมองความเป็นไปของยมโลกซิตี้และผู้คนที่มาดื่มด่ำหลังความตายที่นี่ ก่อนจะกลับไปนอนเตรียมไปทำงานวันพรุ่งนี้

แต่ก็เหมือนทุกครั้ง คือการดื่มเหล้าที่นี่ไม่เคยมีอะไรเป็นไปตามแผน ผมพบกับเด็กที่เกิดที่ยมโลกหนึ่งคน (เป็นดวงวิญญาณที่เกิดขึ้นที่มิตินี้ ไม่ได้ตายมาจากโลกมนุษย์เหมือนดวงวิญญาณอื่นๆ) เล่าให้ฟังว่าเรียบจบบริหารแดนนรก และหลักสูตรพิเศษสร้างนรกเพื่อนวัตกรรม แม้ว่าหลักสูตรนี้จะมีคนเรียนน้อย เพียงราวๆ 50 รายต่อปี และเรียนสี่ปีเพื่อป้อนสู่อุตสาหกรรมความสร้างสรรค์ของแดนนรก แต่ดูเหมือนว่าแรงงานที่สร้างออกมานั้นขาดคุณภาพ หรือไม่ก็มีการจ้างงานน้อยเกินไป (ทุกปีนรกจะมีการเปิดประมูลผู้รับเหมาเพื่อทำการรีโนเวทบางส่วน หรือหลายๆ ส่วนในนรก) สวนทางกับจำนวนผู้ที่ผ่านหลักสูตรในแต่ละปี

“พี่รู้มั้ย ไอ้ความรู้ที่ผมเรียนมันไม่มีที่อื่นให้เรียนหรอก แต่แทนที่คนรู้ไม่เยอะแล้วจะหางานได้ง่าย ดันหายากแทนซะนี่เพราะแต่ละปีบุญที่หมุนสะพัดเพื่อการปรับปรุงมันให้แค่รายหรือสองรายเท่านั้น ถ้าพี่ไม่ได้มีแพชชัน หรือโดดเด่นสุดๆ หรือคอนเนคชันดีงามพระรามหนุน พี่ไม่มีทางขายอะไรได้เลย”

ดูเหมือนว่านรกจะมีปัญหาผู้คนแน่นจนเกินไป ทำให้มีแหล่งทุนบุญเหลือน้อยและไม่พอจะว่าจ้างงานสักเท่าไหร่ซะแล้วสิ พอคิดแบบนี้ก็ไม่รู้ว่าเศรษฐศาสตร์ที่บรรดาผู้ใหญ่ของยมโลกพยายามพยุงอัตราแลกเปลี่ยนบุญ และเศรษฐกิจของ สวรรค์ นรก และยมโลกจะคงอยู่ได้อีกสักกี่พันปี ถึงมันจะอยู่มาเก้าหมื่นปีแล้วก็ตาม แต่ถ้าหากเศรษฐศาสตร์ฝั่งใดฝั่งหนึ่งเฟ้อ หรือขาดดุลย์รุนแรงก็ย่อมส่งผลกระทบกับที่เหลืออีกสองโลกอย่างแน่นอน

ถึงตอนนั้นคงเป็นวิกฤติที่รุนแรงเกินกว่าดวงวิญญาณใดๆ จะรับไหว ถึงตอนนั้นเหล่าผู้ที่ประจำอยู่ยมโลกอาจจะหนีไปชิงเกิดบนโลกมนุษย์เพื่อเอาตัวรอดก็ได้ แต่ชีวิตนั้นแสนสั้น อายุเพียงแค่ร้อยปีก็กลับมาที่นี่ซะแล้ว แต่ปัญหาเศรษฐศาสตร์เหล่านี้มักจะใช้เวลายาวนานเป็นพันปีกว่าจะกลับคืนสู่สภาวะเดิม ครั้งสุดท้ายก็ราวๆ สองพันปีก่อนตอนที่บรรดาเซนต์ทั้งหลายไปขึ้นสวรรค์ แถมพาสาวกและผู้เชื่อตามไปเป็นแถบๆ จนทำให้ล้นสวรรค์และบุญขาดแคลน ส่งผลให้นรกและยมโลกแรงงานผลิตบุญไม่ทัน จนกระทั่งเหล่าดวงวิญญาณหนีไปเกิดใหม่จำนวนมหาศาล จนกลายเป็นยุคมืดของยุโรปไปแทนซะนี่ สุดท้ายต้องให้โรคระบาดกวาดล้างแรงงานที่หนีไปเกิดใหม่กลับมาสร้างบุญจำนวนมากเพื่อให้ระบบกลับมาสมดุลย์อีกครั้ง

เฮ้อ ถ้าต้องไปทำงานหนักแบบนั้นอีกครั้งหลายร้อยปีก็ไม่ไหวนะ ทำโอทีฟรียาวๆ แบบนั้นไม่สนุกเลย

เอ้า ผมลืมตัวคิดไปถึงอดีตจนไอ้หนูนี่เมาเพ้อเจ้อและหลับไปแล้ว ผมคงได้แค่เก็บความกังวลนี้เอาไว้ในใจก่อนจะเดินไปจ่ายค่าเหล้าด้วยบุญเหลือใช้ประจำวัน แล้วจะนั่งแมคเลฟกลับไปที่ห้อง หลับสักสองชั่วโมงแล้วไปทำงานตอนเช้าอย่างซึมเซาเหงาหงอยอีกวันกระมัง

ป้ายกำกับ: , ,

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

เมษายน 2019
อา พฤ
« มี.ค.   มิ.ย. »
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
282930  

คลังเก็บ

Tweet from twitter

%d bloggers like this: