มนุษย์เราช่างเป็นสิ่งมีชีวิตที่พิลึกพิลั่นและมหัศจรรย์ที่สุดเมื่อคุณสำรวจร่างกายของตัวเอง เซลล์สารพัดรูปแบบอันน่าเบื่อในคลาสเรียนวิชาชีววิทยาอันนับไม่ถ้วนกำลังร่วมกันเป็นร่างกายของคุณในตอนนี้ เซลล์ประสาทตาทั้งแบบแท่งและแบบโคนกำลังถอดข้อมูลแสงที่สะท้อนเข้าตา และแปลงเป็นสัญญาณที่สมองของคุณเข้าใจ ถ้าคุณกำลังอ่านบนรถไฟฟ้าหรือขณะเดินทางคุณอาจจะพบว่าท้องถนนนั้นหนาแน่น และระบบไฟจราจรที่เชื่อมโยงกันเป็นเครือข่ายควบคุมการไหลของรถยนต์นั้นซับซ้อนน้อยกว่าระบบประสาทที่กำลังถอดความหมายของการเบียดเสียดบนรถที่คุณยืนอยู่ว่า ณ วินาทีนี้ผิวของคุณส่วนไหนกำลังเบียดกับเป้คนข้างหน้าอยู่บ้าง Read the rest of this entry »

Advertisements

ตลอดหลายปีที่ผ่านมานี่รู้สึกเหมือนมีมือที่มองไม่เห็น มันคอยบีบที่คอ บีบไปทั้งตัว หายใจไม่ออกและอึดอัดบางช่วงขณะเวลา หลายครั้งมันพาอาการซึมเศร้าและความรู้สึกขี้เกียจจะต่อสู้กับมันมาหาด้วย โดยเริ่มจากอึดอัด เจ็บหน้าอก และหายใจไม่ค่อยออก Read the rest of this entry »

  • In: Uncategorized
  • ใส่รหัสผ่านของคุณเพื่อดูความเห็น

บทความนี้มีรหัสผ่านป้องกันอยู่ การจะดูบทความโปรดใส่รหัสผ่านของคุณด้านล่าง

ฉันจำไม่ได้แล้ว ตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะที่ฉันกลายเป็นอย่างที่ฉันเป็นทุกวันนี้? นานแค่ไหนแล้วนะ และอะไรคือปัจจัยที่ทำให้ฉันเป็นอย่างที่ฉันเป็น? ฉันเริ่มเกลียดผู้คน เกลียดการพบมนุษย์มากๆ สถานการณ์ที่เต็มไปด้วยผู้คนตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ Read the rest of this entry »

คุณเป็นอดีตทหาร และสงครามครั้งสุดท้ายก็ทำให้คุณเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ซึ่งมันก็ไม่ได้เป็นอะไรแปลกใหม่นัก เพราะอาการจากเหตุสะเทือนขวัญ หรือ PTSD (Post Traumatic Stress Disorder
) ได้กลายเป็นมิตรสหายที่ไม่ได้ตั้งใจของคุณไปแล้ว Read the rest of this entry »

คุณตกจากเรือแต่ไม่ยอมแพ้ พยายามว่ายขึ้นฝั่งแต่ไม่สำเร็จ ขณะที่คุณกำลังพยายามเอาตัวรอดอย่างเอาเป็นเอาตาย คุณกลับเป็นได้แค่เรื่องตลกของคนที่อยู่บนเรือ นินทาว่าคุณช่างโง่เหลือเกินที่ตกลงไปในน้ำ บางคนทำเป็นยื่นความช่วยเหลือให้เพราะคิดว่าเป็นการทำดี ทำบุญ… เขาไม่ได้อยากทำดีหรอก พวกเขาแค่อยากจะรู้สึกว่าตัวเองเป็นคนดี และกำจัดความรู้สึกผิดบาปว่าเห็นคนยากลำบากแล้วไม่ช่วยเท่านั้นเอง Read the rest of this entry »

คุณคิดว่าทุกอย่างเรียบร้อย เป็นไปอย่างแผน แต่ทว่าธุรกิจของคุณกลับล่มสลายลงต่อหน้าต่อตา คุณล้มและลุกขึ้นมาไม่ได้เพราะว่าทุกๆ มือที่ยื่นออกมาเป็นเพียงภาพลวงตา เมื่อยื่นออกไปไขว่คว้าก็เป็นแค่ลมจอมปลอม คนอื่นเขาคิดว่าแค่สร้างภาพให้คุณเห็นว่าเขาสงสารคุณก็พอแล้ว เพราะคุณคงจะหยิ่งเกินกว่าจะขอความช่วยเหลือใคร ทั้งที่ความจริงแล้วทุกๆ มือที่ยื่นออกมาคุณอยากจะจับเอาไว้ให้แน่นๆ แล้วขอบคุณเขาที่อยู่เคียงข้างคุณ Read the rest of this entry »

ตุลาคม 2017
อา พฤ
« ก.ย.    
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031  

คลังเก็บ

Tweet from twitter

Error: Twitter did not respond. Please wait a few minutes and refresh this page.